Bólafur Bloggar

Stolið lag?

2008-10-15T21:32:00.003Z

Það er gott að geta hugsað um e-ð annað en kreppu, lán, verðbólgu eða ógeðslega english bastards. Í staðinn er gaman að hugsa og skrifa um lagastuld, en það er málefni sem ég hef ætlað að skrifa um síðan í sumar.
Ég velti því fyrir mér hversu langt má ganga í að taka lag frá öðrum og setja í auglýsingar? Þegar ég hlusta á auglýsingar frá ýmsum íslenskum verslunum þá heyri ég gjarnan kunnuleg stef. Ég velti því nú fyrir mér hvort að íslenskur auglýsingagerðarmenn séu svo grófir að þeir hreinlega stela hluta úr lögum EÐA hvort að það sé leyfilegt að taka svona hluta úr lagi?

En þessar helstu auglýsingar sem ég man eftir í augnablikinu eru:

Auglýsing - Lag
Smáralind - Silent sigh með Badly Drawn Boy
Smáralind - Young folks með Björn, Benny og John.
Nova - I´ve got you babe
Hagkaup - Back in black með AC/DC
Hagkaup - Jaggidí jagg(eða hvað sem það heitir) með Magnúsi og Jóhanni
Debenhams - Everybody´s changing með Keane.

Check it out næste gang þið hlustið á reklamer.

Súr lesning

2008-10-11T00:02:00.004Z

Ég vil hvetja alla til að lesa þessa grein og þá sérstaklega öll kommentin sem henni fylgja. Ég er hættur að horfa á enska boltann.

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2008/oct/10/iceland-gordonbrown?commentpage=1

Þið eigið ekkert annað skilið

2008-10-08T17:01:00.005Z

Ég er orðinn svo gegnumsýrður af neikvæðum fréttum af efnahaginum að ég get varla skrifað stakt orð, en mér langar rosalega til þess. Það spilar líka inn í að svo margt er að gerast á stuttum tíma að ég veit ekki hvar ég á að byrja. Mér finnst samt tilvalið að hugsa í þessu tilviki til hans Benna handrukkara, sem gerir hlutina eftir sinni...sko sterku réttlætiskennd. Setningin sem lýsir þessu best er:

"Mig langar svo til að berja þig Ragnar, vegna þess að þú átt ekkert annað skilið".

Hann reyndi líka eins og hann gat að halda aftur af sér en allt kom fyrir ekki. Það sama á við hér. Þessi atburðarrás á ekkert annað skilið en að skrifað sé um hana.

Að mínu mati á ég erfiðast með að kyngja því hvernig þessi atburðarrás hefur farið með þjóðarstoltið. Ég held og vona að þetta eigi eftir að hafa lítil áhrif á hinn venjulega launamann eins mig og flesta sem ég þekki. En ég er mjög stoltur af því að vera íslendingur og ég hef alltaf verið stoltur af því. Ég held að flestir séu mjög stoltir af því að vera íslendingar og hafi verið það löngu áður en Reykjavík varð svona trendy á alþjóðavísu sem hot spot ferðamannastaður.
Ég á sérstaklega erfitt með að sætta mig við hversu margir þarna úti er að hugsa "Hate to say i told you so". Það hafa nefnilega svo margir sagt í gegnum tíðina að svona lítil þjóð eins og Ísland eigi ekki að geta tekið þátt í svona viðskiptaútrás. Þegar ég heyrði þetta þá kom alltaf upp þjóðargrobbið og maður hugsaði "Ísland best í heimi".

Ekki minnkaði svo þjóðarstoltið í sumar þegar að handboltalandsliðið náðu ótrúlegum hæðum á ólympíuleikum. Þá var eins og íslendingar gætu ALLT.

í dag þarf maður að lesa fyrirsagnir í blöðum sem láta okkur íslendinga líta út fyrir að vera flón og fífl. Það lítur út fyrir að græðgi og ofurbjartsýni hafi ráðið ríkjum hér og að peningastjórn ríkisins sé engin. Í 24 stundum í dag er t.a.m. fjallað um ríkisábyrgðir Íslands á erlendri grund. Hverjum datt í hug að leyfa það?

Í öllum þessum skít er gaman að sjá það sem er mikilvægt í lífinu og stendur manni næst. Ég var heima í dag með börnin mín veik og það er búið að vera mikið stuð. Matthildur á sem sagt systur sem heitir Stína. Hún er mjög oft óþekk og Matthildur þarf að reka hana inn í herbergi. Hmmm. Svo vorum við í hlutverkaleik áðan og þá sagði hún mér að hún væri ólétt af stelpu sem heitir Sýra.
Það er engin kreppa.

Af hverju er KR svona sjúklega óþolandi fyrirbæri?

2008-10-05T09:52:00.002Z

Í gær varð KR bikarmeistari í knattspyrnukarla í 11. skipti, en þetta var í 87. árið í röð sem KR vinnur allavega einn titil á tímabili. Þetta er að sjálfsögðu met sem verður seint slegið. Sum metin eru skráð hjá KSÍ en önnur ekki. T.d. flestir áhorfendur að meðaltali á leik er titill sem stuðningsmenn KR eru hvað stoltastir af. Mesta stórveldi íslenskrar knattspyrnu er titill sem aðeins KR getur unnið, því þeir einir gera tilkall. Flestir starfsmenn Landsbankans í einu liði er enn einn titill sem þeir hafa unnið ár eftir ár og að lokum eiga þeir áskrift að titilinum Metnaðurumframgeta hjá einu liði.
Það sem fer mest í taugarnar á mér við KR er þetta mont í öllum sem viðkoma félaginu. Mér fannst myndin Strákarnir okkar lýsa þessu mjög vel þegar aðalpersónan kom út úr skápnum og framkvæmdarstjórinn sagði "Þú verður að hætta, það eru engir hommar í stórveldinu!" Þess vegna held ég með Fram og þess vegna vonaði ég að Fjölnir myndi vinna í gær. Vegna þess að ég er viss um að hommar eru velkomnir í bæði þessi lið.

Framkvæmdir

2008-06-26T10:25:00.002Z

Það blasti við mér fögur sjón í gær, allavega í nokkrar sekúndur. Eftir mikið púl síðustu daga lögðum við síðustu flísina á baðherbergið, eftir einungis tveggja ára vinnu. Valgerður lagði fúu á glæsilegan máta og allt var farið að líta nokkuð vel út. Ég leit yfir herbergið og hugsaði "Þetta er alveg að verða búið". Þar sem ég var með hamar við hendina tók ég eftir hvernig litli naglinn, sem hafði eyðilagt ófáa sokka, gægðist upp úr þröskuldinum á baðherberginu. Ég ákvað auðvitað að fullkomna verkið og loksins slá fjandans naglann niður...sem ég og gerði. En viti menn, þá byrjaði að fossa vatn út um allt. Vei. Ég hafði neglt í pípulögn sem tengdist baðherbergisofninum. Vei ó Vei. Þetta fór nú allt vel en nú erum við búin að rífa þröskuldinn af og við það losnaði ein flísinn. ve...i. Þannig að einhver seinkun verður á því að baðherbergið klárist. V................
Á morgun ætlum við svo að fara í sumarbústað í heila viku. Ég veit ekki hvort að ég sé eitthvað skrýtinn, ég veit að Völu finnst það allavega, en mér finnst (eða fannst) svo mikilvægt að ná að klára mest af þessum framkvæmdum áður en við förum í bústaðinn (ég sé það núna að það mun ekki nást). Svona til þess að geta komið tilbaka og verið í FRÍI í júlí. Ekki vera tvo daga í sólbaði og þurfa svo að skafa glugga næstu tvo. Ég allavega á mjög erfitt með að slappa af í fríi ef ég er með fullt af svona verkefnum hangandi yfir. Nú er samt bara málið að sóna út í heita pottinum og borða góðan grillmat. Ekki nema auðvitað ef ég ákveð að dytta að bústaðnum og hamra aðeins í hann. Og sprengi klóakið eða gasgrillið eða allt sumarbústaðahverfið. Hver veit?

Hmmm...hvað? Er ég með eitthvað framan í mér?

Smá boltablogg

2008-06-22T22:26:00.002Z

Í öllum þessu EM fótboltaæði er tímabært að tjá sig eilítið um framgang mála þarna syðeystra. Í kvöld kláruðust 8 liða úrslit og um leið kenningin mín um 8 liða úrslit of the underdogs. En eins og þeir vita sem hafa fylgst með keppninni þá hefur hún í raun verið tvær keppnir. Í fyrsta lagi var það riðlakeppnin þar sem flest fór eftir bókinni (nema að Frakkar duttu út) og tvö eða þrjú lið virtust eiga greiða lið í úrslitin. Hollendingar og Portúgalir voru þá að spila flottasta boltann og flestir spáðu þeim í úrslit.
En svo byrjuðu þessi blessuðu 8 liða úrslit. Ástæðan fyrir því að ég skrifa ...of the underdogs er vegna þess að þangað til í kvöld voru öll vinningsliðin hálfgerðir underdogs. Ég allavega spáði Króötum sigri gegn Tyrkjum, Portúgölum sigri gegn Gestapo og Hollendingum sigri gegn Rússum. Eini leikurinn sem ég var í vafa með var Spánn og Ítalía en þar held ég að flestir hafi hugsað Spánverja áfram og því hefði Ítalía átt að vinna samkvæmt minni kenningu um the underdogs.
Kannski er þetta gölluð kenning. Það er sennilega sjaldan að þjóðverjar séu stimplaðir underdogs (og btw hvað er íslenska orðið yfir underdog?)

Nú er erfitt að spá í næstu leiki. Tyrkland - Þýskaland og Rússland - Spánn. Rökrétt væri að segja Þýskaland - Spánn in Finale en hver ætlar að fara að afskrifa Tyrki og svo eru Rússarnir alveg þvílíkt flottir. Ég er bara í mestum vafa hvort ég eigi að halda meira með Tyrkjum eða Rússum...æji bara Rússum held ég.

Má þetta brotna?

2008-06-20T22:37:00.003Z

Dagurinn í dag hefur verið SVO góður og loksins er sólin komin á loft. Við fórum í grasagarðinn með Nóa og flatmöguðum í steikjandi hita á meðan við leystum krossgátur og rákum ógeðslegar endur í burtusem vildu ekki láta okkur í friði (aðallega ég samt). Þegar Nói var að leggja sig þá skrapp ég yfir á hið ofurdýra kaffihús Café Flóra. Á meðan ég gekk fékk ég vægt hláturskast yfir atviki sem gerðist fyrir mörgum mánuðum síðan. Ég veit ekki hvort að ég sé skrýtin að þessu leyti en ég er alltaf með nokkur svona atvik í hausnum á mér sem geta fengið mig til að springa úr hlátri á ólíklegustu stöðum. Þetta tiltekna atvik gerðist þegar að við Vala gáfum Kötu og Krissa vinafólki okkar, gamla barnarúmið hennar Möttu, en þau voru þá um það bil að fara að eignast hann Erling. Mig minnir að þetta hafi verið á laugardagskvöldi og það var e-ð rosa erfitt að fá bíl til að ferja rúmið, en þó þurfti aðeins að flytja rúmið mjög stutta vegalengd. Það er bara svo stórt að ekki var gerlegt að setja það í venjulegan fólksbíl og vegalengdin er ekki það stutt að hægt væri að ganga með það. En málið var að Kata hringdi á bíl og náði loksins á e-n gaur sem sagðist koma von bráðar. Hann þurfti bara að keyra frá Keflavík! Ég var ekkert að spá í það þá en hversu fáránlegt er að keyra frá Keflavík til að flytja eitt rúm tvær götulengdir. Á meðan við biðum, sátum við og spjölluðum um daginn og veginn, en gaurinn var alltaf að hringja og spyrja til vegar. Kata reyndi að útskýra fyrir honum hvar þetta væri en gaurinn virtist vera algjörlega lost. Hann var alltaf að hringja aftur og aftur og nefna göturnar sem hann var í, "nú er ég í blöndubakka, er það nálægt?", "nei...Hagamelur í vesturbænum", "já vesturbænum...nálægt IKEA er það ekki?". "No man, not really".
Svona héldu símtölin að koma eitt af öðru og ég held að við höfum beðið eftir gaurnum í svona einn og hálfan klukkutíma. Þegar hann loksins kom þá biðum við Krissi úti með rúmið á meðan hann opnaði bílinn og kom svo og heilsaði upp á okkur. Og þá kom hann með þessa æðislegu setningu sem fær mig alltaf til að hlæja. Hann kom upp að Krissa og leit fagmannlega yfir rúmið og spurði svo
"þetta má ekki brotna, er það?"

Kæruleysi

2008-06-20T00:49:00.006Z

Í gær gerði ég mig sekan um svakalegt kæruleysi sem foreldri. Málið er að við Matthildur fórum í sund í Seltjarnarneslauginni eftir leikskólann en sú laug er að mínu mati einstaklega vel hönnuð til að vera með lítil börn og er almennt betri í alla staði en þessi kúka vesturbæjarlaug. Málið er að Matthildur er mjög kræf í öllum aðgerðum og það er ekki margt sem hræðir hana. Við vorum að skemmta okkur vel í barnalauginni þar sem Matthildur fór nokkur hundruð ferðir í litlu rennibrautinni en flest börn á hennar aldri létu foreldra sína halda í hendina á sér á leiðinni niður. Ekki Matta, hún bara steypti sér af stað og hló eins og lítið djöflabarn þegar hún kom niður. Fyrir þá sem hafa ekki komið í þessa sundlaug þá er rennibraut við hliðina á barnalauginni sem er svona þokkalega stór. Matthildur vildi ólm fara í hana þar sem að ég hafði farið einu sinni áður með henni í þá rennibraut og þá er ekki aftur snúið. Ég ákvað því að fara með henni eina ferð og við fórum því saman upp stigann og skelltum okkur niður. Auðvitað var það ekki nóg en ég var ekki alveg að nenna að fara aftur.
Og skömmustulegur skrifa ég áfram. Ég sem sagt ákvað að leyfa Matthildi (tveggja ára og 10 mánaða) að fara sjálfri í rennibrautina á meðan ég beið í setlauginni þar sem fólk kemur út úr rennibrautinni og fylgdist með. Eftir að ég sá hversu vel hún réð við að fara upp stigann þá fannst mér þetta allt í lagi. Ég mat það sem svo að það voru fáir aðrir að renna sér og Matthildur skreið frekar upp stigann en að labba hann. Og svo var ég auðvitað í nokkra skrefa fjarlægð allan tímann með augun á henni. Þegar hún var búin að renna sér frekar oft þá ákvað ég að þetta væri komið gott og við fórum upp úr. Þegar við komum svo heim, hittum við Völu og Kötu á gangi með börnin á Hagamelnum. Ég var svo stoltur af Matthildi að ég sagði þeim strax hvað hún hefði verið dugleg að renna sér sjálf...Og svipirnir á þeim sagði allt sem segja þarf. Mér leið eins og litlum strák sem kom heim með dauða rottu til að gefa kettinum sínum að borða og hélt að hann væri að gera geðveikt góðverk. Ég áttaði mig þá fyrst hversu fáránlegt þetta var hjá mér.

Ég vil samt segja, mér til varnar að ástæðan fyrir því að ég gerði þetta var mest megnis út af stolti í garð Möttu. Það voru allavega tvö börn á svipuðum aldri sem fóru í rennibrautina MEÐ foreldrum sínum og þau fóru að hágráta þegar þau komu niður í algjöru paniki. En ég sat og horfði á Möttu fara hverja ferðina á fætur annarri og ég hugsaði "djöfulsins töffari er þetta barn...og hún er stelpan mín".

Ekkert kæruleysi í gangi hér!

Skammbíribamm Mr. Martin

2008-06-18T01:52:00.003Z

Við áttum alveg frábæran dag fjölskyldan. Gott veður, góð tónlist og nóg af grasi. Hljómar eins og Hróarskelda ´99 en nei, ég er að tala um 17. júní 2008. Ég get ekki sagt eins vel frá því og mín yndislega kona gerði í máli og myndum. Endilega tjékkið á gullkonunni.
En sú ágætiskona benti mér líka á þetta video inn á www.perezhilton.com sem er svo að finna hér fyrir neðan, mér til mikillar mæði. Ég hef var nefnilega að hlusta stíft á Viva la vida áðan og ætlaði að gera honum betri skil í skrifum hér á síðunni. Mér finnst þessi plata nefnilega bara helvíti góð. Mjög sniðugt að platan endi á sama lagi og hún byrjar. Gaman gaman en samt algjört prump í samanburði við þetta myndband sem er hér að neðan. Það er allt í góðu að fá hugmyndir frá öðrum en þetta er auðvitað fyrir neðan allar...

Ég enda þetta bara á setningu frá perez síðunni:
If Obama is President...will we still call it The White House?

Krambúleraður Krimmi

2008-06-14T23:34:00.005Z

Það hefur svo margt skemmtilegt gerst um þessa helgi að ég hef ákveðið að snúa aftur úr sjálfskipaðri útlegð minni úr bloggheimum. Auðvitað er alveg heill hellingur búinn að ske upp á síðkastið og ég held að það sé best að setja upplýsingarnar í númeraröð.

1. Börnin mín eru búin að vera veik til skiptis í mánuð. Nú er ég kominn í sumarfrí og get því tekið aðeins álagið af Völu en ég vona nú að þessu fari að linna. OG ég fæ tveggja mánaða sumarfrí í fyrsta sinn í langan tíma. Matta er orðin alveg geðveik týpa sem maður getur spjallað við um allt og sérstaklega um lagið Allt fyrir ástina með Páli Óskari, sem hún virðist elska. Það og Tinnu. Nói er nú sennilega kominn á erfiðasta barnaaldurinn, sé miðað við foreldrahlutverkið. Hann er 8 mánaða gamall og nennir ekkert að sitja kyrr lengur. Maður getur sem sagt varla tekið augun af honum í eina sekúndu þar sem að hann getur nú skriðið út um allt og staðið upp við alla hluti, sama hversu valtir þeir eru. Svo stendur hann upp og labbar aðeins meðfram þangað til að hann verður þreyttur og dettur eins og tré beint á gólfið. Sem betur fer eru foreldrarnir ávallt tilbúnir að grípa hann.

2.
Framkvæmdir. Eins og ávallt þegar við erum í fríi saman erum við að taka íbúðina í gegn. Það sem er á dagskránni núna er að (ég skammast mín svo mikið að ég get varla skrifað þetta tveimur árum síðar...) klára baðið, nú erum við nánast búinn að taka barnaherbergið í gegn og lítur það bara nokkuð vel út. Ef allt fer vel þá ættum við að vera búinn með allt í næstu viku og þá er það stóra spurningin??? Eldhúsið!!!
Mig langar að rífa allt út úr eldhúsinu og setja inn ný gólfefni og nýja innréttingu. Það kostar auðvitað sitt eins og Vala mín segir en hennar hugmyndir eru að hressa upp á innréttinguna með betri borðplötu og öðrum flísum. Ég veit að það er synd að henda út svona upprunalegri innréttingu og setja IKEA í staðinn en ég bara get ekki lengur þessa innréttingu. Sem dæmi þá þori ég varla að rífa innréttinguna niður og sjá hvaða viðbjóður leynist undir og á bakvið. Þetta eldhús er bara viðbjóður, eins og Geiri Kol segir.

3.
Um helgina tókum við drengirnir þátt í Mix boltanum annað árið í röð (Önnur af tveimur ástæðum fyrir titlinum á þessari færslu). Alveg eins og í fyrra þá var mótið alveg frábært í alla staði en ólíkt því í fyrra þá unnum við núna tvo heila leiki. Í fyrra unnum við engann. En núna var Kiddi ekki með þannig að...

4.
Einnig um helgina komst ég yfir nýju plöturnar með Sigurrós og Coldplay (hin ástæðan fyrir titlinum). Í stuttu máli sagt þá er Sigurrósarplatan alveg frábær. Ég vissi bara ekki hvað ég átti að halda þegar ég hlustaði á hana. Þeir eru svo poppaðir. Ég hvet alla til að hlusta á lagið Inn í mér syngur vitleysingur sem er bara rosalegt.
Coldplay aftur á móti tekur aðeins lengri tíma að melta. Ég veit ekki alveg hvað ég á að halda með þessa plötu, hún rennur alveg í gegn mjúklega en það vantar alveg þessa megahittara. Kannski koma þeir við aðra eða þriðju hlustun. Mér finnst eins og þeir séu aðeins að prufa sig áfram með misjöfnum árangri. Það má þó ekki misskilja mig að mér finnst þetta léleg plata, hún er mjög góð, bara öðruvísi.

5.
Ég náði ágætum árangri í skólanum en þessi törn var nokkuð þétt. Ég fékk 8,5 í öllum fjórum fögum og er ég bara nokkuð sáttur við það. Og talandi um skólann þá gifti hún María sig um daginn, en við erum gamlir félagar úr skólanum. Við Vala gátum ekki mætt en innilega til hamingju elsku María og Ágúst.

6.
Við Valgerður horfðum á tvær svaðalegar chick flicks um helgina. Önnur heitir Sex and the city og hin heitir Defenitely maybe. Ég var í algjöru kellingarstuði og var að fíla þessar myndir í tætlur. Ég hef alltaf haft gaman að S&C þáttunum og því var myndin bara fyndin. En D.M. kom aftur á móti algjörlega á óvart. Ryan Reynolds leikur aðalhlutverkið en sá gaur hefur alltaf farið nett í mig. En ekki núna...núna hélt ég með honum í leitinni að þeirri réttu. I turning into a woman, slap me around and call me Suzie.

Kominn tími á blogg?

2008-05-27T22:03:00.002Z

Já ég held það!
Það eru ár og dagar síðan ég bloggaði síðast, lesist sem eitt stykki mánuður. Það hefur margt gerst á þessum tíma. Ég kláraði prófin og nokkuð erfiða verkefnatörn. Það gekk allt vel og nú er í raun aðeins eftir ritgerðin í haust. Í kjölfarið hélt ég upp á afmælið mitt, sem mér fannst vera mjög gaman. Það var nóg af góðu fólki og nóg af góðum áfengum drykkjum. Takk allir fyrir komuna, gjafirnar og stuðið. Svo eignuðust Kiddi og Guðrún litla telpu sem fékk nafnið Katla Kristín, fallegt nafn.

Helstu fréttirnar héðan af Hagamelnum eru samt sem áður þær að við erum hætt við flutninga til Keflavíkur. Jebb that´s right. Það er kannski of löng saga að fara út í hér en það stóð ekki steinn yfir steini varðandi öllu því sem okkur var lofað. Þannig að við sáum okkur ekki annað fært en að hætta við á síðustu stundu, sérstaklega þar sem að allt var svikið á SÍÐUSTU STUNDU. Við erum í frekar erfiðari stöðu þessa stundina. Ég er eiginlega atvinnulaus og það er ekki hlaupið að því að fá sæmilega borgaða atvinnu þegar maður er ekki kominn með gráðuna. Leigjandinn okkar er þegar búinn að segja upp sinni íbúð og er nú staddur lengst í útlöndum, fjarri öllu netsambandi. Við sögðum upp plássinu hennar Möttu á leikskólanum en vorum svo heppin að við missum það ekki. En það munaði aðeins nokkrum dögum að það hefði gerst.
Þetta er bara allt hið leiðinlegasta mál en við lítum bara á málið þannig að þetta hafi verið signal um að við ættum ekki að fara. Svo vill maður auðvitað ekkert vinna hjá fólki sem stundar svona vinnubrögð. Þannig að you are stuck with us, boys and girls.

Sonur minn the mini celeb

2008-04-24T18:42:00.006Z

Skólafélagi Völu tók nokkrar myndir af Nóa um daginn, sem komu svona helvíti vel út. Ljósmyndarinn heitir Rebekka og hefur getið sér gott orð á ljósmyndasíðunni Flickr Það er reyndar svolítið sérstakt að lesa kommentin við myndina af honum þar sem ókunnugt fólk er að skrifa athugasemdir um barnið okkar. Hann er nú heppinn að eiga svona myndarlega foreldra þessi drengur, kannski á hann framtíðina fyrir sér í auglýsingabransanum eins og jökulrakarinn faðir hans. En kommentin er hægt að lesa hér:
Sérstaklega er gott kommentið frá honum Passetti "When he grows up, he will probably become the next Daila Lama. ;) "
Takk fyrir Passetti, nýjasti Sómi Hagamels 27 kjallara.
Og hér er svo myndirnar:

Hlaupabóla

2008-04-05T21:53:00.006Z

Það eru búnar að vera sérstakar vikur þessar síðustu, þar sem að hver veikin á fætur annarri hefur herjað á heimasætur hér á Hagamel. Matthildur fékk hlaupabóluna fyrir tveimur vikum, en slapp nú frekar vel verður að segjast. Bólurnar urðu aðeins örfáar og hurfu jafn snögglega og þær birtust. Þegar hlaupabólan var farin fengum við foreldrarnir bæði e-a ógeðis sólarhringspest. Þetta var á laugardaginn í síðustu viku og ég vil bara taka það fram að þetta er eitt það versta sem ég hef lent í. Að vera með 39'C með tvö lítil börn er hörmung.

Maður lá í sófanum eða á gólfinu og reyndi að hafa ofan fyrir börnunum í algjöru móki. En sem betur fer tók pestin ekki lengri tíma en raun bar vitni að ganga yfir.

Í byrjun þessarar viku gerðist það sem við óttuðumst, Nói greyið fékk hlaupabólu. Við vorum nokkuð viss um að þetta myndi gerast og hugsuðum bara að kannski væri gott fyrir hann að ljúka þessu af svona ungur. Reyndar hefur hann átt mjög erfitt greyið eins og lesa má um hér:
http://www.matthildurognoi.barnaland.is/vefbok/
Samt sem áður er hann sáttur ef hann fær að borða beinið sitt í friði

Matthildur er mjög jákvæð týpa og er vön að setja upp bjartsýnisgleraugun á svona krísutímum. Hún er líka svo ánægð að hafa loksins getað farið aftur í leikskólann og hitt vini sína, eftir að hafa setið hér heima og horft á Dóru landkönnuð út í óendanleikann. Svo fékk hún líka að fara að sjá Norton í bíó, en hún hefur verið að segja öllum sem hún hittir upp á síðkastið "Þegar ég búin hlaupabólu...AÐ sjá fílinn". Sem útleggst á fullorðinsmáli "Þegar ég er búin með hlaupabólu þá ætla ég að fara í bíó að sjá fílinn (norton). Skemmst er að segja frá því að auglýsingarnar í bíó voru svo hátt stilltar og alls ekki við hæfi svona ungra barna, að Matta varð sjúklega hrædd og þurfti bara að yfirgefa salinn. Frekar glatað. En hún var nú samt frekar sátt.

En aftur að Nóa. Þessi hlaupabóla reyndist svo vera svaðalegt tilfelli. Ég hef nú bara aldrei vitað annað eins.

Eins og má sjá á þessari mynd þarf að maka á hann Kalmínáburði til að minnka kláðan. Það eru bólur ÚT UM ALLT. Fullt á hausnum á honum, á maganum, bakinu, bleyjusvæðinu og í andlitinu.

Það er svo erfitt að horfa á hann þar sem hann getur ekki klórað sér en langar greinilega svo til þess. Hann á erfitt með að sofa, (sem þýðir þá að við sofum heldur ekki - sérstaklega Vala - núna eru komnar fjórar nætur) og er mjög pirraður.

En við vonum bara að þetta versta sé yfirstaðið, en mér finnst allavega dagurinn í dag vera sá besti hingað til. Við skulum bara segja að þetta hafi náð hámarki í gær og nú taki batinn við. Og vonandi ljúfur svefn fyrir alla í fjölskyldunni svona eins
og þessi ljúfi drengur fyrr í kvöld.

Ég heiti Óli og ég ætla að segja ykkur frá...

2008-03-29T09:59:00.005Z

Í gær fór ég á Dale Carnegie námskeið í vinnunni sem kallaðist Tjáðu þig. Námskeiðið var þriggja klst langt og miðaði að því að leiðbeina fólki þegar kemur að því að halda ræður eða kynningar. Fyrir mann eins og mig sem þjáist af lamandi ótta við að halda ræður, var þetta vægast sagt gagnlegt. Ekki skemmdi fyrir að sú sem hélt námskeiðið var rosalega drífandi í að leiðbeina og náði hún athygli minni frá fyrstu mínútu. Það var svo margt áhugavert sem kom fram, eins og t.d. niðurstöður könnunar sem gerð var á meðal framkvæmdarstjóra í USA sem voru beðnir að flokka 200 fyrirlestra eftir því hvort að þeir voru leiðinlegir, svæfandi, bara svona la la eða áhrifaríkir. Það er skemmst frá því að segja að þeir töldu 84% fyrirlestra vera leiðinlega eða svæfandi, og aðeins 3% áhrifaríka!!
Á námskeiðinu var einnig farið í ýmsa punkta sem gott er að hafa í huga þegar talað er fyrir framan fólk. T.d. að byrja aldrei á að afsaka sig og að bestu fyrirlesara æfi sig 12x með því að flytja fyrirlesturinn 12x áður en hann er fluttur fyrir framan fólk. Segir manni kannski að fólk fæðist ekki endilega góðir ræðumenn, heldur að þetta komi með æfingunni.
Síðasti klukkutíminn fór svo í æfingar. Það er alveg merkilegt hvað tilhugsunin um að tala fyrir framan fólk, þó að það sé ekki nema nokkrar hræður, getur stressað mann upp. Dæmigerð einkenni hjá mér er ör hjartsláttur, þurrkur í munni og að höfuðið tæmist algjörlega þegar byrja á að tala.
Æfingarnar voru þannig að okkur var skipt í 6 manna hópa og hver átti að tala í 90 sek. Það hljómar stutt en trúið mér það er ekki auðvelt. Sérstaklega þegar við fengum 4 mínútur til að hugsa um fyrirmyndir okkar í lífinu og áttum að tala um þá fyrirmynd í 90 sekúndur. Ég fór nú bara þessa klassísku leið og valdi mömmu sem mína fyrirmynd.
Nú er ég alvarlega að hugsa um að fara á fullt námskeið hjá þeim í Dale Carnegie. Námskeið sem tekur alveg tvo daga og farið er mun dýpra í þessa þætti. Ég held að það geti allavega ekki gert mig að verri manni.

Að lokum vil ég benda þeim sem vilja leggja góðu málefni lið, málefni sem að mínu mati snertir okkur meira en mæðrastyrksnefnd eða Rauði krossinn. Nú er ég að sjálfsögðu að tala um peningasöfnun til handa Hannesi Hólmsteini Gissurasyni. Bankanúmerið er 0101-05-271201 Kt: 131083-4089. Gefðu góðum manni og studdu baki við hinn venjulega launamann gegn auðvaldinu. Lifi litli maðurinn.

Börn

2008-03-26T22:42:00.003Z

Í fyrrakvöld lágum við hjónin upp í rúmi og flatmöguðum eftir páskafríið. Frí sem einkenndist af veikindum barnanna og stöðugu áti. Áti sem á sér enga líka í mannkynssögunni. Fyrir utan gluggann hafði tunglið tekið öll völd og við hugleiddum að hætta þessari vitleysu og fara með börnin í kvöldgöngu um Ægissíðuna.
Já glætan.
Við köstuðum frekar upp á hvort okkar þyrfti að standa upp og ná í tölvuna og meira nammi. Videogláp og nammi, er til betri íþrótt en það?
Fyrir valinu varð mynd sem við áttum að hafa séð fyrir langa löngu en sumir bíógullmolar virðast stundum gleymast í framboðinu. Þessi gullmoli heitir Börn og er eftir Ragnar Bragason. Ég man bara ekki eftir íslenskri mynd sem nær að fanga íslenskan samtíma á jafn raunverulegan hátt. Ekki að ég viti hvernig er að vera handrukkari, einhverfur eða einstæð fjögurra barna móðir í fellunum. En ef aðstæður hefðu verið á þann veg í mínu lífi þá er ég viss um að þessi mynd sýni það í réttu ljósi.

Sérstaklega fannst mér karakterinn sem að Gísli Örn Garðarson lék frábær, en hann lék handrukkarann. Þá fannst mér tvö atriði með honum standa upp úr. Ég veit ekki hvort að ég sé e-ð sjúkur eða hvort að ég hafi bara unnið of lengi með börnum, eða hvort að þetta hafi bara raunverulega verið svona fyndið. En atriðin voru þessi:

1. Þegar að Gísli er að fylgjast með syni sínum á leið heim úr skóla og tveir fantar elta son hans uppi til að stríða honum. Geðsýkin í augunum á honum þegar hann kemur að þeim og grípur þá báða, er engri lík. Þetta var svo SJÚKT atriði að ég gat ekki annað en flissað vandræðalegum hlátri þegar að hann kýldi og nefbraut annan strákinn. "Sérðu vin þinn hérna. Heyrðiru hljóðið, heyrðiru hljóðið? Þetta var nefið á honum að brotna. Helduru að þetta hafi verið gott? Nei. Var þetta vont? Það blæðir svolítið mikið úr nefinu á þér"

2. Þegar að Gísli er að ná betra sambandi við son sinn og segir honum að mæta á æfingu hjá ÍR á morgun. Hann sé búinn að tala við þjálfarann og allt sé frágengið. Það bíði eftir honum skór og æfingagalli. Hann eigi bara að mæta klukkan 3 og það séu allir spenntir að fá hann. Svo þegar að strákurinn mætir daginn eftir og fer að tala við þjálfarann, þá er þjálfarinn nefbrotinn og með glóðurauga. Bara búið að redda málunum.

Í gær sá ég svo nýju þættina á RÚV, mannaveiðar. Mér finnst þeir bara lofa nokkuð góðu. Ég hef reyndar ekki lesið þessa bók sem þættirnir eru gerðir eftir en það skiptir varla máli. Skemmtilegir leikarar og bara helvíti vel skrifaðir þættir.

Is it me eða er þetta alveg fáránlega orðað?

2008-03-24T19:37:00.001Z

Tekið af visir.is í kvöld.

"Vísir ræddi við konu í kvöld sem segist vera eigandi hauskúpunar sem fjallað hefur verið um í fjölmiðlum síðan í gærkvöld. Konan, sem ekki vildi láta nafns síns getið, þvertók fyrir að eitthvað gruggugt væri við hauskúpuna eða við það hvernig hún komst í hennar hendur."

Ég ged ekki orþa buntist

2008-03-20T21:02:00.002Z

Afsakið stafsetninguna en Vala var að sýna mér umræðu á Barnalandi og ég varð fyrir svo gífurlegum áhrifum. Ég verð aldrei samur.
En ástæðan fyrir því að ég get ekki orþa buntist er hins vegar önnur. Á þessum tímum niðursveiflu í hagkerfinu er samt sem áður nóg framboð af skemmtiefni í samfélaginu. Það er ekki eins og við þessir "dæmigerðu" borgarar finnum mikið fyrir kreppu. Kreppa er ansi sterkt orð sem blöðin eru gjörn að sletta fram en þegar ég stend í kílómetralangri biðröð eftir síðustu mjókinni í borginni sem ég ætla að nota í grjónagrautinn sem á að endast út alla vikuna, þá er kreppa. En sú tíð er ekki gengin í garð. Annað sem segir mér að kreppa sé ekki gengin í garð er hversu gríðarlega mikið framboð er af góðum tónleikum um þessar mundir. Listinn er langur, Bob Dylan, John Fogerty, Rufus Wainwright og ég veit ekki hvað og hvað.
Tvennir tónleikar á þessum lista eru að mínu mati alveg stórfurðulegir. Ekki endilega vegna þeirra sem ætla að spila á tónleikunum heldur frekar fyrir rídigggíulös aðgangsverð. Hér er ég að ræða um tvenna tribjút tónleika, annars vegar Sgt. peppers og hins vegar Eagles.
Á þá fyrrnefndu kostar 8 - 9.000 krónur. Ég er mikill aðdáandi Bítlanna og var Sgt. Peppers í raun fyrsta platan sem virkilega kveikti í mér hvað þá varðar. Eins og flestir vita þá eru tveir af The fab four ekki lengur á meðal vor sem gerir það að verkum að ég mun aldrei fá að sjá þá taka þessi lög á tónleikum. Samt sem áður myndi ég aldrei nokkur tímann borga á milli 8 og 9 þús krónur til að sjá Sigurjón Brink eða Björgvin Halldórsson nauðga þessum lögum.
Á Eagles tónleikana kostar 5900 krónur. Ég er reyndar ekki mikill aðdáandi The Eagles en á sama hátt og hér fyrir ofan. Ég myndi ekki borga þessa upphæð, einmitt til að sjá Sigurjón Brink eða Björgvin Halldórsson nauðga þessum lögum. Þeir eru einmitt báðir þátttakendur á báðum þessum tónleikum.
Hvernig dettur (með super ofur áherslu á orðið dettur) þessum skipuleggjendum að rukka þessar upphæðir? Frekar myndi ég nú borga mig inn á James Blunt. Sérstaklega ef BMV hitar upp og tekur ábreiðu af You´re beautiful á íslensku. Splendid.

Hvað er betra á skírdegi en vinkona okkar að syngja um Ken Lee

2008-03-20T14:32:00.002Z

Á bakvið nóturnar

2008-03-19T00:11:00.002Z

Ég gerði mitt í tónlistarlegu uppeldi barnanna minna í dag, þegar ég sat með Nóa og horfði á Ac/Dc Behind the music. Nói var vel hrifinn af Hells bells og Highway to hell, allavega átti ég mjög erfitt með að slíta hann frá skjánum. Eftir svona tvö ár þá verður fastur fjölskylduliður á sunnudögum að horfa á Anthology seríuna með Bítlunum. Ef það er e-ð sem þarf að vera á hreinu í uppeldinu þá er það þetta. Mér er sama þó að hvorugt þeirra nenni að horfa með mér á fótbolta í framtíðinni en ef annaðhvort þeirra ákveður að rokktónlist sé djöfullegt fyrirbæri sem ber að útrýma og deleta allri tónlistinni minni úr tölvunni, þá hef ég brugðist.

En eitt sem vakti svakalega athygli áðan. Ég var að horfa á Vh1 Legends um hina frábæru, ástsælu hljómsveit Led Zeppelin sem alltaf vekur góðar minningar og fær mig til að vilja læra á trommur a la Bonzo. En allavega. Alla tíð hef ég og flestir sem ég þekki borið fram nafnið á laginu Dyer maker, bara svona eins og það er sagt. Dæer meiker. Þeir sem þekkja lagið þá er þetta eitt poppaðasta zeppelin lagið og alls ekki í uppáhaldi hjá svona hörðum aðdáendum, þetta er svona hálf reggí skotið lag. Í textanum er fjöldinn allur af ó-um. Ó Ó Ó Ó Ó you don´t have to go Ó Ó Ó Ó you don´t have to go Ó Ó ÓÓ Ó baby please please og svo framvegis. Í þættinum kom fram að þetta lag hafi verið óður til reggí tónlistar og í raun eigi að bera fram nafnið á laginu eins og Jamaica, bara hratt. Prufið endilega að segja þetta hratt. Sniðugt ekki satt?

Músíktilraunamajones

2008-03-17T21:48:00.003Z

Æ æ æ...ég ætlaði að vera svo sniðugur og skrifa svakalegan pistil sem ég er búinn að vera að kokka í hausnum á mér í allann dag. Ég fékk þessa pælingu í hausinn í dag hvað varðar músíktilraunir. Mér fannst í dag eins og keppnin væri varla skugginn af sjálfum sér, allavega miðað við þegar ég var ungur og sætur. Í þá daga voru sigurvegarar músíktilrauna hljómsveitir sem náðu að gera margar plötur og vöktu mikla hrifingu margar hverjar, fóru sumar hverjar í ferðalög til útlanda til að spila. Ég er hér að tala um tímabilið ´90 og þar í kring. Hljómsveitir eins og Infusoria, Yukatan, Maus, Kolrassa og Botnleðja og svo finnst mér bara botninn hafa dottið úr þessu (eða það var allavega pælingin áður en rannsóknarvinnan hófst). En svo hóf ég rannsóknarvinnuna fyrir skrifin (jebb google) og þá poppuðu upp þessar mjög svo þekktu hljómsveitir. Mínus(já þeir unnu), Jakóbínarína(hmmm gleymdi þeim), Stjörnukisi(einmitt), XXX rottweiler(ok stop), og Greifarnir (ehh glatað). Kannski er bara málið að þegar maður er ungur, með nægan tíma og sækir alla tónleika og er inní þessari jaðarmúsíksenu í Reykjavík, þá sannarlega heyrir maður og fréttir meira af þessum hljómsveitum. En í dag þá finnst mér eins og það verði ekkert úr mörgum af þessum sigurvegurum. Æji hvað er ég að bulla? Ég er nú bara að tala í hringi. Bottom line is i´m old and i´m fucked.

Gruggið

2008-03-16T19:42:00.003Z

Um þessar mundir heldur Sálin hans Jóns míns upp á 20 ára starfsafmæli. Ég hef nú ekki verið mikill aðdáandi sveitarinnar í gegnum tíðina þó svo að ég geti alveg dillað mér við einstaka lagstúf. En forvitni leiddi mig til að skoða sögu hljómsveitarinnar á tónlist.is. Það er nokkuð merkilegt hvað hljómsveitin hefur gengið í gegnum miklar breytingar og mismunandi tímabil. T.d. byrjuðu þeir sem svona pjúra soulband í glansjökkum og alles. En þeir segjast nú sjálfir hafa fundið soundið sitt á sinni annarri plötu, Hvar er draumurinn? Án þess að ég ætli að rekja hér sögu Sálarinnar þá fannst mér bara svo fyndið hvað áhrif gruggsins(a.k.a. La Grunge) er að finna víða. Málið er nefnilega það að þegar að Sálin var á hátindi frægðarinnar árið 1992 gáfu þeir út plötu sem kom aðdáendum í opna skjöldu. En það var fjórða plata sveitarinnar og bar heitið Þessi þungu högg. Það sem vakti athygli var að meðlimir voru allt í einu komnir með sítt skítugt hár, gengu í köflóttum vinnubúðarskyrtum og voru almennt harðari í horn að taka en menn áttu að venjast. Mér finnst reyndar erfitt að ímynda mér Stefán Hilmarsson sem einhverskonar Bad ass. Ég sé hann aldrei fyrir mér sem Kurt Cobain Íslands, en maður skrifar víst ekki söguna eftir á.
Það er frekar fyndið að hlusta á tóndæmi frá þessari plötu en þetta er allt frekar gruggugt og þungt, sérstaklega miðað við Sálina hans Jóns míns. Og þrátt fyrir allt skítuga hárið þá syngur Stefán áfram eins og fermingardrengur. Þeir eru ágætir.

Í gær fór ég í algjört pylsupartí á gamla mátann. Sem var helvíti gaman þó svo að heilsan hafi ekki verið upp á sitt besta í dag. Comes around goes around. En drengirnir bentu mér á þessi tvö klipp sem mér finnst alveg frábær. Forsagan er sú að þessi Jimmy Kimmel er þáttastjórnandi í USA og annar helmingur The Man show. Hann hafði þann háttinn á að bjóða Matt Damon í viðtal til sín og tala svo ekkert við hann vegna "tímaskorts". Í þessu klippi heldur grínið áfram en Sarah Silverman, kærasta Jimmy´s, þarf að játa ákveðna hluti fyrir honum. Enjoy...ekki klikka á að horfa á bæði myndböndin. Snilld.

Fyrra...

Seinna...

Ritdeilur og 5 ára bekkir

2008-03-15T12:13:00.003Z

Það er tvennt sem stakk mig þegar ég renndi í gegnum fréttablaðið í morgun. Í fyrsta lagi er það þessi deila sem hefur komið upp á milli Bigga í maus og Bubba. Samkvæmt pistli í fréttablaðinu sem heitir "Góð og slæm vika" var Bigga haldið á lofti sem fórnarlambi og Bubbi sagður vera tuddi og ruddi sem væri að níðast á minnimáttar. Sko bara svona til að byrja með þá HATA ég svona Inni/úti, Heitt/kalt eða alla svona lista sem eiga að leiðbeina manni hvað sé í lagi og hvað sé ekki í lagi. Dæmi úr fréttablaðinu áðan: Á toppnum á heitt/inni listanum - stuttar strákaklippingar - nú verða allar aðalgellurnar að vera með klippingu eins og whatsherface bresk fyrirsæta.
En varðandi þessa deilu þá skil ég ekkert hvað Johnny King (who!) og Geir frændi eru að væla út í Bubba. Af hverju má hann ekki hafa þessa skoðun um Bigga. Ég meina Biggi í maus er sjúklega falskur söngvari, það er bara sannleikur. Það sem Biggi sagði aftur á móti um að Bubbi væri ekki mótandi afl í tónlistarsögunni heldur frekar svona svampur sem dregur allt í sig og hermir eftir öðrum, það finnst mér vera miklu verra. Og ég verð bara að segja við Bubba: Og djöfull er ég sammála þér með þennan Bigga í maus.
Hitt sem ég stakk mig var þessi hugmynd sem komin er upp að færa fimm ára bekki yfir í grunnskólana. Ég skil bara ekki hvað er verið að spá með þetta. Flestir, eða margir, skólar eru nú þegar að springa vegna aðstöðuleysis og á þá að fara að bæta við heilum árgangi í viðbót. Svo er auðvitað ekkert hugsað um frístundaheimilin og hvernig þau eiga að bregðast við þessari skyndilegu aukningu. Þetta má allavega skoða betur.

Ch...ch..ch..ch..changes

2008-03-15T10:13:00.003Z

Það er orðið dágóð stund síðan að síðasta færsla leit dagsins ljós. Ég hef ekki haft hugmyndaflug í að skrifa eða segja frá einu né neinu þar sem að endalausar áhyggjur yfir lokaritgerðinni héngu yfir mér. En ég hef nýverið tekið ákvörðun um að fresta ritgerðinni fram á næsta haust. Ég hvort eð er útskrifast ekki fyrr en um næstu áramót og það er satt sem þeir segja, það er of mikið að vera í fullri vinnu og fullu námi...og með fjölskyldu. Þar af leiðandi get ég andað örlítið léttar þessa dagana og reynt að gera þau verkefni vel sem bíða mín.

En nú er tími stórra ákvarðana hjá fjölskyldunni að Hagamel 27 kjallari. Við höfum ákveðið, eftir langan tíma undir feldinum, að flytjast búferlum á suðurnesin. Nánar tiltekið á vallarheiði á gamla armí beisið. Helsta ástæðan fyrir því að við gerum þetta er að komast í stærra húsnæði fyrir minni pening. Það er óneitanlega skrýtin tilfinning að taka svona stórt skref og maður er með fiðring í maganum sem eykst bara því sem nær dregur.
Ég er búinn að segja upp í vinnunni en það var virkilega erfitt. Sérstaklega þar sem að ég er aðeins þriðja manneskjan til að gegna þessari stöðu og hef unnið lang lengst af þeim hópi. Þannig að það er erfitt að ganga frá borði eftir að hafa tekið þátt í að móta og byggja upp þetta starf í öll þessi ár. En ég hef ákveðið að snúa í leikskólageirann og leggst það bara nokkuð vel í mig. Svo verð ég líka að vinna á sama leikskóla og Matta og Nói verða á.

En talandi um börnin mín, þá átti nú að skíra drenginn um helgina. Loksins átti að ganga í málið og klára það sem hefur hangið yfir okkur í alla þessa mánuði. En þá kom í ljós að Matthildur er komin með hlaupabólu. Við neyðumst því til að fresta skírn í nokkrar vikur.

Kúkurinn í lauginni

2008-03-03T23:36:00.005Z

Um daginn fór ég í bað með bæði börnin í fyrsta sinn. Það var ákveðin upplifun út af fyrir sig og mínar baðvenjur fóru verulega úr skorðum í þetta skiptið (lesist: ég gat ekki lesið fréttablaðið). Þetta var stórskemmtileg baðferð og allir skemmtu sér vel. Nói staldraði stutt við en hann var nú ekkert að hata baðið. En þegar ég og Matta sátum eftir í makindum þá sneri ég mér að blaðinu og las um fréttir dagsins á meðan þreytan rann af mér. Matthildur sat og lék sér með baðdótið sitt og skemmti sér konunglega við að tæma úr dýra sjampóinu hennar mömmu. Þegar nokkuð var liðið á baðið þá segir Matta við mig. "Þarf að kúka". Ég lagði þá frá mér baðið og sagði "já þarftu að kúka" en þá sagði hún "nei búin að kúka". Þá hafði mín bara sleppt einum brúnum kafbát lausum í baðið. Það var skemmtilegt. Sérstaklega þar sem að það eina sem mér datt í hug að gera var að grípa barnið, standa upp og kalla á Völu. "Vala...hjálp".
Eitthvað virtist þessi sena öll hafa tekið sér bólfestu í huga Matthildar. Því að nokkrum dögum síðar vorum við að gæða okkur á grjónagraut í hádeginu með heitri lifrapylsu. Matthildur horfði vel og lengi á pylsuna og spurði svo mömmu sína "mamma, er þetta kúkur".

"Ó nei pabbi, Matta kúkaði í baðið" (mynd byggð á sannsögulegum atburðum)

Gamli kallinn

Matthildur öll létt á sér eftir baðið

lestrarhestur

2008-02-26T23:16:00.002Z

Í kvöld var ég að keyra í Nóatún að kaupa í matinn og sá mann á gangi. Kannski ætti ég að segja ungan mann eða dreng. Allavega þá var hann sennilega rúmlega tvítugur og leit út eins og þessi týpíski indý hugsuður kaupi fötin í hjálpræðishernum vinn helst með börnum eða fötluðum hlusta eingöngu á tónlist sem enginn hefur heyrt um borða grænmetisfæði hangi á kaffihúsum sem eru svo inn að aðeins nokkrir útvaldir hafa uppgvötað semur ljóð finnst peningahyggjan ógeðsleg stundar nám í heimspeki var í MH hatar sjónvarp les rússneskar bókmenntir dreymir um París á sumrin týpa. Og nú vill ég ekki vera fordómafullur.
En það sem vakti athygli mína á þessum manni, fyrir utan það augljósa hér að ofan, var að hann var að lesa. Gangandi. Ég meina hvað er málið?
Hversu djúpt sokkinn þarftu að vera í nýjustu bókina hans Gyrðis Elíassonar til að lesa hana gangandi út á götu? Ég bara spyr. Eða kannski er ég bara að missa þolinmæðina á mannkyninu. Kannski þarf ég bara að halda niður í mér andanum þangað til í vor þegar skólinn er búinn og ég fer í sumarfrí. Gasp...

Plís. Ekki hrista kynfærin þín á röngum stað

2008-02-25T23:09:00.002Z

Um daginn las ég í 24 stundum að prófessor frá Ísrael var mjög reiður út í samfélag homma og lesbía þar í landi. Ástandið var orðið frekar slæmt þar sem að óvenju margir jarðskjálftar höfðu skollið á landið og nágrenni. Honum var nóg boðið og sá enga aðra leið en að koma fram í fjölmiðlum og minna fólk á gamla máltækið. "Ef þú hristir kynfærin þín á röngum stað þá mun Guð hrista jörðina". Spennandi að sjá hvað gerist kvöldið sem Eurovision verður haldið.
"Stærsti jarðskjálfti sögunnar reið yfir Serbíu, Frómas sigurvegari. Allir hinir dauðir. "Þeir fiska sem fróa" segir Frómas í búnkukremsgeðshræringu".

Long and hard is the road out of hell..

2008-02-21T22:22:00.002Z

...en stígurinn í Hljómaskálagarðinum er mjög þægilegur til göngu á svölum vetrarkvöldum. Og þegar ég gekk áleiðis á Hagamelinn til að hitta ungfrúna góðu og börnin varð mér hugsað um almenningsgarða. Sérstaklega þá sem eru grænir allt árið um kring í konungsins Kaupmannahöfn. Það sem greinir lystigarðana þar í landi frá þeim sem við eigum í Reykjavík eru girðingar. Að mig minnir stórar múrgirðingar með hliði. Í Reykjavík eru ekki margir almenningsgarðar ef svo mætti kalla þá. Mér dettur helst í hug áðurnefndur Hljómaskálagarður, Klambratún, Laugardalurinn og sennilega fleiri sem ég man ekki eftir.
Bæði Hljómskála- og Klambratún henta að mínu mati best sem þessir dæmigerðu fjölskyldu og vina almenningsgarðar. Einmitt líkt og þeir í Danmörku. En það sem gerir þessa tvo garða svo sérstaka er að þeir eru báðir umkringdir miklum umferðarþunga. Sem aftur gerir það að verkum að erfitt er að komast í góðan fíling með teppi, FHM og bjór á þeim þremur dögum ársins sem hitastigið er hærra en 18 gráður á celsíus í Reykjavík. Maður getur heldur ekki slappað af með börnin þegar 500 bílar þjóta hjá á 100 km hraða í nokkra metra fjarlægð.
Þá kemur pælingin. Af hverju eru þessir garðar (hann átti afmæli í gær - til hamingju gamli minn) ekki girtir af? Væri ekki skemmtilegri stemmning ef fólk gæti farið með börnin sín í stóran afgirtan garð þar sem allir væru öryggir? Bara pæling.

Lost og glæpur

2008-02-21T00:32:00.003Z

Þegar ég og Valgerður fórum að stinga saman nefjum áttum við það til að vaka heilu og hálfu næturnar og ræða um lífið og tilveruna. Ef við vorum ekki að ræða um það þá vorum við iðulega að glápa á Lost. Þættirnir um strandaglópana vöktu upp ýmsar spurningar þá sem þó aldrei fengust svör við, en alltaf hélt maður áfram að glápa. Nú erum við búin að vera saman í þrjú ár (og eigum tvö börn, annað tveggja og hálfs árs - how is this possible) og við erum ennþá að brjóta heilann um hvað sé nú í fjandanum að gerast í Lost. Sería 4 er nú byrjuð og þó að fyrstu þrír þættirnir hafi sannarlega svarað nokkrum spurningum þá er því ekki að neita að þeir hafa vakið upp ýmsar aðrar spurningar. Og sú sem kemur oftast upp í hugann á mér er þessi:
Hvernig í andskotanum geta framleiðendur Lost sofið á nóttinni og haldið áfram að kvelja fólk með þessum endalausu lopateygjum og leynimakki?
Þeir mega nú eiga það að þetta er alltaf jafn helvíti spennandi. En það sem er líka mjög spennandi eru þættirnir góðu Forebrrrelza eller pá islansk glæpurinn. Nú er ég búinn að vera að deyja úr spennu á hverjum sunnudegi og á næsta sunnudag er lokaþátturinn. Og nú er ég alveg hættur að geta um hver er morðinginn. Ég held að ég sé búinn að benda á alla í þættinum á einum eða öðrum tíðspunkti. Er það lögreglustjórinn eða er það Hartman eftir allt saman eða kemur Kim Larsen fram í lokaþættinum og viðurkennir allt? Það er ómögulegt að segja til um, en það er eins með þessa þætti og Lost að framleiðendur verða að enda þetta á svaðalegan hátt ef maður á ekki að hata þá fyrir spennufallið.

Ok ok nú verð ég að bæta við svona eftir á. Ég sver ég sver ég sver að ég var ekki búinn að lesa færsluna hjá Völu frá því í gær. Please tjékk it out and don´t freak out.

Nýjar myndir og gamlir kennarar

2008-02-19T22:29:00.007Z

Fallegu börnin og fótógeníski föðurinn

Nói strax byrjaður að lesa

Prinsessan á heimilinu

Flott skegg? Vala sagði nei!

Á stuttu millibili hef ég hitt tvo af umsjónarkennurum mínum frá sokkabandsárunum í æfingaskólanum (a.k.a. Háteigsskóla). Í fyrsta lagi rakst ég á Sigrúnu sem kenndi okkur í b bekknum í mörg ár. Hún er að vinna á frístundaheimilinu í Melaskóla og var gaman að rekast á hana. Hún sat og horfði á þegar ég þurfti að halda klukkutíma ræðu fyrir fullum sal af fólki. En hún kom eftir á og hrósaði mér. Mér þótti mjög vænt um það og mér leið alveg eins og ég hefði munað allan textann minn í skólaleikriti í átta ára bekk. Og kennarinn hrósaði mér.
Svo í dag hitti ég Ingibjörgu sem kenndi okkur í b bekknum í gegnum gagnfræðibekkina. Hún starfar núna fyrir leikskóla Garðabæjar þar sem hún rannsakar málþroska barna og á meðal annars heiðurinn af málþroskaprófinu Hljóm-2 sem er nokkuð magnað. En alveg eins og Sigrún þá hefur Ingibjörg eitthvað tak í mér. Hún kom að mér í dag þegar ég var að tala við nokkur börn og lagði hendina á öxlina á mér og sagði "HARD ROCK CAFÉ!" (Nei þetta var prívat skot fyrir gamla skólafélaga). Hún lagði reyndar hendina fast á öxlina á mér og sagði "Ólafur Brynjar, talaðu hægar!" Þetta hitti mig beint í eistun, þar sem ég er alveg einstaklega meðvitaður um óskýran talsmáta minn. Ég fór strax að biðja hana um ráð til að læra að tala skýrt og skiljanlega. Hún sagði mér að tala hægt og ég ætti að gefa mér tíma til að láta öll hljóð í orðinu heyrast. "Alveg eins og söngvarar gera" sagði hún. Og nú reyni ég að gefa mér tíma til að hugsa um setningar áður en ég segi þær og passa að láta allt orðið koma skýrt fram. Ég er alveg kominn með nóg af því að sjá svipinn á fólki þegar ég er að tala við það. Fólk verður alltaf svo spyrjandi á svipinn þar sem það skilur oftast ekki hvað mín hálflamaða tunga er að segja. T.d. þegar sumir héldu að ég væri að læra vistafræði þegar orðið átti að vera viÐSKIPTAfræði. Prufið bara að segja þetta hratt.

Snorricam

2008-02-19T19:31:00.004Z

Um daginn var ég að skoða stórskemmtilega síðu þeirra snorrabræðra www.snorribros.com. En það er heimasíða þeirra Einars og Eiðs Snorra, sem eru semi celeb hér á landi fyrir ýmislegt tengt ljós- og kvikmyndun. Til að mynda leikstýrðu þeir myndbandinu við REM lagið Daysleeper sem er reyndar alveg hundleiðinlegt lag. Svo gerðu þeir líka Kaffibarsmyndaseríuna skemmtilegu sem á nú að gefa út í bókarformi. Magnað hvað þær myndir virðast ná tíðarandanum þarna á gruggtímabilinu. En anywhooooos. Á síðunni þeirra rakst ég á þá staðreynd að myndataka eins og myndbandið hér að ofan sýnir heitir í höfuðið á þeim. Snorricam. Is that not amazing. Samt sem áður er torskiljanlegt að þeir voru nú ekki þeir fyrstu sem notuðu þessa tækni, en þeir hafa verið svo sniðugir að skíra þetta í höfuðið á sjálfum sér. Ísland best í heimi.

Fréttir

2008-02-16T11:14:00.002Z

Það var svo margt áhugavert í blaðinu um helgina.

Jón Ásgeir varpaði sprengju í viðtali við markaðinn þar sem hann segir stöðu bankanna vera mun verri en talað sé um. Hann vill meina að bankarnir muni hefja uppsagnir á næstu 12 mánuðum og miðað við skuldastöðu þeirra séu þeir nánast gjaldþrota. Einn vinnufélagi minn sagði mér um daginn að skuldir bankanna væru svo yfirgengilegar að það er engu lagi líkt. T.d. eru skuldir Glitnis í kringum þrjú þúsund milljarðar og hinir bankarnir skulda saman í kringum tvö þúsund milljarða. Ef maður spáir aðeins í þessar tölur þá hlýtur það að liggja í augum uppi að e-ð gæti farið að bresta.

Í söguhorninu kom fram að Maó faðir Kína hafi eitt sinn boðið Henry Kissinger frv. utanríkisráðherra USA 10 milljón kínverskar konur. Ekki kom almennilega fram í hvers konar samningaviðræðum þeir voru en þetta hlýtur að hafa verið óvænt útspil. Maður ímyndar sér þegar tvö risaveldi sitja við samningaborðið að helst sé verið að semja um milliríkjaviðskipti eða einhverskonar skiptidíla. Kannski er verið að semja um vopn frá einu landi til annars í skiptum fyrir aðgang að náttúruauðlindum.

Kissinger: "Við erum tilbúnir að flytja eingöngu inn hrísgrjón frá Ben frænda ykkar."

Maó: "Ah það er gott, Ben frændi verður glaður. Á móti viljum við leyfa stórum bandarískum fyrirtækjum að opna verksmiðjur í Kína og nota ungviðið okkar sem vinnuafl. Helst viljum við sjá um alla framleiðslu á litlu plasdóti með óeðlilega stuttan endingartíma"

Kissinger: Mjög gott, mjög gott. Þar sem að þið eruð svona rausnarleg þjóð þá munum við hvetja kvikmyndaframleiðendur í Hollywoood til að gera Bruce Lee að ofurstjörnu. Eftir að hann deyr og verður frægasti kínverji allra tíma í kjölfarið, fyrir utan þig pabbi Kína, þá munu þeir uppgvöta nýja kínverska hasarhetju á nokkra ára fresti."

Maó: Ohhh gott gott gott. Ég vissi að USA væri stórveldi, en svona rausnarlegu boði bjóst ég ekki við. Ég bjóst ekki við að þurfa að nota helsta trompið mitt en hr. Kissinger þú neyðir mig til þess. Ég vil bjóða þér það besta sem Kína hefur upp á að bjóða. Við erum svo heppnir að við eigum ofgnótt af þessu og getum deilt því með vinaþjóð okkar nr. 1.

Kissinger: hmm spennandi.

Maó: Hvað viljið þið magrar? 100 þúsund, milljón, 10 milljónir. ok 10 milljónir kínverskra kvenna. Við sendum þær til ykkar með skipum á næstu 40 árum.

En úr einni steypu í aðra. Ég skil nú ekki mikið í þessum tillögum að byggð í vatnsmýrinni. Ég er ekki búinn að fara og skoða líkanið með eigin augum en yfirlitsmyndirnar í Fréttablaðinu voru frekar torskilnar. Hljómaskálagarðurinn virtist vera stækkaður yfir Hringbraut og hún lögð í stokk undir garðinn. Mér finnst allavega mjög jákvætt að standa fyrir svona keppni svo að fólk sjái möguleikana sem eru fyrir hendi. Ég vona bara að þetta verði að veruleika og flugvöllurinn víki fyrir blómlegri byggð.

Janúar,febrúar..tra la la

2008-02-14T22:30:00.002Z

Ætti ekki bara að breiða yfir Ísland í janúar og febrúar og senda þjóðina til á sólarströnd í Kenýa. Það er örugglega nóg landsvæði þar til að rúma 300 þúsund kaupglaða íslendinga sem þrá afríska sólskynið eins og Britney Spears þráir tímavél. Mín upplifun er sú að janúar og febrúar eru þynnkumánuðir jólanna. Flestir ganga í móki til að hugsa ekki um kortareikninginn og aukakílóin sem hlóðust upp bæði. Ég er sjálfur fyrst núna að vakna til lífsins og var einmitt að hugsa um það í dag hvað varð af síðusta mánuði. Ég hefði alveg eins getað verið á strönd í Kenýa.

Ýmislegt

2008-01-25T12:11:00.000Z

Í dag er elsku drengurinn okkar fjögurra mánaða. Skemmtilegt að dagurinn skuli lenda á bóndadeginum þar sem við bændurnir eyddum deginum saman í veikindum. Það var mjög fínt enda langt síðan maður hefur átt náttbuxnadag. Horfði á No country for old men...it´s goood. Alvöru Texans sem nota kúrekahatt og keyra á pallbíl. Allir eru flottir í myndinni en mér fannst hann Josh Brolin vera helvíti flottur. "When i say anyone, i mean any swingin dicks"

Mig dreymdi alveg sérstaklega skrýtinn draum í nótt. Ég var að vinna á bensínstöð á ókunnugum stað. Á þessari bensínstöð vann líka Ingibjörg (Bibban). Í draumnum átti ég að vinna á stöðinni á meðan Bibban og Vala færu út á lífið og passa um leið Möttu og Nóa sem voru sofandi í rúmi á miðri bensínstöðinni. En út af mjög sérstakri atburðarrás endaði ég á því að myrða tvo menn sem ég kunni engin deili á. En meirihluti draumsins snerist um að ég var að reyna að hylma yfir glæpinn og forðast lögguna sem var stöðugt á hælum mér.

Alveg finnst mér ameríkanar sérstakir. Nú hafa ýmiss samtök og einhver Fox news repúblikana gerpi tekið að gera grín að dauða og persónu Heath Ledger. Ástæðan er sú að Heath lék í Brokeback mountain sem auðvitað ýtir undir velvild í garð homma. En það er auðvitað ógeðslegt og fyrir það á Heath að brenna í helvíti.

Ég var að velta því fyrir mér um daginn með breytta tíma hvað varðar tækni. T.d. getum við sagt að ef bíómyndin Kids væri gerð í dag þá yrði hún stuttmynd eða bara auglýsing. Cloe S. myndi bara hringja í gsm síma gaursins og tjá honum að hann væri smitaður af Aids. Þyrfti ekkert að vera að keyra um alla NY í leigubíl að leita að honum.

Javier Bardem

2008-01-25T01:19:00.000Z

Mér finnst svo skrýtið að þessi maður skuli ekki vera alveg obbosslega frægur. En þetta er hann Javier Bardem. Hann er spænskur leikari sem hefur verið að leika í fjölda ára en aðeins nýlega bankað á dyrnar í Hollywood. Ástæðan fyrir því að mér finnst að hann ætti að vera svona frægur er að hann var tilnefndur til óskarsverðlauna fyrir þremur árum fyrir myndina "The sea inside" og í ár er hann líka tilnefndur. Núna fyrir mynd Cohen bræðra "No country for old men". Það bara hlýtur að vera að þessi maður sé alveg að verða frægur. Ég held meira að segja að hann sé kærasti Penople Cruz!

Ég man svo greinilega eftir þessum leikara þegar ég og Garðar Guðjónsson vorum á Tartan movies skeiðinu okkar. En það var sérstakur flokkur mynda í videohöllinni sem komu gjarnan frá Evrópu. En það var alltaf hægt að finna helvíti góðar myndir inn á milli. T.d. man ég svo sérstaklega eftir myndinni "Jamon Jamon" sem téður Javier einmitt lék í. Á þessum tíma þótti okkur Garðari gaman að fara aðrar leiðir í myndavali og vildum helst forðast froðuna sem kom frá Hollywood. Svo eru evrópubúar mun frjálslegri þegar kemur að nekt í bíómyndum. Það hefur gjarnan sérstök áhrif á myndavalið þegar maður er 18 ára. Eða bara alla ævi.
"Sást e-ð" er nú klassísk spurning sem strákar spyrja gjarnan hver annan áður en þeir spyrja "var myndin góð?"

Ó nafni minn...

2008-01-22T19:38:00.000Z

Ég á mjög erfitt með að horfa á Ólaf F. Magnússon í sjónvarpinu. Mér finnst hann vera valdasjúkur tækifærissinni sem er blindaður af eigin græðgi . Ég verð svo reiður að þessi maður skuli virkilega ætla að setjast í borgarstjórastólinn með bros á vör eins og ekkert sé eðlilegra. Alltaf að minna á þessa rúmlega 6 þúsund borgarbúa sem kusu F-listann og hvernig honum tókst að koma stefnumálum flokksins á framfæri. Þvílík vitleysa. Einnig treysti ég engu sem Vilhjálmur Djöflason segir. Þegar ég horfi á hann í fréttum að reyna snúa út úr öllum spurningum með því að þykjast ekki kannast við eitt né neitt, þá verð ég þess fullviss að kjósa ALDREI sjálfstæðisflokkinn.
Þessi borgarstjórn er að svo miklu leyti á skjön við mig hvað stefnumálin varðar. Ég er t.d. algjörlega fylgjandi því að flytja flugvöllinn og mér finnst að húsin við Laugaveg 4 - 6 eigi að víkja. Þó að það sé auðvitað margt gott þarna, eins og mislæg gatnamót við kringluna og lækkun fasteignagjalda. En það var nú líka á stefnuskrá 100 daga stjórnarinnar.
Að miklu leyti finnst mér umræðan um húsin við laugaveg vera öll hin furðulegasta. Fólk segir að ekki eigi stöðugt að byggja háhýsi og það verði að viðhalda ákveðinni götumynd á laugarveginum. En í þessu tilviki þá myndi nýja húsið sóma sér betur miðað við ríkjandi götumynd. Það myndi vera í sömu hæð og næstu hús. Þar að auki er það ekki einu sinni svo hátt. Ég efast um að þetta hús flokkist undir háhýsi. Svo er verið að tala um að endurreisa húsin í sinni upprunalegu mynd. En ég ekkert viss um að upprunaleg hönnnun þessara húsa henti vel fyrir nútímalegan verslunarrekstur.

Það má þó ekki misskilja þetta sem svo að ég vilji eindregið rífa niður allt og byggja í staðinn. Ég vil endilega halda gamaldags götumynd á laugaveginum, en mér finnst þetta vera farið út í öfgar. Margir benda á að í útlöndum sé endurbyggt á þennan hátt með góðum árangri. En það eru í flestum tilvikum mjög stórar og glæsilegar byggingar. Sem einmitt mynda ákveðna götumynd. Sem einmitt þessi hús gera ekki.

Í öllu þessu skal svo ekki gleyma hvers kyns klúður þetta mál hefur verið fyrir yfirvöld. Það voru í kringum 30 tillögur að nýja húsinu teiknaðar upp sem voru sendar tilbaka af tveimur meirihlutum í borgarstjórn. En á endanum var þetta nú samþykkt og að auki var borginni gefin þessi hús til að færa þau í Hljómskálagarðinn og gera þau upp. Klúðrið í þessu er auðvitað að hætt var við allt saman á síðustu stundu eftir margra mánaða undirbúning.

Lýðræði, it´s a bitch

2008-01-21T22:38:00.000Z

Hvað er í gangi?
Rétt upp hönd sem vildi fá Halldór Ásgrímsson sem forsætisráðherra?
Rétt upp hönd sem vildi fá Ólaf F. Magnússon sem borgarstjóra?
Þrír...nice.
Lifi lýðræðið!

Keilir

2008-01-21T00:09:00.000Z

Um helgina fórum við fjölskyldan í bíltúr upp á Keili a.k.a. gamla varnarliðstöðin hjá Keflavíkurflugvelli. Okkur langaði að skoða aðstæður og okkur fannst gaman að fá að keyra um svæðið, þar sem maður hefur nú gert það sjaldan um ævina. Við urðum vægast sagt fyrir þónokkru sjokki að koma þarna inn, en tjérnobyl er fyrsta lýsingarorðið (you know what i mean) sem okkur datt í hug. Kannski var það vegna þess að það var sunnudagur, kannski var það vegna þess að allt var þakið í snjó, ég veit það ekki. En það var ekki sála á ferli, allt var svona frekar dreifbýlt og svona frekar dull og litlaust. Ég vildi að ég hefði verið með kort af svæðinu vegna þess að ég áttaði mig ekki á því að þetta væri svona stórt. Svo var frekar spooky að flestar byggingarnar sem við sáum voru mannlausar.
En íbúðirnar eru víst nokkuð fancy og mjög ódýrar. Kannski er betra að koma þarna á virkum degi og þegar sólin er á lofti og jörðin er ekki á kafi í snjó. En það var allavega Hot dog shop sem kveikti í bragðlaukunum...og skaut okkur aftur til ársins1987.

VVVVVÆÆÆÆÆÆÆÆÆÆÆ

2008-01-20T14:04:00.000Z

Spurt er: Á að grafa Bobby Fisher á Þingvöllum?

Svar: Ertu að grínast?

En á öðrum vettvangi þá vil ég segja að eins sammála ég er því að rífa eigi húsin við laugaveg 2 - 4, þá get ég ekki verið sammála því að rífa niður húsin sem hýsa Sirkus og Kaffi Hljómalind.
Þó að ég stundi ekki persónulega þessa staði þá held ég að Sirkus sé svo mikið aðdráttarafl fyrir artí túrista sem vilja skoða íslenskt bóhem-skemmtanalíf í sinni skítugustu mynd.
Væri ekki nærri lagi að beina umræðunni að þeim húsum eða t.d. að þeirri staðreynd að Björgúlfsfeðgar virðast hafa keypt upp stóra reiti á þessu svæði og ætla sér að rífa meira eða minna hálfan miðbæinn til að setja þar verslunarmiðstöð og nýjan Listaháskóla. Bara fullt af rafmagnsinn að rífa niður. (Matthildur kallar gröfu sem er í garðinum að rífa niður bílskúrinn rafmagnsinn).

Frétt vikunar

2008-01-19T00:23:00.000Z

Í kvöld í frétta/spjallþættinum Ísland í dag velti Inga Lind því upp hvort að dauði Bobby Fisher væri frétt vikunar? Flestir viðstaddra tóku ágætlega í þá pælingu og kinkuðu kolli. Ég veit ekki hvort að það er þrýstið óléttulookið sem var að rugla þetta fólk en ég spyr bara, býr þetta fólk ekki á Íslandi? Svona í alvöru talað. Bobby Fisher? Hverjum er ekki sama? Ég sá hann alltaf á skólavörðustígnum á bekk þegar ég var að hjóla heim úr vinnunni. Sat þar og starði á mig á hjólinu. Þvílíkt viðundur. Og nú er hann dauður. Sorglegt.
En hann var nú örugglega fínn gaur. Hmmm.
En auðvitað er pointið hjá mér það að frétt vikunnar er að Ólafur Bjarkason var 100% sannspár fyrir leikinn í gær (eins og sjá má hér í síðustu færslu). Þar af leiðandi ætla ég að fara með þessa spádómsgáfu og setja nokkur strik á lengjuna. Tími til að græða milljónir.

En ég syng svo bara
"Hey!, could you happen to be the most beautiful kids in the world..."

Juno

2008-01-17T11:23:00.000Z

Í gær horfðum við Valgerður á myndina Juno eftir leikstjórann Jason Reitman, en hann gerði einmitt Thank you for smoking hér um árið. Ég hafði heyrt út undan mér að þessi mynd væri góð og ætti eftir að koma til greina sem litla myndin sem gat, á óskarnum í ár. En ég var ekki alveg í stuði fyrir myndina í gær, sérstaklega þar sem að klukkan var að ganga eitt þegar við byrjuðum og við höfðum tekið tvöfaldan skammt af ofurdramatískum Friday night lights.

En Juno var ekki lengi að fanga mann. Myndin segir frá ungri stúlku sem verður ólétt langt um aldur fram og afleiðingarnar sem verða af því. Það sem gerir þessa mynd svo einstaklega skemmtilega er frammistaða leikaranna. Sérstaklega þá Ellen Page sem leikur þungaða stúlkubarnið. Einnig er gaurinn sem leikur barnsfaðir hennar mjög góður, en hann lék einmitt vandræðilega gaurinn í Superbad.

Ég vill nú ekkert vera að fara náið út í söguþráð myndarinnar en það eru nokkrar persónur og augnablik sem gera myndina að þeirri litlu sem gat.
Sérstaklega er aðalpersónan æðisleg. Mér langaði helst að skrifa niður öll þessi skemmtilegu orð og kúl slanguryrði sem hún notaði. Alveg frábært var líka að sjá samband hennar við kærasta Jennifer Garner (skýrist þegar þið sjáið myndina).

Eins og í öllum myndum sem hreyfa við manni þá voru þónokkur vasaklútaatriði. Valgerður dró upp einn stóran klút þegar Juno elur barnið á fæðingardeildinni, en ég grét auðvitað ekki.
Síðast en ekki síst ber að nefna tónlistina í þessari mynd. OMG. Ég verð fyrstur til að versla OSTinn úr myndinni. Tjékk yourself before you wreck yourself.

Nú er EM í handbolta að byrja og ekki úr vegi að koma með eina stutta spá fyrir mótið. Við lendum í 9. sæti og skíttöpum fyrir svíum á eftir.

E-ð lítið fannst mér fara fyrir dauða Brad Renfro. Mér fannst alltaf e-ð sérstakt við þennan gaur og hann hafði mikið svona star quality í mínum huga. Það er alltaf leiðinlegt þegar að young talent deyr. Það segir mér nú hugur að dánarorsökin hafi tengst e-u ólöglegu. Eins og t.d. púðursykri. En hver veit.

Gömlu húsin í bænum

2008-01-09T00:51:00.000Z

Í fyrsta lagi vil ég þakka KT fyrir að benda mér á þessa frábæru áramótakveðju frá Radiohead. Þarna er að finna "live" útgáfur af öllum lögunum á nýju plötunni. Alveg æðislegt.

Í öðru lagi þá skil ég nú ekkert hvaða bull þetta er með húsin við laugaveg sem á að flytja. Til hvers að friða þessi hús? Finnst fólki þetta virkilega fegra laugaveginn? Það finnst mér allavega svo sannarlega ekki og btw þá eru þessi hús svo langt frá því að vera í upprunalegri mynd. Mér finnst þetta bara vera ljót hús sem draga laugaveginn niður.

Ertu ólétt?

2008-01-08T22:10:00.000Z

Ég var að lesa nokkuð fyndin texta inn á www.b2.is, en hann er undir yfirskriftinni "25 staðreyndir sem ég var meira en 50 ár að læra" eftir Dave Barry. Þar segir í staðreynd númer 5:

"You should never say anything to a woman that even remotely suggests you think she´s pregnant unless you can see an actual baby emerging from her at that moment".

Þetta gæti bara verið tekið beint af mínum vörum. Ég þori aldrei að spyrja konur hvort að þær séu óléttar, meira að segja þó að þær séu komnar 9 mánuði á leið og með risakúlu sem stendur beint út í loftið. Ég er alltaf svo hræddur um að fá beint í smettið "nei! af hverju spyrðu. Finnst þér ég vera feit? Bara svo að þú vitir það, þá var ég að koma úr flugi þar sem að ég borðaði mjög saltan mat"

Maður getur aldrei verið öruggur. Ég held að þetta sé meira svona sem að konur spyrja hver aðra að. Gamall vinnufélagi minn sagði mér einu sinni að hún hefði verið að fljúga heim eftir nokkra mánaða veru erlendis, þar sem hún hafði lítillega bætt á sig. Flugfreyjan í fluginu hafði svo miklar áhyggjur af henni að hún spurði hana ekki einu sinni heldur tvisvar hvort að hún væri ólétt.
"Ertu nokkuð ólétt?", "nei nei nei alls ekki", nokkrum mínútum síðar..."ertu alveg viss um að þú sért ekki ólétt?".
Hvað átti hún svo sem að segja þá. Eins og hún hefði nú hugsað sig um síðustu 5 mínúturnar og allt í einu fattað "já, ég reið gaur inn á klósetti á skemmtistað fyrir nokkrum vikum og ég var svo ógeðslega full að ég steingleymdi því. Það er rétt ég er sennilega ólétt...vei". En allavega þá hvet ég alla til að lesa textann.

Ég náði loksins að horfa á Friends þátt sem ég hafði bara séð einu sinni en aldrei gleymt. Enn hann heitir "The one with the cop" og inniheldur alveg óborganlegt atriði þar sem að Ross er að kaupa sér sófa. Bæði fer hann á kostum þegar hann er að sýna hvernig hann laðar dömurnar upp í sófann og svo í atriðinu þegar þau eru að flytja sófann upp stigann...

Ross: "ok. Pivet, pivet, pivet"
Chandler: "shut up, shut up, shut oouuuuouup"

En burtséð frá því öllu þá eru nú að koma inn nýjar myndir á myndasíðuna og nokkrar jólamyndir. Eins og þessi brjálæðislega hér að ofan.

Versti dagur ævi minnar

2008-01-05T21:08:00.000Z

Ég hef verið að í vafa hvort að ég ætti að blogga um versta dag ævi minnar en eftir íhugun ætla ég að skella þessu hér inn.
Málið er að hr. Örn Gunnarsson og ég sátum að bjórsumbli í gær og vorum að ræða ýmis andans mál. Við fórum að ræða um hvað margt hefði breyst í gegnum árin í okkar lífi. Sérstaklega hvað varðar eigin yfirvegun og innri ró. Okkur fannst þurfa meira til í dag til að koma manni úr jafnvægi, en þurfti áður. Í kringum tvítugsaldurinn þá gat allt hrunið á einum degi ef atburðarrásin gaf tilefni til þess. Á meðan við ræddum þetta þá sagði ég honum frá einum degi sem var mjög slæmur að þessu leyti og ég áttaði mig á því að þessi dagur er sennilega versti dagur ævi minnar. Ég vona að fólk missi ekki allt álit á mér eftir þennan lestur og ég vill að það komi fram að á þessum tíma var ég óharnaður ungur maður sem vissi ekki betur.

En dagurinn var eitthvað á þessa leið:

Það var árið 1999 og sumarið í kaupmannahöfn var í fullum skrúða. Ég hafði flutt út um vorið til að vinna á dominos og reyna að víkka sjóndeildarhringinn. Það leið ekki á löngu þar til að ég fékk inn hjá Dennis Butler en við leigðum saman fjórir í íbúð sem hann leigði í Amagerhverfi. Íbúðin var ekki stór og mætti segja að þetta hafi verið svona dæmigerð gauraíbúð. Það var t.d. ekkert baðherbergi en klósettið var í stigaganginum og var sameiginlegt með annarri íbúð. Við bjuggum þarna saman ég og Dennis í einu herbergi, Andrés í stofunni og Kiddi í öðru herbergi. Það var oft góð stemmning og rennerí af fólki í djammhugleiðingum.
En á þessum miður skemmtilega degi þá voru þeir allir félagarnir komnir með vinkonur/kærustur og ekkert á djammbuxunum. Dagurinn hafði verið ágætur framan af, bara sama rútínan á Dominos. Þegar líða tók á kvöldið hittumst við strákarnir á bar í köben til að taka í bjór og ræða málin. Ég var sá eini sem hafði áhuga á að taka djammið á næsta level en þeir ætluðu allir að láta þetta gott heita eftir einn öl. Þá voru góð ráð dýr. Ég spurðist fyrir um hvort einhver af vinnufélögunum væri ekki á leiðinni út. Úr varð að ég fór og hitti strák sem heitir Christian á einum af betri skemmtistöðum borgarinnar. Christian þessi var myndarlegur og hávaxinn drengur sem var jafn lunkinn við að flaga dömur eins og hann var vitlaus greyið. Hann hafði unnið sér það til frægðar að hafa átt í ástarsambandi við söngkonu DJ Sakin & friends en þeir slógu rækilega í gegn með laginu The braveheart theme og fóru í tónleikaferðalag í kjölfarið. Eðal þýskt soft teknó þar á ferð. Söngkonan var svört díva sem vóg í kringum 150 kg og Christian varð aldrei þreyttur á að lýsa fyrir mér bólförum þeirra í minnstu smáatriðum. Sérstaklega var eftirminnilegt þegar hann sagðist hafa farið með henni á hótelherbergi eftir þriggja tíma tónleika og farið niður á hana án þess þó að hún færi í sturtu á milli. Jammí.
En ég hitti gaurinn á skemmtistaðnum og það fór vel á með okkur til að byrja með. Eins og áður sagði var hann mikill flagari en það er list sem ég hef aldrei náð að tileinka mér. Eftir stuttu stund við barinn var Christian búinn að bjóða tveimur dömum að sitjast með okkur við borð. Hann og önnur stelpan sátu hlið við hlið og ástareldurinn var ekki lengi að kvikna. Hin stelpan var ekki alveg jafn sátt og vildi ekkert við mig tala. Christian pantaði vodka flösku á borðið til að fagna nýjum vinaböndum. Hann stakk svo upp á því, þegar flaskan var kominn, að við færum á dansgólfið. Mér leist vel á það og datt í hug að danshæfileikar mínir myndu mýkja stelpuna aðeins. En þegar við stóðum upp til að skunda á gólfið, þá sneri Christian sér við og sagði "Nei Óli, þú verður að vera eftir og passa flöskuna". Svo hlupu þau niður stigann. Ég sat eftir og reyndi að láta þetta ekki skemma kvöldið. Ég kom auga á dömu á næsta borði sem ég ákvað að fara og ræða við. Nú var komið að svona crucial punkti á kvöldinu þar sem að hlutirnir þurftu að fara að ganga upp eða það yrði major brotlending á egóinu. Ég ákvað því að reyna að ganga í augun á henni með því að segjast vera í læknisnámi (don´t ask me why). Hún hafði ekki mikinn áhuga á að tala við mig heldur og ég hélt aftur einn að borðina til að gæta flöskunnar. Eftir stutta umhugsun ákvað ég að fara aftur til hennar og viðurkenna lygina. (again don´t ask me why). Slíkt augnaráð hef ég aldrei síðan séð og þegar hún horfði á mig og spurði "What is wrong with you?"
Nú var ég alveg búinn að fá nóg. Þegar ég kom aftur að borðinu voru þau komin aftur af dansgólfinu. Christian og vinkona hans voru í djúpum sleik en vinkona mín horfði út í loftið og lét sig dreyma um aðra og betri menn en mig. Hún var því ekki mikið að kippa sér upp við það þegar ég afsakaði mig til að fara á klósettið. Ég nennti ekki að vera útskýra eða kveðja þau, svo að ég fór ekki á klósettið heldur beinustu leið út. Mig langaði bara að fara heim að sofa og gleyma þessum degi.
Ég hjólaði í áttina heim og reyndi bara að hlæja að öllu saman. Þegar ég kom heim þá tók annað og betra við. Ég gekk inn í íbúðina en eldhúsið var fyrsta herbergið sem gengið var inn í, eftir að Dennis hafði brotið niður vegg í algjöru leyfisleysi til að stækka íbúðina og gera hana opnari. Taka skal fram að þetta var leiguíbúð. En þar sem ég stóð í eldhúsinu varð ég var við að allar hurðir voru lokaðar, sem var heldur óvenjulegt þar á bæ. Einnig barst greinilegur og sívaxandi ómur úr öllum herbergjum sem aðeins er hægt að tengja við kynmök. Það var sem sagt verið að stunda kynmök í öllum herbergjum. Ég stóð því í eldhúsinu með andlitið í höndum mér og vissi ekki hvað ég átti að gera. Ég ákvað að fara út og hjóla um hverfið. Ég held að ég hafi náð sögulegum botni þar sem að ég hjólaði grenjandi um götur Amager hugsandi af hverju í fjandanum ég væri í þessari aðstöðu. Það eina sem mér datt í hug að gera var að hjóla til Anju sem var fyrrverandi kærasta Dennisar og vinkona okkar strákana. Ég dinglaði á bjöllunni hjá henni og hún hleypti mér upp. Ég stóð þarna með rauðeygður og niðurbrotin og bað um gistingu. En hana grunaði nú að e-ð dúbíus lægi að baki og neitaði mér um gistingu. Hún sagðist vera of þreytt til að standa í þessu.
Ég sneri því aftur heim og til allrar hamingju var ástarloturnar að baki og svefnin tekin yfir. Ég gat því læðst inn í rúmið mitt og lagst til hvílu. Þetta hræðilega kvöld var því á enda og það er gott að geta setið hér áratugi síðar og hlegið að þessu.

Að byrja að vinna litblindur

2008-01-03T12:49:00.000Z

Í gær byrjaði ég að vinna aftur. Það var alveg ótrúlega spes andrúmsloft í borginni þegar ég keyrði í vinnuna kl. 7:45 um morguninn. Það var kolniðamyrkur og bókstaflega enginn á ferli. Þegar ég kom upp í vinnu var ég einn í þessu stóra húsi og ekkert barn mætti fyrr en nokkru seinna. Mér var farið að líða eins og ég væri staddur í I am legend sögunni. Ég væri eini maðurinn sem eftir er á jörðinni og til þess að missa ekki vitið þá mætti ég á hverjum degi í vinnuna. Ég væri búinn að setja gínur með starfsfólki og börnum um allan skólann. Svo færum við öll saman út í leiki. "Svona Jói minn, ekki bara standa þarna hentu nú boltanum til mín". Ef maður væri í slíkri aðstæðu þá held ég að hljóðleysið myndi fyrst og fremst gera mann klikkaðan. Ég las einu sinni að gæslumennirnir sem gæta borgarinna Prypiat í Úkraínu við Chernobyl kjarnorkuverið, hefðu nánast orðið sturlaðir ef að ekki væri fyrir stöðuga tónlist sem hljómar í hátalarakerfi borgarinnar.

Í gær tók ég e-ð litblindupróf á facebook. Ég vissi nú að ég væri e-ð smá litblindur en komm onn. Í prófinu voru sjö spurningar og í flestum þeirra átti að sjá tölur út úr svona litaskífum. Í stuttu máli sagt þá sá ég aðeins einu sinni tölu í þessum skífum, en það var aldrei möguleiki að svara "ég sé ekkert". Það var greinilega gert ráð fyrir því að fólk sæi allavega e-ð úr þessu. Hversu illa litblindur er hægt að vera?

Svo var ég að spá í hvað það er fyndið hvað margar borgir heita New e-ð. Skrýtið að landnemar skuli bara skíra staðina í höfðuðið á sínum heimaborgum og bæta svo bara New fyrir framan. Eins og íslendingar myndu nema lönd í geimnum og skíra þau svo bara Nýju Vestmannaeyjar eða Nýji Sauðárkrókur. Skrýtið.

Og að lokum verð ég nú að skammast út í Bill Gates og Microsoft. Ég hef nú aldrei talist til þeirra sem hugsa þeim þegjandi þörfina eins og svo margir gera. Sérstaklega þeir sem hafa e-ð vit á tölvum. En ég hef verið að bera út boðskapinn upp á síðkastið um hvað Windows Vista og nýjustu word og excell eru flott. Svo kemur það bara í ljós að þetta síðastnefnda er bara algjört krapp. Og ég skal útskýra af hverju. Það er ekki vegna þess að forritin sem slík eru e-ð slæm, þvert í móti. En þar sem að flestar tölvur eru ennþá með word og excell 2003 þá er bara ekkert öruggt að hægt sé að nota skrá úr minni tölvu í öðrum tölvum. Þ.e.a.s. ef ég er að læra eða vinna heima og bý til skjal í fyrrnefndum forritum og sendi það svo á meili til einhvers, þá hefur það komið fyrir oftar en einu sinni að viðkomandi getur alls ekki opnað skjalið. Ég átta mig á því að tölvan býður þér að ná í skjal inn á vef microsoft sem á að aðstoða við að nota þessi tvö forrit saman. En það bara virkar ekki í öllum tilvikum. Sérstaklega þá þegar um er að ræða skjal sem búið er til í 2007 og svo vistað í 2003 og svo sent áfram. Þá virðast tölvurnar bara ekki einu sinni þekkja skjalið.
Hversu fáránlegt er það að gefa út nýja útgáfu af forriti sem virkar ekki með eldri útgáfunni? Mér finnst þetta svo ömurlegt að ég væri alveg til í að henda rjómaköku framan í Gates, svona við tækifæri, eins og einn gerði hér um árið.

Gleðilegt nýtt ár

2008-01-02T14:28:00.000Z

Já þá er það komið. Árið 2008 í allri sinni dýrð. Jólin og áramótin voru frábær. Ég hélt smá afmælisboð heima þar sem að hitað var upp fyrir veisluna sjálfa, en hún verður í lok jan eða byrjun feb. Ég er nú búinn að vera í hálfgerðu móki um jólin og hef ekki komið neinu í verk af því sem ég ætlaði mér. Bara borðað, haldið á sitthvoru barninu til skiptis og tekið til. Og jú auðvitað horft á sjónvarpið.

Árið 2008 leggst bara vel í mig. Ég var að skoða stjörnuspá fyrir árið í mogganum um daginn og varð heldur betur spenntur. Fyrst las ég mína þar sem stóð, "breytingar verða í febrúar sem ná svo hámarki síðla sumars". Hmmm hugsaði ég og rétti svo Völu blaðið og bað hana að lesa sína spá. Þau Vala og Nói eru bæði vogir og þar stóð, "búast má við breytingum í byrjun árs eða i kringum febrúar. Breytingar ná hámarki í lok ágúst". "What!!!".
Við horfðum á hvort annað og lásum strax spána fyrir ljónið fyrir Möttu. Viti menn "Breytingar byrja á febrúar sem ná hámarki í ágúst". Við ætluðum ekki að trúa þessu og horfðum agndofa á hvort annað. Hvað gæti þetta verið hugsuðum við og pældum mikið. Ný vinna, nýtt húsnæði, lýtaraðgerð eða barnið frá Sómalíu sem við pöntuðum að koma í hús? En svo kom allt saman í ljós. Þessi sami spádómur stóð í ÖLLUM stjörnuspám fyrir árið 2008 í mogganum. Ok ég veit að maður á ekki að taka mikið mark á þessu en komm on. Gat sá sem skrifaði þetta ekki haft smá hugmyndaflug. "nei nei bara sama fyrir alla, það lesa hvort eð er allir bara sína eigin spá".

Áramótin voru alveg frábær, þrátt fyrir veður. Ég var nú ekki að kaupa mikið inn af sprengjum, ég lét bara tengdaföður minn um það en hann keypti svipað magn og var varpað á Bagdad árið 2003.
Ég verð nú að furða mig á einu. Hvernig dettur fólki í hug að vera að græða í eigin vasa á flugeldasölu?
Hjálparsveitirnar nota áramótin til að tryggja áframhaldandi rekstur og íþróttafélögin líka. Þetta eru bæði góð og gild málefni sem eru væntanlega ekki rekin með neinum massa gróða. Mér finnst e-ð svo lágkúrulegt að vera að seilast í þessa vasa.
Annað finnst mér líka merkilegt við áramótin. Það er skaupið. Mér fannst skaupið fínt í ár en þegar ég hugsa tilbaka þá held ég að ég hafi aldrei skemmt mér vel yfir skaupinu. Ástæðan er sú að svo margir íslendingar verða að hlæja að ÖLLU sem kemur fram í skaupinu. Ég get ekki notið þess að horfa á húmor ef maður fær ekki tækifæri til að velta fyrir sér hvort að þetta sé fyndið þar sem allir eru að öskra úr hlátri yfir öllu saman. Ég meina þetta er alveg ágætt en ég myndi velja fóstbræður eða næturvaktina fram yfir skaupið, alla daga vikunnar og tvisvar á sunnudögum.

Allavega takk fyrir afmæliskveðjurnar og hafið það gott á nýju ári.

28. desember 1977

2007-12-28T13:07:00.000Z

Þá er hann kominn. Þessi 28. desember 2007. Dagurinn sem ég varð að manni...30 ára gamalmanni. Ég varð ekki var við neinar sérstakar breytingar þegar ég vaknaði, ég vaknaði ekki hvíthærður eins og gaurinn í Twin peaks lenti í. Hann átti reyndar ekkert stórafmæli, hann var bara þjakaður af samviskubiti.
En það er ég nú ekki. Ég hef ekki gert neitt svo slæmt af mér í gegnum tíðina að ég þurfi að vakna með samviskubit. Nema kannski þegar ég fór að heiman þegar ég var 5 ára og ætlaði að flytja til ömmu. Og þegar ég og strákarnir fundum ólæstan bíl og migum í framsætin á honum. Ég held að það sé versti hrekkur sem ég hef tekið þátt í. En þá var ég nú ungur og sætur. og vitlaus.
Í janúar ætla ég svo að halda upp á þetta allt saman með heljarinnar partý. Valgerður mín var nú búinn að undirbúa svaka surprise partý en það datt upp fyrir á síðustu stundu. Ég vil nú þakka þér Vala mín fyrir að standa í þessu og öllum sem hjálpuðu við að undirbúa það. Í staðinn ætlum við að fara út að borða í kvöld og hafa það huggulegt.
En hvað hefur maður svo lært á öllum þessum árum?

Til dæmis:

* Fjölskyldan skiptir mestu máli. Það er ómetanlegt að hafa fólk í kringum sig sem þykir vænt um mann og hugsar með hlýhug til manns.

* Það er betra að fara hægt yfir og gera það vel en að fara hratt yfir og gera það illa.

* Menntun er ekki allt, þó að hún sé alltaf góð. Það sem skiptir mestu máli er karakter og að toppstykkið sé í lagi. Ég held að menntun opni hurðir en svo er það undir manni sjálfum komið hvert framhaldið verður.

* Aldur er afstæður.

* Það er ömurlegt að gera lítið úr fólki eða láta því líða illa. Að berjast við lítið sjálfsálit eða sjálfstraust er fólki mjög hamlandi í lífinu.

* Og það mikilvægasta af öllu...maður skapar sína eigin lukku. Það skiptir ekki máli hvort að maður sé andlega veikur eða alinn upp við fátækt, það er alltaf hægt að velja sér hvaða stefna er tekinn. Vissulega hafa allir sínar takmarkanir en það um að gera að gera sem mest úr því sem maður á.

Ég vona að allir eigi góðan dag og ég bið að heilsa öllum.

Gleðileg jól og farsælt komandi ár.

Hjúkkitt

2007-12-17T19:04:00.000Z

Fyrsti vinnudagur eftir frí var í dag. Hann byrjaði mjög vel þar sem að mér var boðið á jólahlaðborð á Vox. Ég hafði aldrei farið þangað að borða áður og ég get sagt að maturinn var hreint út sagt frábær. Hvet alla sem ætla á annað borð að fara á jólahlaðborð að prófa þetta.

En ég held áfram að gera gloríur hægri vinstri. Málið var að um daginn var ákveðið að börnin í vinnunni myndu gefa foreldrum sínum skrifaðan disk í jólagjöf með öllum ljósmyndum frá haustinu. Ég var í fríi þegar þetta kom upp en allar myndirnar voru í tölvunni minni. Ég setti þær því allar á disk og kom þeim upp í vinnu. Þetta gerðist fyrir nokkrum dögum síðan.

Í dag þegar ég mætti í vinnunna þá sá ég hvernig börnin voru búin að pakka fallega inn öllum pökkunum. Ég fór þá að hugsa. hmmmmmmmm. Vinnumyndavélin er oft heima hjá okkur þar sem að ég sá um að setja myndir á heimasíðuna á meðan ég var í fríi. Oft hefur maður gripið í hana til að taka myndir úr heimilislífinu og annað slíkt. Ég hendi þessu svo öllu saman inn í tölvuna í möppu sem heitir "vinnumyndir haust 2007".

Nú fór ég að hugsa. Ég var ekkert að fara í gegnum þessar myndir áður en ég skellti þeim á diskinn. Maður var á fullu í prófum og hugsaði auðvitað ekki heila hugsun. Gæti mögulega verið að á fallega myndadisknum sem opnaður verður á jólunum, leynist myndir af mér berum að ofan á sunnudagsmorgni eða berrössuðum í baði með börnunum????

Ég vildi ekki hugsa þessa hugsun til enda og keyrði eins og brjálæðingur heim til að fara yfir myndirnar í tölvunni. Sem betur fer verða engar svæsnar myndir í jólapakkanum í ár. Og ég fæ sennilega að halda vinnunni. Allavega þangað til kemur að næstu gloríu.

Í regnbogalandi

2007-12-15T01:13:00.000Z

Fyrir nokkrum árum var ég alltaf að hlusta á nýja tónlist. Eða gamla tónlist eða bara góða tónlist. Ég var allavega mikið að hlusta á tónlist. Ég lagði mig fram við að kynnast nýrri tónlist og skoðaði reglulega tónlistarblöð og vefi um tónlist. Það mætti segja að maður hafi verið með fingurinn á púlsinum á þeim tíma. Í seinni tíð hafa áherslur orðið aðrar og betri með tilheyrandi bleyjuskiptum og litlum tásum. Minni tími til þess háttar áhugamála þýðir að maður stendur á gati þegar umræðan um nýja tónlist er annars vegar.
Mér finnst þetta allt saman svo leiðinlegt vegna þess að þegar tónlist hreyfir við mér þá finnst mér það engu líkt. Ég vildi því óska þess að ég þekkti til fjölbreyttari tónlistarmanna en ég geri.

Um daginn ákvað ég að gera breytingu á þessu. Hvað gerir maður sem ekkert veit? Hann googlar. Og hvað á maður að googla til að fá það besta? T.d. best albums of 2007. Þá fékk ég upp t.a.m. síðuna www.metacritic.com. Á þeirri síðu er hægt að nálgast best of lista frá síðustu 7 árum. Ég ákvað að skella mér á e-ð af þessari tónlist og gera heiðarlega tilraun til að víkka sjóndeildarhring minn. Ég komst fljótt að því að félagarnir sem halda uppi þessari síðu hafa mun fjölbreyttari tónlistasmekk en ég. Raftónlist er í hávegum höfð á þeim bænum en ég á einmitt langt í land í þeirri deild. Ég er samt búinn að hlusta á e-ð af þessu og þetta hljómar bara vel.

Meðal efnis sem ég er að hlusta á(eða tileinka mér öllu heldur) eru hljómsveitir og plötur eins og LCD Soundsystem - sounds of silver, The Field - From here we go sublime, Burial - untrue, Robert Plant & Alison Krauss - Raising Sand. Flest af þessu er mjög rafrænt og skrýtið. En maður reynir að hafa opin huga.

Og talandi um opin huga og kosti þess að eiga einn slíkan. Ég var eiginlega alveg búinn að gefast upp á Radiohead. Ég verð bara að viðurkenna það. Mér fannst eins og þeir væru að gera grín að heiminum. Ég, eins og svo margir aðrir, algjörlega elskaði OK computer. Þessi tímamótaplata sem setti alla mína yngriáraangist í rétt samhengi. Ég var nokkuð viss um að Thom York hafi samið Exit Music for a film, með mig í huga.

En svo hef ég beðið og beðið eftir framhaldinu. Hvar er það? Ég hef einfaldlega ekki verið að fíla þessar síðustu plötur. Kid a, Amnisiac og Hail to the thief.
Sú síðastnefnda fannst mér alveg ágæt en miðað við Ok computer eða Bends þá bara gleymdu því. Kannski er ég svona þröngsýnn?
Vegna þess að þessar plötur voru margar hverjar á toppum árslista hér og þar. Mér fannst ástandið vera þannig að Radiohead gáfu út plötu og allt artí liðið og plötugagnrýnendur bara gleyptu við þessu sem meistaraverk ofan á meistaraverk.

Það var út af þessum ástæðum sem að ég gerði ráð fyrir því nýja platan þeirra In rainbows væri við sama heiðgarðshornið (frá mínum bæjardyrum séð). Allir voru e-ð að hrópa um mikil tengsl við Ok computer og við fyrstu áheyrn var ég nú ekkert að kaupa það. En svo gerðist bara e-ð. Ég er búinn að vera að hlusta á þessa plötu upp á síðkastið og ég hef nú séð ljósið. Mér finnst þetta bara alveg frábær plata.

Langbestu lög plötunnar finnst mér vera Nude, Reckoner og síðast en ekki síst lagið Weird Fishes/Arpeggi, sem ber af þeim langbestu. Lögin House of cards, Bodysnatchers og All i need finnst mér líka mjög góð.
Ég vill ekki vera of dómharður og segja að mér finnist hin lögin vera e-ð léleg, en þau kveikja allavega ekki jafn mikið í mér og þessi áðurnefndu.

Ég er allavega sáttur við þetta og ef einhver þarna úti veit um nýja eða gamla góða tónlist sem vert er að kíkja á þá endilega láta mig vita.

Prófum lokið, samt syngjandi sveittur og tapandi börnum hægri vinstri.

2007-12-14T21:37:00.000Z

Þá er prófum lokið. Gekk út úr síðasta prófinu í dag kl. 10:30 með stúrin augu. Þó að úti væri stormandi rok og væta þá var ekkert annað að gera en að opna ískaldan bjór og renna honum niður undir berum himni. nei...borgarpiltsins draumur. En síðasta prófið var í dag og því er þeim hluta lokið. Ég á reyndar ennþá eftir tvö verkefni, eitt sem ég á að skila fyrir miðnætti (sniðugt að vera að blogga, 1 klst og 45 mín í verkefnaskil) og annað risastórt sem ég á að skila á miðvikudag. Samt sem áður er alltaf léttir þegar að prófin eru búin, það er allt annað að vinna verkefni heima en að læra undir próf og fara í próf. Minna stress og meiri hamingja.

Í dag varð ég formlega fullorðinn þegar við fórum öll fjölskyldan á jólaball í leikskólanum hjá Matthildi. Mér fannst ég rosalega fullorðinn að vera með tvö börn á jólaskemmtun í kjallaranum á Neskirkju. Matthildur skemmti sér nú þokkalega en var samt ekkert að taka þennan jólasvein í sátt. Fannst hann eiginlega frekar leiðinlegur bara. Reyndar gæti ástæðan verið sú að gaurinn sem lék jólasveininn talaði alveg sjúklega hátt í annars hátt stilltan míkrafón. Þetta kom út eins og Björgvin Halldórsson í voicebox tæki. Allt svona frekar dimmt og drungalegt.

Svo klikkaði ég illa í foreldrahlutverkinu þegar líða tók á ballið. Málið var að allir voru að klæða sig í útiföt til að fara yfir í leikskólann og mikil örtröð myndaðist í kjölfarið. Ég var að klæða Möttu og Vala klæddi Nóa. Lítil stelpa var þarna grátandi og hafði týnt mömmu sinni. Ég var að fylgjast með því sem gerðist í kringum hana og án þess að ég tæki eftir þá hvarf Matthildur. Ég leit í kringum mig og var nokkuð viss um að hún væri nokkra metra frá mér. Við Valgerður byrjuðum að panika svona létt þegar við sáum hana ekki inn í kirkjunni. Ég þaut þá út og í átt að leikskólanum þangað sem að straumurinn af fólki stefndi. Þegar ég kom að bílastæðinu sem að skilur að kirkjuna og leikskólann var starfsmaður leikskólans nýbýinn að finna hana, leikandi sér í polli á miðju bílastæðinu.
Ég held svona án gríns að ég hafi litið af henni í fimm sekúndur. Ég áttaði mig bara ekki á því að hún væri svona snögg. Ég fékk svo fregnir af því frá starfsfólki leikskólans að hún ætti þetta til, að skjótast svona í burtu þegar tækifæri gefst. Svo finnst hún í hinum endanum á húsinu í rólegheitum. Nú eru breyttir tímar. Hert öryggi og meiri gæsla.

Rufus Wainwright

2007-12-13T13:45:00.000Z

Spilar á Íslandi í apríl. Spurning um að skella sér?

Ahh frændi.

2007-12-07T22:58:00.000Z

Vettvangsnámi lokið

2007-12-07T21:47:00.000Z

Það var með vissum tregablönduðum létti sem ég gekk út af leikskólanum Múlaborg í dag og lauk þar með sjö vikna vettvangsnámi mínu. Það var ekki léttir vegna þess að það var leiðinlegt heldur vegna anna upp á síðkastið. Það var ekki auðvelt að samtvinna nám, vettvangsnám, heimili og vinnu. Núna verður það bara nám, vinna og heimili eða bara svona eins og venjulega.
Múlaborg er án efa með flottari og betur reknum leikskólum sem ég hef kynnst. Það er sjaldan sem maður sér vinnustað þar sem að skipulagið er svona gott og allir starfsmenn vita sitt hlutverk. Ég var allavega mjög hrifinn.
En prófin hafa gengið nokkuð vel. Ég á núna eftir tvö verkefni og tvö próf, þetta klárast allt 19. desember. Þannig að ég fer ekkert að hugsa um jólaundirbúninginn fyrr en þá.

Á þriðjudaginn var ég á fullu að lesa og allt var á réttri leið en svo fékk ég flensu!! Ég verð mjög sjaldan veikur, eiginlega bara aldrei(þó að maður taki nú alveg sína veikindadaga hér og þar). En á þessum versta tímapunkti sögunnar þurfti ég að leggjast fyrir með gubbupest. Hún varði reyndar bara í sólarhring, en ég átti að fara í próf á fimmtudeginum. Þegar ég var búinn að vinna á miðvikudaginn þá varð ég að ákveða hvort að ég færi í veikindapróf í ágúst eða tæki hinn klassíska "allnighter". Hið síðara varð fyrir valinu og þökk sé Nichole, mínum frábæra fyrrum bekkjarfélaga sem gaf mér sjúklega góðar glósur, þá skellti ég mér á þetta helvíti. Áður en ég gekk inn í prófið þá hafði ég þá einu væntingu að ná, en prófið var það létt að núna yrði ég eiginlega fúll með 8. Skrýtið hvað viðmið geta breyst.

Og talandi um viðmið. Hvers konar ömurlegu stælar eru það að forstjóri FL group skuli vera 29 ára. Gátu þeir ekki fundið einhvern aðeins eldri. Maður er nógu og skelkaður hvað aldurinn færist hratt yfir. Svona skellur átti ekki að koma fyrr en í fyrsta lagi eftir 10 ár. Þegar ég verð fertugur þá myndi ég alveg sætta mig við að hugsa "já, forstjóri FL group er yngri en ég". En ekki núna, þetta er bara mórall. Þetta er engum til hagsbóta. Ég get reyndar huggað mig við það að ég á ennþá 21 dag þangað til að ég verð þrítugur.

AHA! fyrir það sem ætluðu að þykjast gleyma afmælinu mínu þá tilkynnist það hér með að það er ekki í boði. Ekkert eins og þegar ég var lítill "sameiginleg afmælis- og jólagjöf vinur, aðeins stærri en hinar gjafirnar undir trénu", "En hún er ekki stærri en.." "Það var ekkert vinur"

Þitt fyrsta bros

2007-12-02T00:52:00.000Z

Í dag gerðist margt í fyrsta sinn í lífi fjölskyldunnar á Hagamel. Í fyrsta lagi átti hún Matthildur mín gott móment á klósettinu. Það var kannski ekkert fyrsta bros en það vekur nú oft bros. En í dag %$#“%& hún í klósett í fyrsta sinn. Því var mikil hátíð í bæ og gleðin tók öll völd. Fyndið hvað fjölskyldulífið setur mann í skrýtna stöðu stundum, að halda veislu með hægðarþema. En í öðru lagi er baðvaskurinn góði nú loks kominn upp. Hann var tengdur í kvöld eftir mikið erfiði og endalausan leka. Hann er svona nokkuð traustur og var viðamikil athöfn þegar að fyrsta rennslið var sett í gang. Loksins verður hægt að tannbursta sig inn á baði.
Í þriðja lagi fékk Matthildur sitt fyrsta jóladagatal og var hún mjög spennt eins og má sjá hér.

Við útskýrðum fyrir henni að hún mætti opna eitt hólf á dag fram að jólum og leyfðum henni svo að opna hólfið fyrir daginn í dag.

Hún var mjög sátt við það. Hún hatar ekki sælgætið. Hvaðan ætli þau gen komi?

Þegar hún hafði lokið við bitann settum við dagatalið upp á kommóðu. Matthildur var nú ekki alveg að ná þessu öllu saman.

Og var ekki sátt við þessa meðferð á nýja dótinu sínu.

Leikskóli vs. frístunaheimili

2007-11-30T01:45:00.001Z

Nú er ég búinn að vera að vinna á leikskóla í 6 vikur í vettvangsnáminu. Ég var alveg búinn að gleyma hvað það er gaman að vinna á leikskóla. Það er líka gaman að vinna á frístundaheimili en það er öðruvísi. Ég ákvað að bera þetta saman.

Leikskóli

Er í eigin húsnæði og oftast margra ára starfssaga.
Stefnan hefur verið mótuð og fólk veit í flestum tilvikum hvað ætlast er til af því.
Margar 100% stöður sem þýðir að ábyrgðin fellur á marga.
Auðvelt að vekja áhuga starfsfólks á starfinu.
Maður kynnist börnunum betur þar sem þau eru með heilsdagsvistun og færri börn eru talin á hvern starfsmann (8 börn á starfsmann, held ég).
Virðing borin fyrir starfinu og almennt talað um sem fyrsta skólastigið.
Allt dót endist vel, jafnvel í áratugi. Ástæða: eigið húsnæði.
Reynir oft mikið á starfsfólk að vera skapandi í starfi, draga úr áreiti eins og hávaða og að taka á agavandamálum.
Mannekla algengt vandamál og maður finnur mjög mikið fyrir því í vinnu á leikskóla. Heill dagur þar sem vantar starfsfólk getur dregið úr manni allan kraft.
Oftast mjög góður starfsandi og gaman á kaffistofunni.
Það er bara gaman að vinna á leikskóla. Allir sem eru komnir yfir 15 ára ættu að prófa að vinna í nokkra mánuði á leikskóla. Maður er fljótur að gleyma hvað það er gaman að leika sér. Hressandi, nærir andann og er ein besta æfing í mannlegum samskiptum sem hægt er að fá.
Vinna á leikskóla veitir manni alveg einstaka tilfinningu sem erfitt er að útskýra. Utankomandi fólk einblínir of mikið á ókostina í starfinu, þeir hætta að skipta máli ef það er gaman í vinnunni.
Ókostir eru léleg laun og lítið svigrúm til að skreppa frá og annað slíkt.

Frístundaheimili

Meira frelsi, allavega fyrir þá sem eru í 100% stöðu. Undirbúningur (engin börn) frá 9 – 13 og almennt starfsfólk kemur klukkan 13:30.
Ekki í eigin húsnæði (í flestum tilvikum). Erfiðara að þróa starfið og vinna skipulagt starf með börnunum. Helsti galli á starfi frístundaheimila.
Fáir 100% starfsmenn og hinir mesta lagi 50%.
Mjög mikil mannekla og starfsmannavelta.
Auðveldara en í leikskóla að díla við manneklu en allt faglegt starf líður mikið fyrir það.
Erfiðara að skapa góðan móral og vekja áhuga á starfinu þegar fólk hefur svona stuttan tíma saman.
En fólk er mjög jákvætt og tilbúið að leggja mikið á sig til að gera starfið gott.
Gaman að vinna hjá ÍTR. Almennt er gott að vinna hjá borginni og allt sem heitir réttur starfsmanna er 100% í lagi.
Engin fagstétt kominn (tómstundafræði Khí eða pædegá frá dk) og lítill hluti starfsfólks fagmenntaður.
Höfum ekki frelsi til að nota húsnæði að vild. Skerðir starfið mjög mikið og er í raun aðalhindrun þess að starfið þróist áfram.
Á móti kemur að lítil reynsla er komin á frístundaheimilin, því er gaman að taka þátt í að móta starfið og skapa grundvöll fyrir framtíðarstarfsemi. Mikill hugur í fólki.
Má segja að frístundaheimilin séu í svipaðri baráttu og leikskólar voru í fyrir mörgum árum. Allir vilja losna við "geymslu eða gæslu" stimpilinn.
Frelsi í starfsaðferðum er mikið og í höndum umsjónarmanna. Gaman að prófa nýja hluti og nýjar hugmyndir.
Persónulega mikil reynsla fyrir mig að vera í svona yfirmannastarfi. Það mætti segja að þetta starf sé sambærilegt og svona millistig á milli deildarstjóra og leikskólastjóra í leikskóla. Umsjónarmenn eru á gólfinu en sjá um allt sem viðkemur starfseminni. Fjármál, ráðningar starfsmanna, fundi, upplýsingar til foreldra, dagskrá o.s.frv.
Ágæt laun miðað við uppeldisgeirann.

Nýjar myndir

2007-11-29T02:17:00.000Z

Nú eru komnar inn fullt af nýjum myndum á myndasíðuna. T.d. eftirfarandi myndir:

Verkaskipting á íslenskum heimilum og heimskupör

2007-11-27T22:41:00.001Z

Nú er verkefna – og próftörn í fullum gangi í skólanum. Maður seilast áfram í þessu og reynir að hugsa of langt fram í tímann. Bara eitt próf í einu. Ég verð að viðurkenna að stundum staldra ég við og trúi varla að þetta ætli að hafast hjá mér. En svo virðist nú bara ætla að vera. Annað sem ég hélt að myndi aldrei klárast er baðherbergið hjá okkur. En kraftaverkin þau gerast enn. Ef allt gengur eftir gætum við tannburstað okkur í baðvaskinum fyrir helgi. Það verður ágætis tilbreyting að geta horft inn á bað og sjá ekki sementklessur eða holur inn í veggnum. Þetta er auðvitað búið að taka okkur eitt og hálft ár. Kiddi er að hjálpa okkur á síðustu metrunum og honum fannst ekkert óeðlilegt að þetta hafi tekið svona langan tíma. Hann sagði að í sinni vinnu sem smiður væri normið að fjögurra fermetra baðhergi tæki 2 – 3 ár. Við erum undir því. Þetta er auðvitað nákvæmisvinna, það þarf að leggja flísar. Þessu er ekkert bara hent upp á einu ári. Það kallast fljótfærni og óvönduð vinnubrögð.

En í náminu hef ég nú lokið einum kúrs af 7. Sá kúrs var próflaus og áttum við að skila ritgerð sem gildir 100 %. Ég og Jóhanna frá Neskaupstað gerðum saman rannsókn á verkaskiptingu foreldra inn á íslenskum heimilum. Við sendum út spurningalista til allra foreldra í leikskóla einum í borginni og unnum svo út frá því. Áhugi minn á viðfangsefninu kviknaði fyrst og fremst inn á mínu eigin heimili. Málið er það að ég fæ aldrei að velja föt á Matthildi. Ég geri það oft, en áður en ég veit af er búið að setja hana í ný föt. Ég skal viðurkenna að ég hef ekki mikið sense fyrir litatónum og hvað fer saman og hvað ekki. En mig langaði svo að vita hvort að þetta væri svoleiðis annars staðar. Niðurstöðurnar voru þær að konur sáu nánast alveg um að velja föt á börnin, þvo þvott og að elda mat og þær eyddu meiri tíma á heimilinu. Feðurnir sem sagt unnu meira en mæðurnar. Það eina sem feðurnir gerðu meira af en mæður var að sjá um fjármál heimilisins. Þó að konur sæu í meirihluta um heimilið þá var merkilegt hvað foreldrar skiptu mikið með sér verkum. Það var í flestum tilvikum stærsta svarhlutfallið.

Hjá okkur Valgerði ástandið nokkuð óvenjulegt. Ég sé nú um flest sem tengist þrifum, þvotti, uppvaski, viðhaldi á húsinu, slá blettinn, þvo bílinn, kaupa í matinn, elda matinn, skúra gólfin, matseld, ryksuga, þurrka af, búa um rúmið, þurrka af, gera við bílinn og svo auðvitað þess á milli er maður að setja flísar á baðið.

Í gær áttum við Valgerður eitt svona golden moment sem bara við lendum í. Málið er að eldavélin okkar er eiginlega alveg glötuð. Hún er eldgömul og hún virkar bara upp á vissu marki. En okkur bauðst að fá aðra eldavél sem var mjög vel með farin og í miklu betra standi en skranið okkar. Pabbi kom á sendiferðabíl til að hjálpa okkur með þetta og við byrjuðum á því að fara með gömlu vélina á haugana. Við vorum ekkert að tvínóna við þetta og grýttum henni ofan í gám þar sem hún brotnaði í spað. Eftir það fórum við út í Sandgerði að ná í gripinn. Ég tók nú eftir því þegar ég leit á nýju vélina að hún var töluvert stærri en sú gamla. En ég vildi nú ekkert vera að hugsa út í það og við drifum okkur með hana heim. Svo þegar við komum heim þá að sjálfsögðu passaði þessi eldavél ekki inn í innréttinguna. Þannig að núna stendur hún á miðju gólfi og við borðum 1944 eða upphitaðar pylsur í örbylgju. Maður bara spyr. Hvar er fyrirhyggjan?

Kallapössun, Klovn og undirskriftarlistar

2007-11-23T01:08:00.001Z

Ahhh ég elska nýja Word svo mikið. Nú er ég að prófa í fyrsta sinn að blogga í gegnum Word. Þannig getur maður nýtt sér alla möguleikana sem Word býður upp á (ritvinnslan í Blogger.com býður ekki upp á marga möguleika) og skellt þessu svo bara á netið. Í tilefni þess ætla ég að nýta mér þessa möguleika til hins ýtrasta.

Áðan í fréttum var frétt sem fékk mig til að sjá ljósið. Reyndar sá ég ljósið fyrir hönd eigenda kringlunnar og smáralindar og jafnvel líka þeirra sem eiga spöngina eða suðurver. Ljósið var í formi fréttar um verslunarmiðstöð á Spáni sem er með spes herbergi fyrir eiginmenn og kærasta sem ekki nenna að versla J Þetta herbergi inniheldur hlussu sófasett og stór sjónvarpstæki sem sýna íþróttir allan daginn. Ég skora hér með á fyrrnefnda eigendur að opna svona herbergi og minnka hlutfall hjónaskilnaða á Íslandi um nokkur prósentustig. Sérstaklega svona rétt fyrir jólin.

Ég verð nú aðeins að draga í land eftir danahatursfærsluna. (elska Word) frá því í gær. Það er auðvitað margt gott sem kemur frá dönum. Gnúsi er örugglega frábær C Annað danskt sem er frábært eru þættir sem nýbyrjað er að sýna á Rúv. Þeir heita Klovn og eru sýndir á fimmtudögum. Aðalpersónan er algjör vitleysingur sem er hálfgert barn í mannslíkama. Á ákveðin hátt má alveg líkja þessum þætti við King of queens eða Everybody loves Raymond. Svona hópur af gaurum sem klúðra alltaf öllu og konurnar skamma þá. Munurinn felst þó án efa í efnistökum. Til dæmis í þættinum í kvöld þá hittust þeir heima hjá einum í bjórþambi. Umræðan leiddi þá að eiturlyfjum og þeim datt í hug að prófa að kaupa sér heróín og sprauta sig allir. Allt fór á versta veg þegar að einn féll í yfirlið og eiginkonan á heimilinu kom heim snemma. Ég sé Raymond ekki alveg fyrir mér í þessari aðstöðu.

Í gangi er undirskriftarlisti á netinu til að hvetja yfirvöld í USA að láta Mark David Chapman ekki lausan úr fangelsi á næsta ári. Fyrir þá sem ekki kannast við nafnið þá er þetta maðurinn sem skaut John Lennon til bana þann 8. desember árið 1980. Ég vil hvetja alla til að skrá sig hér

Fyrir þá sem elska John Lennon þá er ekkert betra en að hækka vel í tölvunni, standa upp úr stólnum, grípa næstu manneskju og halda þéttingsfast um hana. Svo er bara að loka augunum og hlustan á mestu ballöðu níunda áratugarins (athugið að lagið gæti verið smá tíma að hlaða sér inn. Og athugið að þetta kemur John Lennon ekkert við).

Fordómar og fótbolti

2007-11-21T22:59:00.000Z

Það kom í ljós í kvöld að England verður ekki með á EM 2008. Mér finnst það ömurleg tíðindi, þessi stórmót eru ekki eins þegar það vantar englendingana. Svona svipað eins og box án Mike Tyson. Þetta er bara ekki það sama.
Þar að auki finnst mér enska landsliðið vera svona eins og hitt íslenska landsliðið. Við höfum alist upp með ensku knattspyrnunni og það eiga flestir sín uppahálds lið þar í landi. Við vitum að Ísland á aldrei eftir að komast á stórmót í knattspyrnu og þess vegna er rökrétt að halda með Englandi. Hverjum ættum við svo sem að halda með, dönum? Right.

Ég skal bara segja ykkur það að danir líta svo niður á íslendinga að það hálfa væri nóg. Það er eitt eftirminnilegt atvik sem gerðist þegar ég bjó í danaveldi. Þá var ég í vinnunni og hafði gerst svo kræfur að setja Björk í spilarann. Einn tanaður teknótjúttari vatt sér upp að mér og spurði hvað ég væri að hlusta á. Ég tjáði honum það og að sjálfsögðu vissi hann ekki hver Björk var. Þeir danir sem ég vann með þekktu varla til Bill Clinton en þeir vissu samt alltaf um skóbúð sem seldi buffalo skó til að dansa við Braveheart Theme (techno remix) með Dj Sakin & friends.

En þessi ágæti vinnufélagi fannst tónlistin ofboðslega framandi og hann vissi ekki alveg hvort hann ætti að dansa eða setja meiri strípur í hárið á sér. Hann ákvað bara vera rosa fyndinn og spurði "is it icelandic music? Is it like seals clapping".
Ok nú átta ég mig á því að hér var um tilraun til húmors að ræða en samt sem áður sýndi þetta mér að þegar þessi maður hugsaði um Ísland þá var selur það fyrsta sem honum datt í hug. Svona eins og við íslendingar værum alltaf að fá okkur sundsprett í sjónum með vinum okkar selunum.

En auðvitað skal ég viðurkenna að ég er alveg jafn fordómafullur í garð annarra þjóða eins og t.d. Grænlands. Þegar ég hugsa Grænland þá fæ ég upp mynd í huganum af manni með byssu og ísbirni sitjandi saman við borð að drekka landa. En aftur á móti myndi ég aldrei ætlast til að þeir héldu með okkur á stórmóti í knattspyrnu.

En hvað gera englendingar nú? Þjálfarinn verður rekinn, það er bókað mál. Líklega verður hann ekki bara rekinn heldur útskúfaður úr ensku þjóðarlífi. En ég held að svarið sé Beckham. Þeir ráða Beckham sem þjálfara. Hann hefur reynslu, leiðtogahæfileika og getur reddað geðveikum design landsliðstreyjum frá Armani á allt liðið. Hann gæti fengið Tom Cruise til að vera aðstoðarþjálfara og vísindakirkjan myndi svo blessa allt saman. Þetta er borðliggjandi dæmi. Posh kemur þeim öllum í form á no time með búlemíukúrnum og svo væri auðvitað alltaf gaman á blaðamannafundum vegna þess að hann er með svo asnalega rödd.
Áfram Grænland.

Grafarvogur ég verð gráhærður

2007-11-20T21:25:00.000Z

Við fjölskyldan erum nú alvarlega byrjuð að pæla í flutningum. Við tókum massívan skoðunarrúnt um grafarvoginn í dag. Við mættum kl 5 í veghús með Matthildi ferska af leikskólanum. Við skoðuðum tvær íbúðir í veghúsi sem báðar voru alveg ágætar og þriðja íbúðin var svo í borgarhverfinu. Þetta tókum við allt klukkutíma: 17:10 veghús, 17:30 borgarhverfi og 18:00 veghús. Sem sagt þeytingur á milli hverfa á rauða drekanum. Við vorum búin að skoða þessar íbúðir á netinu og vorum bara nokkuð spennt. En hér vandast málið. Þegar myndir af íbúðum til sölu eru settar á netið þá eru þær oft teknar af svona pro-ljósmyndurum. Sem þýðir að íbúðirnar líta í raun miklu betur út á myndum en þær gera í raunveruleikanum. Oft er notaður svona teygju-effect sem lætur íbúðina líta út fyrir að vera rosalega stóra.

Í öllum þessum tilvikum var þetta málið. Íbúðirnar voru bæði minni og miklu sjoppulegri en við áttum von á. Ég hef skoðað nokkrar íbúðir í fjölbýlishúsum í grafarvogi og ég fæ það alltaf á tilfinninguna að þessi hús séu ekkert allt of vönduð. Ef ég myndi banka í vegginn og segja "er ekki gott í ´essu" þá væri svarið líklegast nei. Að auki fannst mér nágrenni veghús ekki vera mjög spennandi. Við hliðin á er Esso stöð og á tveimur hliðum eru hraðbrautir. Það er kannski ástæðan fyrir lágu verði. Hmmm.
Borgarhverfið leist okkur mun betur á, en það er samt sama dæmið með þá íbúð. Alls konar blettir í steypunni og flekkir á hættulegum stöðum. Samt á tveimur hæðum og tvennar svalir. Not bad.

Eftir allt þetta erfiði fengum við okkur Megapizzu í verðlaun. Nema að það voru ekki mikil verðlaun að standa í biðröð í 45 mín og fá svo vitlausa pizzu í þokkabót.
Eru til meiri vonbrigði en það?
Að keyra heim til sín með ÍSkalt kók og heita pizzu, setjast niður við borðið glorsoltinn og opna kassann...tvær sjávarréttarpizzur. Og eins og það hafi ekki verið nóg að standa í þessari röð heldur þarf maður að horfa upp á fólk sem treður sér fremst. Þetta eru alltaf sömu týpurnar. Svona vel greiddir gæjar með spurningahrukku á enninu. "Uuhh er þetta röðin, eru þið öll búin að borg´eða?" svo standa þeir lúmskir og reyna að blenda inn í röðina. Svo finna þeir móment þar sem enginn er að fylgjast með og skjóta sér fremst. "Ah er komið að mér, já ég var með 2 pizzur....ha eru 10 mínútur í þær, en ég er búinn að bíða geðveikt lengi".

Þegar ég var búinn að borga áðan og var að bíða þá horfði ég á einn gera nákvæmlega þetta. Svo þegar hann endaði við að hneykslast yfir biðinni við afreiðslufólkið, þá sneri hann sér að mér og andvarpaði framan í mig. Um leið horfði hann á mig svona eins og ég og hann værum félagar sem þyrftum ekki orð til að eiga samskipti. Bara andvarp og góðlegt augnaráð. Nema að andvarpið var svo nálægt að hann andaði framan í mig. Sem mér finnst ógeðslegt by the way. Ég vil ekkert að e-r ókunnugur maður sé að anda framan í mig. Ef ég vildi það þá myndi ég sennilega bjóða honum í bíó fyrst. En ég er bara ekki þannig. Allt er þó gott sem endar vel og við fengum inneign vegna mistaka. Góður endir.

Að taka lán í erlendri mynt

2007-11-19T19:26:00.000Z

Á síðustu vikum höfum við verið að spá og spekúlera varðandi húsnæðiskaup. Þetta er sennilega ekki besti tíminn til að vera að hugsa um það. En það verður að viðurkennast að Hagamelurinn er farinn að þrengja verulega að okkur. Það er líka staðreynd að íbúðaverð í úthverfunum býður upp á ýmsa möguleika fyrir okkur í stöðunni. Við vorum eiginlega búin að blása þetta allt saman af þegar að okkur var bent á möguleikann á að taka lán í erlendri mynt. Ég er búinn að sitja sveittur og lesa mér til um þetta. En lán í erlendri mynt hefur bæði sína kosti og galla. Ég er ekki alveg að skilja sumt af þessu en ég ætla að reyna að koma þessu í orð.

Eins og ég skil þetta er meiri áhætta við að taka erlent lán en áhættuni fylgir stundum gróði. Áhættan felst í því að lánið tengist stöðu á gengisvísitölu. Þannig að ef gengisvísitala hækkar þá hækka erlend gengi og þar með höfuðstóll lánsins og greiðslubyrði þess. Svo er öfugt farið ef gengisvísitala lækkar. Það virðist vera algjört lykilatriði hvenær lánið er tekið. Þ.e. hvar gengisvísitalan stendur þegar lánið er tekið. Ef lánið er tekið þegar gengisvísitala er há, t.d. um 130, eru allar líkur á því að vísitalan fari í niðursveiflu og lánið lækki.

Að meðaltali virðist gengisvísitalan vera í kringum 120, en árið 2001 fór hún alveg upp í 150 og árið 2005 niður í rúmlega 100. Þegar litið er yfir 10 ára tímabil gengisvísitölunnar má draga þá ályktun að ef tekið er lán í erlendri mynt má búast við því að lánið hækki og lækki á víxl. Þar af leiðandi má búast við því að stundum verði greiðslubyrðin hærri og stundum lægri.

Ef tekið er dæmi um lán í dollurum þá getum við ímyndað okkur sem svo að viðkomandi taki lán á genginu 100 (bara svona til að hafa þetta auðvelt í reikningi ; ). Lánið er upp á 20 milljónir ísl kr sem gerir 200 þús USD og er tekið til 40 ára. Afborganir ættu því að vera (20 * 5500 kr - gróflega reiknað) = 110 þús á mánuði. Segjum sem svo að skelli á worst case scenerio (alltaf gott að reikna með því) og gengið skjótist upp í 150 á tveimur árum. Þá er lánið allt í einu komið upp í 30 milljónir og greiðslubyrði komin í 165 þús. En þetta er auðvitað hið klassíska worst case scenerio.

En ef við tökum bara kosti og galla við þessi lán. By the way það má setja setninguna "eins og ég skil þetta" fyrir framan allt í þessari færslu. Ég er ekki alveg með þetta á hreinu ; )

KOSTIR

* Á heildina litið eru vextir lægri og yfir lengri tíma má áætla að þetta sé betri kostur en verðtryggð lán í íslenskum krónum.

* Lánin eru óverðtryggð, sem þýðir að verðbólga hefur ekki áhrif á höfuðstól.

* Maður borgar niður 50/50 - vexti og höfuðstól. Það er einmitt það sem að Ingólfur er alltaf að tala um. Borga niður höfðustólinn! (peningagúrúinn sem er með sparnaðarnámskeiðin og skrifaði bókina um fjármál heimilana).

* Hjá Frjálsa Fjárfestingabankanum getur maður fengið 65% lán án þess að fara í greiðslumat.

* Þar sem að höfuðstólinn greiðist hraðar niður segja sumir að maður borgi þessi lán 2 - 3 sinnum tilbaka á meðan maður borgar íslensku lánin 5 - 6 sinnum tilbaka!

* Ekkert uppgreiðslugjald er á þessum lánum, en...(sjá í göllum)

GALLAR

* Gengisvísitala hefur verið sveiflukennd síðustu ár.

* Greiðslubyrði gæti hækkað en allt saman virðist þetta núllast út yfir lengri tíma litið.

* Maður þarf að hafa fjárhagslegt bolmagn til að takast á við sveiflur á lánstímanum.

* Vextir gætu breyst á lánstímanum, en þetta er e-ð sem ég náði ekki alveg að skilja. Libor vextir og e-ð.

* En...framhald frá því áðan...ef maður vill borga upp lánið þá þarf maður að gera það á kaupgengi gjaldmiðilsins sem er alltaf hærri en sölugengi. Kemur það ekki bara í staðinn fyrir uppgreiðslugjald????

Fyrir þá sem ekki nenna að spá í íbúðakaupum og myntkörfulánum þá mæli ég með því að fara á myndina American Gangster. Af hverju eru sannsögulegar rise and fall dópbarónamyndir alltaf góðar?

2007-11-18T22:25:00.000Z

Afsakið, ert þú að passa þessa stóla.
Ertu ekki vinkona hans Óla.
Hann var að klára Kennó síðasta vor.
Óli eða Svenni, ég man ekki hvor.
Var í þessu partýi áðan,
ég veit um stelpu sem að dáð´ann.

Ég þarf að segja við þig nokkur orð,
komdu og sestu hérna með mér við þetta borð.
Ertu ekki mega gott í gangi?
mér finnst svona eins og pínu mig langi til,
að þekkja þig aðeins betur.
Hvað varst þú að læra í vetur?

En ég get allavega sagt þér að ég var að vinna á vellinum,
hitti einu sinni kana undir fellinu.
Var svo alveg að spá að fara í háskólann,
ekki langt síðan ég kláraði kvöldskólann.
En nú er þú á góðri leið með að klára þessa sálfræði.
Sorry en ég er víst kominn með smá málæði.

Og djöfull er sammála þér með þennan Bigga í maus.
Hvar varstu svo þegar Hekla gaus.
Ég var með stelpu sem hét Linda,
það er langt síðan hún fór inn á Tinda.
Hún gat aldrei neitt í stærðfræði 103,
en mikið var andadráttur hennar hlýr.

...Hluti af laginu Tímarnir okkar með Sprengjuhöllinni, sem fær mig alltaf til að brosa.

Ég og hinir pabbarnir.

2007-11-14T23:12:00.000Z

í dag fór ég í verslunarleiðangur með Matthildi. Smá gæðatími gefur gull í mund. Ég þurfti að fara í Smáralind fyrir Völu og svo að versla í matinn í Bónus. Við keyrðum upp í Smáralind beint frá leikskólanum og spjölluðum mikið á leiðinni. Á þessum tíma er hún vanalega orðin þreytt og svöng eftir langan dag. Við rúlluðum rólega áfram í síðdegistraffíkinni og enduðum að lokum á áfangastað. Að fara með Möttu á þessum tíma dags í verslunarleiðangur er ekki góð hugmynd. En ég er verðandi leikskólakennari og fagmanneskja í uppeldi barna(with a hint of sarcasm).

Inn í Smáralind fórum við stuttar vegalengdir í einu. Fyrst í leiktækin fyrir framan ríkið, biðum þar í 1 mínútu og gekk svo hröðum skrefum í bankann þar sem hún lék sér við leikborðið. Frá distraction til distraction, þeim má aldrei leiðast, þá er maður búinn að tapa. En síðan hófst erfiðið. Nú þurfti ég að vekja áhuga hennar á símum (vodafone) annars vega og búsáhöldum hins vegar (söstrene gröne). Ég hefði alveg eins getað sleppt vodafone, en hún reif niður e-ð sýningareintak og hljóp svo út úr búðinni eins og fætur toguðu. Öskrandi eftir ganginum þannig að fólk horfði á mig og hugsaði e-ð vafasamt. Systurnar grænu gekk betur en ég þurfti að kaupa flennistóran málningastriga fyrir Völu. Matta hljóp á undan mér eftir þröngum göngunum í búðinni þannig að ég þurfti nánast að ryðja fólki úr vegi eða að minnsta kosti dangla í það með striganum. Á meðan ég beið á kassanum eftir að borga var hún að troða sér á bakvið uppstillingu í glugganum. Ég gat ekki annað en staðið á öndinni og vonað það besta. Þegar þessu var loksins lokið verðlaunaði ég hana með því að kaupa eina ferð í leiktækinu fyrir framan ríkið. En nokkrum sekúndum eftir að ég sleppti peningnum og ýtti á START þá sagði hún "Búin" og fór úr.
Svo komumst við út í bíl en hvað gerist þá. Striginn passaði auðvitað ekki inn í bílinn. Vei. Nú voru góð ráð dýr, annaðhvort tek ég Möttu úr stólnum og fer aftur inn eða ég KEM þessum striga inn í bílinn. Á endanum tókst mér að troða striganum aftan í bílinn þannig að hann bognaði allur og beyglaðist. Valgerður dæmdi hann ónýtan við heimkomu, en það var ekkert annað í stöðunni. I was not going back in there.

Eins og þetta ævintýri hafi ekki verið nóg. Aldrei. Nú tók við verslunarferð í Bónus í Smáratorgi - búðin þar sem útlendingarnir versla. Þegar við komum þangað inn var Matta orðin verulega svöng og pirruð. Ég varð að kaupa hana með e-u en fyrst þurfti ég að fara í grænmetiskælinn. Nú er mjög erfitt að útskýra fyrir tveggja ára barni um hugtakið peningar og viðskipti. "Má fá papriku" "Nei ástin mín við þurfum að borga fyrir hana fyrst" "Papriku!" "Við verðum að borga" Göngum nokkur skref áfram. "Tómat", "við verðum líka að borga fyrir hann", "Tómat" and so on and so on.

Ég tók líka eftir því í Bónus að pabbar eru alveg sérþjóðflokkur út af fyrir sig. Maður gat alveg spottað meðlimi í flokknum út um alla búð. Menn sem eru með þriggja daga skeggrót og með bauga undir augum sökum yfirvinnu og svefnleysis. Flestir erum við með úfið hár (þeir heppnu) eða hverfandi hárvöxt sem er samt úfinn. Margir eru að reyna að þrauka búðarferðina af án þess að missa stjórn á sér og hlaupa út. Börnin suða um fleiri hluti en buddan leyfir og "nei" er orðið prógrammað svar við öllu. "Bíl", "Nei", "Ís", "Nei", nammi..playmo..tölvuleiki..nei..nei..nei. En þetta er auðvitað bara ýkjur.
Þegar við komum svo heim settum við þau systkynin í bað saman í fyrsta sinn. Eins og sést á myndunum þá fór vel á með þeim. Ég er farinn að sofa.

Hópastarf

2007-11-14T00:44:00.000Z

Núna stendur vettvangsnámið hjá mér sem hæst og nóg að gera. Þetta eru auðvitað töluverð viðbrigði fyrir mig að fara að vinna aftur á leikskóla. Ég vann síðast árið 2004 á Hagaborg, þeim frábæra leikskóla. Svo er auvitað skrýtið að koma inn sem nemi og vera svona hálfpartinn á the bottom of the food chain...eins og þeir segja, eftir að hafa starfað sem yfirmaður síðustu ár.
En það sem er erfiðast af þessu öllu er án efa HÓPASTARF. Fyrir þá sem ekki hafa unnið á leikskóla er hópastarf bara það sem orðið segir að vinna í hóp. Vaninn er að það séu í kringum 7 eða 8 börn í hóp og unnið er með sama barnahópinn yfir veturinn.

Ég var bara búinn að gleyma hvað þetta var erfitt. Þegar ég vann á Hagaborg man ég hvað mér kveið alltaf fyrir hópastarfinu, vegna þess að ég er svo hugmyndasnauður og geldur þegar það kemur að föndri og myndlist. Ég tók upp á því að fara bara út með krakkana á Hagaborg. "Jæja krakkar hvað eigum við að gera....göngutúr??" Alltaf það sama. Og svo þegar ég reyndi að gera e-ð föndur með þeim þá var það svo ljótt! Ég er ekki að meina það sem börnin gerðu, heldur hvernig þetta leit út upp á vegg. Ég held að þetta sé e-ð svona guy thing. Ég man að aðrir karlmenn á Hagaborg töluðu um að lenda í sömu erfiðleikum. Let´s face it, konur eru bara betri í svona skreytingum og svoleiðis - ekki nema þú heitir Bergþór Pálsson. Stelpurnar gerðu alltaf svona flotta ramma í kringum verkin og merktu myndirnar geðveikt flott. Ég er náttúrulega hálf litblindur og skrifa eins og ég sé alltaf staddur í jarðskjálfta. Þar af leiðandi eru börnin sem lenda í mínum hóp geðveikt óheppin. Alltaf verið að senda þau í greiningu vegna þess að myndirnar þeirra eru svo skrýtnar. "Hvað er að vinur, ertu að reyna að segja okkur e-ð með þessari mynd?". Nei nei við skulum ekki fara yfir strikið.
En sem sagt í þessu vettvangsnámi á ég að sjá um hópastarfið í mínum hóp og í raun stjórna hópastarfi á deildinni í nokkrar vikur. Who are we kidding?
Augnablikið þar sem ég sit á móti börnunum og allir eru að bíða eftir að ég segi hvað eigi að gera næst, er svo slæmt og hryllilegt að ég get ekki lýst því. Ég ætti þessa stundina að vera að skipuleggja e-ð fyrir morgundaginn. En...í staðinn þá bloggvæli ég um málið.

lána Berglind msn

2007-11-12T21:30:00.000Z

Mig langar að þakka Snædísi fyrir að leiðrétta ákveðin misskiling sem kom fram í síðustu færslu. Sem sagt ef maður hefur tekið lán á lágum vöxtum þá má maður taka það með sér yfir á næstu eign. Hitt hefði nú verið ansi hart. Allir fastir og ekkert að gerast.
Það hefur nú ýmislegt breyst á síðustu dögum í viðhorfi okkar Valgerðar og við erum nú farin að hugsa þetta allt upp á nýtt. Við ætlum að fara okkur hægt að skoða vel í kringum okkur. En íbúðaverð er samt svo hátt að manni svimar við að hugsa um þessar tölur. 28 milljónir, 32 milljónir, 40 milljónir. Ef e-r hefði sagt mér fyrir þremur árum að ég myndi alvarlega íhuga að kaupa íbúð fyrir svona upphæðir, þá hefði ég ekki trúað því. Spurningin í þessu máli er hvort á maður að taka stórt skref - meiri áhætta, miklu skemmtilegra og mögulega meiri gróði eða minna skref - öruggara og minni áhætta. Ég held að forsætisráðherra hafi svarað þessu fyrir mig í dag þegar hann bað fólk að halda að sér höndum í fasteignaviðskiptum.

Ég heyrði mjög áhugaverða sögu í gær um nafnið Berglind. Ég hafði alltaf haldið að nafnið væri eldgamalt, svona eins og Bergþóra. En mér var sagt að saga nafnsins sé sú að Charles Lindbergh flugmaðurinn ógurlegi hafi flogið hingað til lands í byrjun síðustu aldar. Koma hans til landsins þótti svo mikið mál að kona ein sem þá var með barni ákvað að skíra í höfuðið á Lindbergh. Konan var alveg viss um að hún gengi með dreng. Síðan liðu vikur og síðan liðu mánuðir og barnið kom í heiminn sem stúlkubarn. Konan dó ekki ráðalaus og skírði hana Berglind í höfuðið á Lindbergh. Get it. Berg - lind öfugt.

Og að lokum MSN. Er ég einn af fáum sem finnst Msn ekki skemmtilegur samskiptamáti. Ok mér finnst alveg ágætt að spjalla á msn en frekar vil ég hringja og tala við viðkomandi. Mér finnst maður vera svo fastur á Msn þegar maður er á annað borð að gera e-ð í tölvunni. Maður er í miðju samtali og svo kemur smá pása sem maður vill nýta sér til að koma e-u í verk. Þá poppar upp næsta setning. Búmm. Halda áfram að spjalla. Mér finnst þetta vera svipað og að vera í símanum og borða á sama tíma. Erfitt.
Auðvitað er Msn frábært til að skiptast á smá upplýsingum eða fyrir stutt spjall. En ég er bara ekki þessi Msn týpa. Meiri svona S&M týpa, eins og Guðmundur í Byrginu. Hann notar samt MMS...min lille ven.

Hvað er að gerast á fasteignamarkaði?

2007-11-08T15:52:00.001Z

Það er ekki annað hægt en að furða sig á stöðunni á fasteignamarkaði hér á landi. Eins og flestir vita hefur íbúðaverð farið stighækkandi á síðustu árum og um leið virðist ekkert hægjast á uppbyggingu. Þetta á allavega við um höfuðborgarsvæðið þar sem ný hverfi spretta upp eins og gorkúlur.
Staðan breyttist auðvitað töluvert þegar bankarnir komu inn á lánamarkaðinn á sínum tíma og fóru að bjóða 100 % lán með betri vöxtum. Þá var orðið auðvelt að kaupa, sem seljendum þótti mjög gaman. Flestir gerðu bæði og sumir gerðu líka annað sem kennt er við hið skemmtilega hugtak "endurfjármögnun".

En núna er útlitið annað. Í nýjustu fréttum segir að Kaupþing hafi hækkað vexti á íbúðalánum upp í tæp 6 % og það sem meira er þá mega þeir sem eru með gömlu lánin frá þeim (rúm 4 %) ekki flytja þau með sér eða leyfa öðrum að taka þau yfir, án þess að lánið taki á sig þessa auka vexti. Það gerir að ef fólk vill e-ð hreyfa við gömlu lánunum þá breytast þau í 6 % lán eða þá að fólk getur borgað þau upp með 2 % uppgreiðslugjaldi. Sem dæmi þá kostar 400 þús að borga upp 20 milljón króna.

Að mínu mati setur þetta nýjasta útspil Kaupþings fasteignamarkaðinn í sjálfheldu. Svo efast ég ekki um að hinir bankarnir komi í kjölfarið.
En af hverju sjálfheldu?
Í fyrsta lagi munu þeir sem eru að kaupa hika við að kaupa íbúð eða taka yfir lán með svo háum vöxtum. Svo ekki sé talað um hvað það er dýrt fyrir þá sem eru að kaupa í fyrsta sinn.
Í öðru lagi eru þeir sem eru að selja fastir með þessi lán sem enginn vill taka yfir. Að auki vilja þeir sjálfir ekki taka þessi lán með sér eða borga þau upp með tilheyrandi kostnaði.

Annað sem mér sýnist hafa breyst upp á síðkastið er hertara greiðslumat. Um árið gat maður farið í greiðslumat á netinu og breytt ýmsum forsendum að eigin vild. En í dag hafa a.m.k. bankarnir sett afar stífar forsendur inn í greiðslumatið sem þýðir bara það að fólk á erfiðara með að fá lán.

Þannig að staðan er sem sagt sú. Íbúðaverð heldur áfram að hækka og þeir sem eiga íbúðir halda áfram að "græða". Fyrir gróðann er hægt að skipta á gömlu íbúðinni fyrir aðra nýja og betri. En til þess að gera það þarf bankinn að samþykkja að viðkomandi sé borgunarmaður fyrir henni. Þar kemur greiðslumatið góða til sögunnar og ekki eru allir sem fljúga þar í gegn. Þannig að fyrir marga er þessi "gróði" ekki beint áþreifanlegur. Svo hafa vextirnir hækkað, eins og kom fram hér áðan, sem gerir þetta allt miklu dýrara og erfiðara. Bankarnir hafa sem sagt dregið til sín viðskiptavini í massavís með gömlu lánunum en ákveða svo upp á eigin spýtur að hækka vaxtaprósentunni. Samningsbrot?
Þar með er fólk fast í viðskiptum við þá og fast í núverandi eign. Skemmtilegt.

Að lokum er einn punktur sem ég er viss um að mjög margir hafa hugsað út í. Hvað gerist svo þegar dregur úr eftirspurn eftir nýjum hverfum og byggingum? Það hlýtur að gerast á endanum. Og þegar það gerist má allavega gera að því skóna að iðnaðarmenn finni mikið fyrir því. Svo auðvitað fasteignasalar, en hverjum er ekki sama um þá? Djók. Ég heyrði einu sinni um e-n frægan hagfræðing sem kom hingað til lands til að halda fyrirlestur. Hann kom í viðtal í fréttum þar sem hann var spurður út í íslenskt efnahagslíf. Hann sagði þá að það sem hann tók strax eftir þegar hann flaug yfir borgina voru allir byggingarkranarnir. Sem hann sagði vera allt of marga fyrir svona lítið land!
Lógíkin segir að íbúðaverð lækki þegar framboð verður of mikið. En flestir eru sennilega búnir að vera að spá að það gerist í mörg ár. Samt gerist bara hið öfuga og þetta hækkar bara og hækkar. Og hvernig útskýrir maður það?

Að læra

2007-11-08T00:47:00.000Z

Ég veit ekki hvernig er með annað fólk sem situr á skólabekk, ætli það sé jafn bilað og ég þegar kemur að lærdómi?
Ég hef tekið meira og meira eftir því núna upp á síðkastið að ég er illa sýktur af frestunarsýkinni. Það kemur sér afar illa þar sem að ég er að upplifa eina mestu lærdómstörn sem sögur fara af. Ég er í sjö fögum og í þessu vettvangsnámi (...nú veit ég að fólk eins og Ásta, Haukur og Örn hugsa glottandi "you have no idea!"), en svo er ég í vinnunni og með litlu sætu börnin tvö.

En allavega, þessi frestunarsýki lýsir sér þannig að ég er alltaf að skipuleggja. Alltaf að plana fram í tímann hvaða verkefni ég á að gera næst og hvenær ég ætla að vinna þau. Svo þegar kemur að þeim dögum þar sem ég á að vera að vinna verkefnin, þá skoða ég frekar planið og hugsa " já þetta verkefni er eftir mánuð en ég ætti að vera að vinna hitt verkefnið núna, ok þetta reddast". Og svo geri ég ekkert.

Þegar líður svo að því að ég er að falla á tíma og VERÐ að byrja. Þá geri ég allt tilbúið fyrir lærdómssession en FYRST tek ég til í allri íbúðinni. Svona til að skapa rétta andrúmsloftið. Að lokum geri ég flest verkefnin deginum áður ég á að skila þeim og tek einn "all nighter", eins og sumir kannast við. Af þessu leiðir að í hausnum á mér situr eftir afar lítil þekking. Um daginn þegar ég var að velta þessu fyrir mér þá helltist yfir mig mikill ótti. Ég er að klára háskólanám í e-u sem ég kann sama sem ekkert í!

Það sem ég hef líka verið að hugsa mikið er, hvað er ég eiginlega að gera í þessu námi? Ætli margir hugsi það líka þegar þeir eru að nálgast endalokin? Svona stuttu áður en þú ferð að titla þig eftir því námi sem þú ert í. Suma daga langar mig að skella mér í tölvunarfræði eða viðskiptafræði. Bara svona nám sem gefur þér vel launaða vinnu og vinnustaði þar sem umræðan á kaffistofunni snýst um e-ð annað en dömubindi eða helvítis aumingja eiginmenn sem aldrei gera neitt rétt(smá ýkt).

En auðvitað klára maður þetta nám. Persónulega er háskólanám eitt af þessum markmiðum sem ég sætti mig ekki við að sleppa. Mér fannst ákveðnum áfanga náð í kvöld þegar ég skráði mig í lokaverkefnið fyrir næstu önn. Maður er farinn að sjá fyrir endann á þessu. Nú þarf ég á lækningu að halda. (frestunarsýkin...þú veist).

Annað skemmtilegt sem gerðist í kvöld var að nýja tölvan mín er orðin functional með öllum nýjustu og nauðsynlegu forritum. Dell inspiron 1720 heitir gripurinn and i love her. 17" skjár og alles. Vista stýrikerfið er bara nokkuð flott og mér finnst mjög gott að vinna með það. Þó verð ég að segja að ég hef tekið eftir nokkrum hugmyndum sem þeir hafa blákalt stolið frá öðrum aðilum. T.d. er flokkunarkerfið á myndum alveg eins og í makkanum og tabbed browser er líka nýtt en það hefur held ég alltaf verið í operu. Eins finnst mér sumir fítusar vera alveg glataðir. Það er e-ð sem heitir Windows media center sem er algjört drasl. Pælingin er sú að allt media tengt sé á einum stað og þetta er allt mjög flott, En það virkar bara ekki neitt. Það er bara hægt að skoða myndir, tónlist eða bíómyndir sem eru inn í my documents. Það er ekki hægt að browsa út fyrir það. Eins spilar þetta ekki myndir ef það skilur ekki formattið. Svo er e-ð brennsluforrit innbyggt sem virkar ekkert. Aljört drasl. Ég nota frekar e-ð sem heitir Roxio creator home en það fylgdi með. Virkar mjög vel. And i love her.

Að lokum vil ég taka ofan fyrir umsjónarmanni Torrent.is sem kom í Kastljósið í kvöld og skeit upp á bak. Góð rök sem hann kom með...hmmm nei.

Dagurinn í dag - ho ho ho!

2007-11-03T19:32:00.000Z

Dagurinn í dag byrjaði á því að við Matthildur vöknuðum saman og leyfðum mömmu og Nóa að sofa lengur. Ég þurfti að læra þannig að við fórum saman upp í sófa, undir sæng og ég setti Toy story í tækið.
Ég hef svo mikið verið að velta því fyrir mér varðandi Toy story 2. Þegar Vidda er rænt og hann hittir hin kúrekaleikföngin, af hverju fannst Vidda skrýtið að þau vissu nafnið hans. Vissi sem sagt Viddi ekki að það væru til fleiri leikföng eins og hann? Mér finnst það slá skökku við miðað við fyrstu myndina, þegar Viddi er að útskýra fyrir Bósa að hann sé leikfang, en ekki The Bósi ljósár. Mér finnst þetta allavega frekar skrýtið allt saman og er ég einn um það að finnast ógeðslega sorglegt atriðið þegar Dísa (kúrekastelpan) er að segja frá því hvernig fyrrum eigandi hennar hætti að leika sér með hana og gaf hana frá sér. Kannski er ég bara búinn að horfa einum of oft á þetta.

En þegar þau mæðgin fóru á fætur var tími til kominn að skella sér í húsdýragarðinn, eins og myndin gefur til kynna. Það tekur ekki undir klukkutíma að koma sér út úr húsi með allt sem fylgir. Í húsdýragarðinum fórum við að skoða svínin og beljurnar í einu húsinu, Matthildi finnst það ekki leiðinlegt. En ég kom þá auga á að rassinn á einni beljunni var í meira lagi furðulegur. Hann var í öðrum lit á stóru svæði og það voru blóðpollar á gólfinu fyrir neðan. Sveitamaðurinn sem ég er, sá strax að þarna var e-ð óvenjulegt á ferð og gekk út til að ná í starfsmann. Mér fannst líklegt að hún væri með kynsjúkdóm. En vinur minn fékk allavega einu sinni kynsjúkdóm þar sem blæddi úr rassinum á honum.
Ég fann engan starfsmann en lítil stelpa sem var þarna sagði okkur að hún væri þunguð og ættu að fara að kasta, eða gjóta, eða hvað það nú heitir. Ég setti mynd af rassinum inn á myndasíðuna ef e-r er áhugasamur. (undir myndir 3.nóv).

Í framhaldi af þessari frábæru sýn þá varð mér hugsað tilbaka um tvö atvik þar sem ég hef orðið vitni af svaðalega dúbíus þjónustu með mat.

1: Einu sinni vorum við Valgerður í Kringlunni og ætluðum að fá okkur að borða á Stjörnutorgi. Við gengum um og skoðuðum úrvalið hjá öllum þessum fjölmörgu veitingastöðum sem eru þar. Á endanum vildum við prufa nýjan ítalskan veitingastað sem kallast Sbarro. Okkur leist ágætlega á úrvalið og valið stóð á milli lasagne eða spagetti bolognese. Fyrir þá sem ekki þekkja þá eru réttirnir á þessum stað tilbúnir á bakvið gler fyrir framan alla í afgreiðsluborðinu. Við vorum e-ð að velta því fyrir okkur hvort að þetta væri nú ekki nógu og heitt allt saman. Við spurðum því afgreiðslumanninn hvort að svo væri. Hann varð íbyggin á svip og horfði spyrjandi á réttina. Svo skellti hann bara hendinni beint ofan á lasagne réttinn og sagði "já já þetta er fínt".

2: Annað sinn var ég staddur í Nóatúni að kaupa mér kjúkling og franskar. Ég var glorsoltinn eftir skúringar og fyrir þá sem ekki hafa keypt sér franskar í Nóatúni um kvöldmatarleytið þá getur biðin oft verið löng. Ég var búinn að fá kjúklinginn og beið þolinmóður eftir frönskunum mínum. Þegar loksins kom að mér þá bað ég afgreiðslumanninn að krydda þær vel. Hann hóf handa við að koma þessu í poka og skellti smá krydda ofan í pokann. En þegar hann var búinn að krydda þá spurði ég hann hvort að hann hefði kryddað þær vel. Hann var ekkert að tvínóna við hlutina heldur stakk hendinni ofan í pokann og smakkaði bara á þeim. Svo kinkaði hann kolli og sagði "já, nokkuð gott" og rétti mér pokann.

Ho ho ho we say hey hey hey, þetta getur varla klikkað. En Diddú hefði alveg mátt detta út í tjörnina.

Ég sá fyrir mér...

2007-11-02T22:16:00.000Z

...svalir, kannski garð, stóra geymslu og vistarverur ofanjarðar. Ég sá fyrir mér herbergi fyrir bæði börnin og útsýni. Ég sá fyrir mér barnvænt hverfi sem við gætum búið í næstu árin. Ég sá þetta allt fyrir mér og meira. En það verður sennilega ekki þar sem að íslenskar lánastofnanir gera ráð fyrir að sambýlisfólk með tvö börn eyði laununum sínum á eftirfarandi hátt. Fyrir utan afborganir af íbúðarlánunum sjálfum by the way:

* 122 600 kr í framfærslu.
* 32 187 kr í bifreiðarkostnað.
* 55 000 kr í kostnað vegna húsnæðis(ekki afborganir, hússjóður og þess háttar!).

Sem sagt um 200 000 kr í kostnað og framfærslu fyrir utan öll lán. Hmmm er þetta ekki svolítið ýktar tölur. En ætli maður verði ekki að vera sáttur við það sem maður hefur. Það verður án efa þröngt á þingi ef við búum hér áfram, en við verðum bara að láta það ganga upp. Kann ekki e-r góð ráð til að leika á kerfið í greiðslumati?

Ég verð að viðurkenna að...

2007-11-02T01:03:00.000Z

....ég átti mína fyrstu gæðastund með syni mínum í kvöld. Ég veit ég veit...hann er rúmlega mánaðargamall og þetta er sú fyrsta! En málið er, og ég vona að Nói fyrirgefi mér þessi skrif, að hann er svo rólegur að það heyrist ekkert í honum. Hann sefur mjög mikið, svo er hann vakandi og starir þögull á okkur hin og svo drekkur hann brjóstamjólk. Kannski var Matthildur líka svona (fyrir utan að hún var á pela) en ég var allavega alltaf á nálum í kringum hana. Ætli maður sé bara allt öðruvísi með annað barn heldur en fyrsta barn?
(Takið eftir hvað hárið á honum er rautt á þessari mynd)

En í kvöld þá fór Valgerður upp í skóla að vinna verkefni og ég var settur in charge of bebes. Matthildur er orðinn væn og hlýðin stúlka sem gerir allt sem pabbi segir og elskar að hafa lítinn bróður á heimilinu (sense it!) Við skulum bara segja að Matta sé kominn á aldurskeið sem ég ætla að skammstaf T.T. (þið megið ráða í það sem þið viljið - Matthildur ég elska þig!).

Kvöldið fór þannig fram að annaðhvort hélt ég á Nóa og horfði á Matthildi reyna stage dive af stofuborðinu, vegna þess að "ekki gera" þýðir víst "já meira, haltu svona áfram - þó ég sé að öskra þá vil ég að þú gerir þetta". Eða þá að ég lagðist með Matthildi og hlustaði á Nóa, sem aldrei þessu vant, umlaði til mín í rúminu sínu um að ég tæki hann upp.

Á endanum gerði ég það sem allir góðir uppalendur gera, og sérstaklega þeir sem stefna að háskólagráðu í þeim geira. Ég slökkti öll ljós í stofunni og kveikti á Toy story 2. Virkar alltaf. Stuttu síðar var Matthildur sofnuð og við tók gæðastundin okkar Nóa. Næstu þrjá tímana gerði ég ekkert rétt. Ég gat ekki látið hann ropa, hann vildi ekki sofa og þegar ég reyndi að hita pela þá var hann ýmist of heitur eða kaldur. Nói grét á mig og öskraði en loksins þegar ég náði að gefa honum að borða og láta hann ropa, þá lá hann í fanginu á mér og starði á mig með þessum stóru augum og sagði "pabbi þú ert bestur" (Nei ok hann sagði það reyndar ekki). Hann sofnaði vært og ég gat andað léttar.

"Hér er Matthildur í kólumbískri stemmningu"

Ten little niggers in a thong.

2007-10-30T23:12:00.000Z

Nú hefur skapast mikil umræða í þjóðfélaginu í sambandi við endurútgáfu á bókinni 10 litlir negrastrákar. Inn á www.b2.is er linkur sem heitir Sagan á bakvið 10 litla negrastráka(frá 30.okt). Þetta er bloggfærsla Gauta B. Eggertssonar sem er búsettur erlendis og er nýbúinn að eignast lítinn "negradreng", eins og hann orðar það sjálfur.
Hann setur söguna um litlu negrastrákana, í samhengi við bandaríska sögu og menningu. Þá sérstaklega sögu svertingja og réttindabaráttu þeirra.
Þessi bloggfærsla hefur vakið ótrúleg viðbrögð almennings og ég veit ekki hversu margir eru búnir að tjá sig í kommentakerfinu. Bæði bloggfærslan og kommentin eru áhugaverð lesning.
Fólk er í meirihluta sammála Gauta en stöku sinnum koma rök á móti. Mótrökin eru reyndar ekki skrifuð af miklum mannvitsbrekkum. Tveir sem heita Alli og Bjöggi eru mér ofarlega í huga.
Nokkur komment vöktu sérstaka athygli. Til að mynda er eitt sem Úlfur Eldjárn skrifar til að svara öðrum kommentara (fyrrnefndum Alla). Þeir bítast þar á um hvort að bókin hafi í raun komið fyrst út í Bandaríkjunum sem Ten little niggers. Mér fannst svo frábært skot innifalið í svari Úlfars, en það endar svona:

"Þetta var löngu áður en samnefnd bók Agöthu Christie kom út. Ef þú finnur ekki e-ð á Google eða Wikipediu þýðir það ekki endilega að það sé ekki til".

Varðandi mína skoðun á þessu máli þá er hún nokkurn vegin svona.

* Mér finnst allt í lagi að gefa bókina út, sérstaklega ef fólk á góðar minningar
tengdar henni og finnst menningarlegt gildi myndskreytinga mikið.

* Mér finnst bókin ekki eiga heima á leikskólum eða í raun flokkaðar sem
barnabækur í bókabúðum og -söfnum.

* Það er vel hægt að nota svona bækur til að koma í veg fyrir fordóma með því að
útskýra fyrir börnum hvernig hlutirnir voru einu sinni. En til hvers að gera það
með svona bók þar sem hún er ekki til þess fallin, að mínu mati.

* Ég tel mjög líklegt að þessi bók ýti undir fordóma og einelti. Svo ekki sé
minnst á hversu óviðeigandi svona bók er í nútímaþjóðfélagi. Ég ætti allavega
mjög erfitt með að útskýra fyrir svörtu foreldri af hverju ég vildi lesa þessa
bók fyrir barnið hans í leikskóla.

Hvað er málið með g-strengi? Hver var það sem ákvað að þeir væru flottir? Ég hef aldrei skilið þetta og ekki get ég ímyndað mér að það sé þægilegt að ganga í þessu. Það sem ég held að hafi drepið þetta fyrir mér er öll þessi óteljandi mörgu skipti sem ég hef séð konur í g-streng og mjaðma-gallabuxum beygja sig fram. Þá gægist svona T-laga hluti af g-strengnum upp úr og gallabuxurnar verða eftir við rassaskoruna, og svo sést í rasskinnarnar!
Er þetta kannski bara þegar mjaðmabuxur og g-strengur eiga í hlut? Er það bad combó? En af hverju er g-strengurinn girtur svona hátt?
Þetta kveikir kannski í sumum, sérstaklega þeim sem stunda café Amsterdam en ekki mér.

The truth about food og strætóbílstjórar bæjarins.

2007-10-29T21:48:00.000Z

Í sjónvarpinu í kvöld var að ljúka seríunni The thruth about food. Þetta eru 6 þættir frá BBC um áhrif mataræðis á líkamann. Þættirnir eru vægast sagt skemmtilegir og lærdómsríkir, sérstaklega fyrir menn eins og mig sem aldrei nenna að lesa sér til um neitt. Ég sá því miður ekki nema tvo þætti sem báðir voru frábærir. Í kvöld var síðasti þátturinn og þar komu fram svör við ýmsum spurningum sem ég hef oft velt fyrir mér. Það kom meðal annars fram að:

* Kolvetnisinntaka(brauð,kartöflur,pasta) eykur úthald og styrk.
Þetta á líka við um þá sem aðeins smakka á kolvetnum!

* Neysla á omega 3 fitusýrum ( í feitum fiski) minnkar stress.

* Borða minni matarskammta, oftar á dag eykur orku og úthald.

* Grænmetisætur vs. kjötætur, hvað varðar styrk. Óljósar niðurstöður.

* Það mikilvægasta af öllu er. Koffín gerir fólk ekki einbeittarar.
Þú ert alveg jafn árvakur og einbeittur án þess.

Síðustu vikur höfum við fjölskyldan gert meira af því að taka strætó. Ástæðan er tvíþætt, annars vegar bilaði bíllinn og hins vegar fengum við fríkort í strætó (námsfólk...jéi). Við erum auðvitað orðin stór fjölskylda og mikið fyrirtæki fyrir okkur að klöngrast inn í strætóinn með kerru, vagn og börn á bakinu. Mér finnst mjög notalegt að ferðast í strætó. En það sem skemmdi yfirleitt fyrir í þessum ferðum okkar var glannaleg keyrsla strætóbílstjóranna. Ég myndi sennilega ekkert vera að kippa mér upp við þetta ef ég væri einn á ferð. En þegar maður situr með lítið barn í fanginu og þarf að ríghalda sér í til að rúlla ekki fram ganginn, þá minnka notalegheitin töluvert. Þetta setti ég svo allt saman í samhengi þegar ég las frétt um bílstjóra sem keyrði eins og bavíani og hótaði að henda eldri konu út þegar hún bað hann að keyra hægar! Hvað er í gangi?

Í gærkvöldi var komið að klippistund. Valgerður dró fram gömlu góðu rakvélina úr Elko sem hefur séð um að raka á mér skallann síðustu misseri. Vala hófst handa af sinni alkunnu snilld og rakaði vel af hliðinni og upp á koll. Um leið og hún keyrði vélina í gegn, heyrðist hljóð sem átti ekki að heyrast. Svona eins og þegar að batterí klárast í leikfangi og hljóðið sem eitt sinn var taktfast og stöðugt verður óreglulegt og hægfara(sumir hugsa um barnaleikföng en aðrir önnur leikföng).
Það kom í ljós að vélin var búin að vera. Klukkan var eitt um nótt og ég stóð eins og hálfviti með hálfrakaðan haus. Án nokkurs vafa, hef ég ALDREI séð Valgerði springa jafn ógeðslega úr hlátri. Ég hef allavega aldrei sagt neitt sem hefur komið henni til að hlæja svona. Sem betur fer hætti hún samt að hlæja á endanum og við náðum að láta vélina virka þannig að hún rakaði eitt hár á sekúndu.
Ætli það sé í eðli kvenna að finnast fyndnast af öllu þegar mennirnir þeirra eru að klúðra?

Til hamingju Garðar og Sara

2007-10-28T18:36:00.000Z

Í gær héldu Garðar og Sara upp á brúðkaupið sitt. Það vissu reynar fáir um giftinguna og allir sem mættu heim til þeirra voru að samfagna Söru með Bachelors gráðuna hennar í lögfræði. Þegar gestir gengu inn þá hékk þar brúðkaupsvottorð á veggnum. Þetta var mjög flott leið til að fagna svona viðburði og bara til fyrirmyndar. Innilega til hamingju með þetta, kæru vinir.

Áður en ég kom til þeirra þá höfðu Magnús og Salvör, móðir Völu, boðið okkur Völu, Nínu og Skúla í leikhús í tilefni af fimmtugsafmæli hennar. Við fórum í Þjóðleikhúsið á Hamskipti eftir Kafka. Þetta er leikritið sem að Nick Cave samdi tónlistina við. Þetta var mjög flott leikrit og tónlistin skemmdi ekki fyrir, sérstaklega var magnað að sjá Gísla Örn í hlutverki sínu sem risavaxin bjalla. Hann hengur í loftinu nánast allt leikritið sem varir í tæpan einn og hálfan tíma.

Þetta kvöld var nokkuð gott fyrir utan kuldan sem var svaðalegur.
Það er vetur nú!

Nói Hrafn Ólafsson

2007-10-27T18:28:00.000Z

Það er búið að nefna drenginn. Eftir margra mánaða vangaveltur um nafn dettum við niður á það sem við byrjuðum með. Við erum búin að vera að máta nöfn á hann og okkur fannst þetta passa langbest.

Ekki amalegt!

2007-10-26T23:48:00.000Z

Nei það er sko ekki amalegt að vera með þessi einkenni:

hugmyndaríkur + tölvukunnátta

Vegna þess að á tækniöld getur það borgað sig og í raun orðið
= RÍKUR. Skít ógeðslega ríkur.

Nýjasta dæmið er hann Mark Zuckerberg, 23 ára gamall njörður sem útskrifaðist frá Harvard ekki fyrir svo löngu síðan. Á meðan hann var í skólanum setti hann á fót síðu sem átti að auðvelda fólki að kynnast, svokallað tengslanet. Sumir halda því reyndar fram að hann hafi blákalt stolið hugmyndinni af skólasystkynum sínum en það er önnur ella.

Tengslanetið sem um ræðir kallast Facebook og samkvæmt nýjustu fréttum var Microsoft að kaupa 1,6 % hlut í fyrirtækinu á........þetta er svo fáránleg tala að ég get varla skrifað hana................14 milljarða ísl. kr!!!!!!

Ok við skulum aðeins bíða og sjá hvort að þetta hafi verið prentvilla inn á vísi. 1,6 % hlutur er auðvitað ekki neitt en 14 milljarðar kr. er sko EKKI ekki neitt.
Annað dæmi eru gaurarnir tveir sem stofnuðu Youtube. Þeir seldu fyrirtækið til Google á (focking) 100 milljarða kr. Og þeir fengu að halda öllu staffi og sínum stöðum innan fyrirtækisins.

Skoðum aðeins nánar þessa tölu 100 milljarðar!
Einn milljarður eru 1000 milljónir. Fyrir venjulega manneskju eru 1000 milljónir sjúklega mikill peningur. Venjulega er maður að díla meira í upphæðum á borð 799 kr (kjúklingur í meló) kr eða 12990 kr (gallabuxur í flestum búðum). Stærstu upphæðir sem maður sér er í mesta lagi 20 - 30 milljónir vegna íbúðakaupa. En það er auðvitað allt á lánum og maður á það auðvitað ekkert.

En aftur að 1000 milljónum. Maður getur ímyndar sér að eiga stórt koffort fullt af 5 þúsund króna seðlum sem myndi svo fylla upp í 1000 milljónir. Það væri sennilega ansi stórt koffort sem maður myndi varðveita vel. Ég held að flestir sæju það sem fjárhagslegt öryggi til æviloka.
En nei nei ekki youtube nördarnir. Þeir eiga 100 svoleiðis koffort og Davíð fésbók á jafnvel ennþá meira, svona miðað við verðmæti 1,6 % hlutans.

Ég fékk einu sinni svona hugmynd.
It was a "jump til Conclusions" mat.
Djók, bara þeir sem hafa séð Office space skilja. Ha ha.

The old Americans

2007-10-26T11:39:00.001Z

Í morgun fór ég út í Melabúð að kaupa inn fyrir daginn, en það er smá kvefpest kominn í börnin. Ég þurfti því að taka mér frí í vinnunni til að sinna þeim. Þegar ég gekk inn í Melabúðina tók ég eftir manni sem horfði óvenjulega lengi í augun á mér. Svona meira en kurteisisleg mállaus augngota sem kemur í staðinn fyrir "góðan daginn". Ég spáði nú ekki mikið í það og gekk áfram í brauðdeildina. Áður en ég vissi af var þessi maður, sem ég heyrði þá að var bandaríkjamaður, kominn í hrókasamræður við starfsmann búðarinnar um e-a vöru sem starfsmaðurinn hafði gleymt að panta fyrir hann. Bandaríkjamaðurinn var almennilegur og kurteis, eins og þeirra er nú vani.
En ég hélt áfram að tína vörur ofan í kerruna. Þegar ég kom svo að kassanum vildi svo skemmtilega til að bandaríkjamaðurinn stóð þar fyrir framan mig, í hrókasamræðum nota bene, við kassastarfsmanninn. Sá starfsmaður virtist líka talið vel og þeir héldu ótrauðir áfram þó að ég kæmi að. Samræðurnar voru háværar og taka skal fram að þetta var kl 9:30 um morgun! Hér er hluti þeirra, þýddur yfir á íslensku:

Bandaríkjamaður: "þegar ég var alltaf á kóki var ég vanur að bjóða fullt af konum út á deit. Svo þegar ég sótti þær nokkrum dögum síðar þá fékk ég algjört sjokk yfir því hvað þær voru ljótar"

kassamaður: "Já ég held að við höfum allir lent í því að draga stelpur með okkur heim af djamminu sem við vöknum svo með daginn eftir og sjáum þá að þær eru bæði gamlar og ljótar"

Á þessum tímapunkti voru þeir farnir að gjóta augum að mér þegar þeir hlógu. Ég brosti prúðlega með og reyndi að ignora þá staðreynd að virðuleg eldri kona stóð nú fyrir aftan mig í röðinni.

Og þeir héldu áfram:
Bm: " Hey þið vitið hvað Coyote ugly er? Er það ekki?"

Ég hafði svo sem heyrt hvað það er en ég bjóst ekki við því að hann væri að spyrja til að fá svar. Kassamaðurinn var núna greinilega farinn að vera vandræðalegur, fastur með þennan ofurhreinskilna og málglaða ameríkana. Á meðan að eldri konan beið og hlustaði á sögur um kókaín og ljótar konur.

Bm: " Coyote ugly er þegar að þú vaknar daginn eftir með ókunnugri konu í rúminu og hún liggur þétt upp að þér þannig að handleggurinn á þér er fastur undir henni. Þá viltu frekar naga handlegginn af þér en að vekja hana".

Svo skoppaði ameríkaninn út úr búðinni, sennilega til að deila fleiri sögum með grunlausum gangandi vegfarendum. "Hey, getur þú sagt mér hvar þjóðminjasafnið er? og var ég búinn að segja þér hvernig ég var alltaf útúr-kókaður að flaga dömur. Áttu 20 mín aflögu?"

Nú hafa vísindamenn fundið út að sumir neanderthalsmenn hafi verið rauðhærðir. Það á ekki eftir að bæta eineltið og stríðnina!

Pæling! - Rappmyndbönd = fáklæddar konur, peningaseðlar, sportbílar og menn í dýrum design fatnaði.

RÚV

2007-10-20T10:34:00.000Z

Nú hafa málefni RÚV verið mikið í umræðunni síðustu daga og þá sérstaklega hvað varðar launamál sjónvarpsstjórans Páls Magnússonar. Samkvæmt helstu fjölmiðlum tvöfölduðust laun hans í apríl síðastliðinn þegar að RÚV var breytt í opinbert hlutafélag og heitir því RÚV ofh. síðan þá.
Að mínu mati er mikilvægt að halda úti miðlum sem ríkið sér að mestu leyti um rekstur á. Slíkur miðill á að hafa ákveðnum skyldum að gegna gagnvart þegnum landsins og menningu þess. T.d. ætti innlend dagskrágerð að vera stór hluti af dagskránni en samkvæmt www.ruv.is er hluti innlendar dagskrágerðar um 65%. Þannig tel ég að íslenskir listamenn og íslenskir menningarviðburðir fái umfjöllun sem þeir annars fengju kannski ekki. Að auki ættu íslenskir dagskrágerðarmenn að fá tækifæri til að koma hugmyndum sínum á koppinn. T.d. þeir sem fá hugmyndir að sjónvarpsefni eða útvarpþætti.
Ennfremur ætti fréttaflutningur þess miðils að vera hlutlaus að öllu leyti og þá sérstaklega hvað varðar stjórnmál. Fólk ætti líka að geta treyst á ákveðna tilkynningarskyldu miðilsins, svo sem veður, færð um landið og upplýsingaveita á átakatímum.
Ég held að RÚV hafi staðið sig nokkuð vel í þessum ofangreindu atriðum.

Að mínu mati finnst mér allt í lagi að borga afnotagjöld svo lengi sem að þessi atriði eru uppfyllt.

Það sem mætti klárlega fara betur eru t.a.m. eftirfarandi atriði.

- RÚV á ekki að vera á auglýsingamarkaði. Það skapar ósanngjarna markaðsstöðu gagnvart öðrum miðlum og minnkar trúverðugleika miðilsins. Þeir erlendu fréttamiðlar sem þykja hvað mest traustvekjandi í fréttaflutningi eru ekki á auglýsingamarkaði. T.a.m. BBC news og Reuters.

- Sjónvarpsstjórinn á ekki að aka um á rándýrum bíl. Bíl sem kostar meðallaun hins almenna borgara, í mánaðarlegum rekstri! Ég held að bíllinn hans Páls sé sá dýrasti af öllum bílum annarra opinberra starfsmanna fyrir utan kannski Geir H. Haarde. Varðandi mánaðarlaun Páls þá hækkuðu þau þann 1. apríl úr 800 þús kr. í 1.500 þús kr. Sem sagt tæplega tvöföld hækkun á einu bretti. Hann segir þetta eðlileg laun miðað við aðra stjórnendur í landinu. En ég velti fyrir mér hvort að laun stjórnenda séu e-ð eðlileg í þessu landi?

Ofurlaun og starfslokasamningar hafa mikið verið í umræðunni og sitt sýnist hverjum um slík fyrirbæri. Þegar einstakir menn eða konur eru að fá í eigin vasa, margföld mánaðar- eða jafnvel árslaun okkar lægri settu, þá er það ekki það sem að opinberir stjórnendur ættu að vera að miða sín laun við.
Það koma fréttir frá öllum hornum varðandi manneklu í ummönnunarstörfum og þar tel ég lág laun vera helstu ástæðuna.

Getur það talist eðlilegt að Páll Magnússon telji að sín laun eigi að vera rúmlega sjöföld þau sem að t.d. grunn- eða leikskólakennarar eru með?

Er eðlilegt að það þurfi afnotagjöld 100 fjölskyldna til að borga af bílnum hans?

Væri ekki nær lagi fyrir ríkisstjórnina að skoða þetta mál og fleiri svipuð mál og spara þar sem mögulegt er? Þannig væri hægt að skapa grundvöll fyrir rýmri launakjörum fyrir þá lægst settu.

Ef ekki þá er þetta einfaldlega bruðl með opinbert fé!

1997

2007-10-19T23:33:00.000Z

Ég er ekki frá því að þetta sé einkennissöngur fyrir árið 1997. White town með Your woman. Klúbburinn og buffalo skór. Anybody?
En talandi um 10. áratuginn, hversu lengi ætlar Domino´s að kynna tvennutilboð. Ætli þeir hafi ekki byrjað að kynna það svona í kringum ´95? Ég HELD að flestir séu búnir að kynna sér tilboðið og átti sig á hvernig það virkar.

Og talandi um Domino´s, ég er ekki viss um að almenningur viti að Domino´s heldur svona heimsmeistarakeppni! í pizzubakstri á hverju ári. Þ.e.a.s. einu sinni á ári kemur saman aragrúi af fólki frá öllum löndum í Domino´s búningum á svona Domino´s samkomu! Þar eru þær búðir sem græða mest og þeir starfsmenn sem skera fallegustu sneiðarnar, verðlaunuð. Hversu ógeðslega amerískt er það?
Á þessari samkomu fer keppnin fram og ég er að tala um að þetta er þvílíkt dæmi fyrir fullt af fólki. Að hugsa sér að margir setji VIRKILEGA metnað í svona lagað.

Eftir að hafa eytt margra ára orku og tíma í svona ameríska skyndibita franchise viðbjóð sem að Domino´s er, þá get ég ekki annað en sárlega vorkennt fólki sem flækist inn þá andlegu nauðgun sem fer fram á svona stöðum.
Ungt fólk sem leggur allt á sig svo að fyrirtækið græði meira og standardinn verði enn hærri, um leið og fyrirtækið svindlar þvílíkt á starfsmanninum og traðkar á honum á skítugum skónum. Maður heyrir sjaldan talað um Kjarasamninga eða réttindi á svona vinnustöðum.
"Passa að kassinn stemmi!, ekki nota of mikið af pepperoni, bara 22 sneiðar á stóra pizzu...bla bla."
En aftur að slappkeppninni (að slappa = að fletja út böku á Domino´s lingói ; ) Ég mundi halda að þetta væri efni í góða bíómynd.
Gæti verið svona eins og Bloodsport með Van damme, nema í staðinn fyrir mismunandi bardagatækni væri mismunandi slappafbrigði. Keppandinn frá Frakklandi væri sá sem allir óttuðust en bandaríkjamaðurinn hafði lært listina að slappa hjá afa sínum á fyrsta Domino´s staðnum. En afi hans væri mállaus og ættaður frá Ítalíu. Eina leiðin fyrir þá að eiga í samskiptum var í gegnum pizzudeigið. Afi hans bjó yfir aldagamalli ítalskri aðferð sem einungis þeir sem eru hreinhjartaðir gátu notað. Bandaríkjamaðurinn myndi svo tileinka afanum glæstan sigur sem vannst aðeins naumlega eftir að frakkinn hafði verið uppvís að nota aðferðir sem einungis Pizza Hut notar. Hann væri því rekinn samstundis úr keppni og frá sigursæla Domino´s staðnum sem hann kom frá í París. Hann tæki líf sitt að sjálfsögðu samdægurs. The End.

Þegar Domino´s í kringlunni opnaði fyrst, var ég beðinn að vera þar heilan dag að hjálpa til. Það var svo sem fínt, nema að einn af þessum áðurnefndu Domino´s dýrkandi týpum, var einnig að vinna þann daginn. Það var bandaríkjamaður sem hét Ross og hafði hann helgað Domino´s líf sitt að öllu leyti. Hans helsta starf var að fljúga heimshorna á milli, til að kanna "The Domino´s standard" á Domino´s stöðum og að bera út boðskapinn. En þennan umrædda dag var alveg brjálað að gera og lenti ég í því að búa til pizzurnar en Ross vildi vera í afgreiðslunni. Við skulum taka það fram að Ross var að langt langt fyrir ofan mig á Domino´s virðleika- og stjórnendastiganum. Þar af leiðandi gerði maður bara það sem hann sagði.

En hann sem sagt tók á móti pöntunum og dritaði þeim til mín í gríð og erg allan daginn. Nema hvað að hann hafði þann ÓÞOLANDI hátt á, að eftir hverja pöntun, þá sagði hann við kúnnann

"Have a nice Domino´s day"

Svo sneri hann sér að mér og sagði og blístraði

"Pizza, pizza (blístr, blístr)

Svona blístraði hann á mig í gegnum 500 pantanir.

Mínir lestir 2/2 - Nammi (og kók)

2007-10-16T20:39:00.000Z

Já það er ansi slæmt þegar maður berar sálu sína á borð og opinberar ekki einn heldur tvo lesti (ég elska þetta orð - LESTIR) en átta sig svo á því að þeir eru í raun 3. Því ekki er hægt að segja bara nammi. Kók fellur ekki undir nammi, kók er bara sér. Kók er ekki undirflokkur neins, kók...kók eru guðaveigar.

Þannig er það nú að sumir eru fíklar og aðrir kunna sér hóf. Þeir sem falla undir fyrri hattinn geta verið sjúkir í mismunandi hluti. Sumir eiga erfitt með að standast sopann, aðrir vilja dæla peningum í gullnámuna og enn aðrir spila golf. Ég ætla nú ekki að fara að líkja mínu "vandamáli" við alkahólisma og klárlega eru afleiðingar nammiáts engar miðað við afleiðingar drykkjutúra. En við getum sagt að undirliggjandi hvati sé svipaður í báðum tilvikum.

Ég hugsa stöðugt um nammi og kók. Alltaf! alltaf. alltaf. Mig langar í kók á morgnanna, hádeginu og sérstaklega í kvöldhúminu. Mér líður eins og heimsmeistaranum í pílukasti á pubbnum eftir að ég stúta heilum möndlupoka í einu rennsli og skola því niður með ískaldri kókdós. Það er satt sem jólasveinninn sagði alltaf: "Alveg einstök tilfinning"
En það sem eitt sinn stóð upp, lekur nú niður og eitt sinn verða allir menn að deyja og allt það. Það sem ég gat einu sinni komist upp með geri ég ekki lengur. Með sífelldri sykurneyslu aukast líkur á alls konar vitleysu. Eins og t.d. hár blóðþrýstingur, offita, sykursýki 2 og gular tennur. Svo ekki sé nú talað um síþreytu, andfýlu, slæma líkamslykt og skapsveiflur.

Þegar 30 árin færast yfir kemur uppskeran. Það er tiltölulega stutt síðan að ég fór virkilega að finna fyrir afleiðingunum, eins og t.d. offitu. Ég brenn kalóríum töluvert hratt og hef verið fljótur að grenna mig í gegnum tíðina, ef svo ber við. En þar sem að fíknin er farinn að sjást á unglegu og frískandi útliti mínu hef ég reynt sitthvað til að sporna við þessari óstjórnlegu sælgætis- og gosfíkn. Ég t.d. át diet fuel töflur í gríð og erg um árið, þær áttu víst að innihalda króm sem átti að slökkva nammiþorstann. Gekk ekki.
Ég byrjaði að skokka sem óður maður fyrir nokkrum mánuðum. Auðvitað hafði það mikla kosti í för með sér en það sló ekkert á nammiþörfina. Einnig held ég að það sé alveg á hreinu að í grenningarferlinu sé neysla matar mun stærri faktor en hreyfing. Ég mun samt sem áður halda áfram að skokka en betur má ef duga skal.

Og betur dugði. Fyrir nokkrum vikum þá var ég kominn á endastöð með þetta nammirusl. Ég vildi breyta ærlega til. Ég fór því að ráðum kellu minnar og tók hveiti, sykur og mjólkurvörur úr fæðuinntöku. Það var mun auðveldara en ég hélt, kannski vegna þess að ég var svo ákveðinn í að láta þetta ganga upp. Því miður þá gekk þetta ekki lengur en í 3 vikur en ég var algjörlega breyttur maður meðan á stóð. Ég hef frá unga aldri talið mig B-manneskju, farið mjög seint að sofa og annað tilheyrandi. En á þessum þrem vikum þá varð ég svo syfjaður rétt um 11 að ég steinsofnaði. Ég svaf eins og ungabarn þangað til að ég vaknaði eiturhress (eða eiturlausahress) kl 7 á hverjum morgni og líka á sunnudögum.

Þessar 3 vikur komst ég næst því að finnast ég hreinn (lesist: pure). Öll þessi vatnsdrykkja og allt þetta grænmeti. Það hafði sitt að segja. Ég var líka svo vakandi á daginn, þ.e.a.s. á réttum tíma. Ekki glaðvakandi á miðnætti með kók í annarri og prins í hinni. Það voru breyttir tímar og nýr maður birtist með bros á vör.

En eins og rónarnir á hlemmi þá féll ég kylliflatur aftur til jarðar. Og núna sukka ég sem aldrei fyrr. Af hverju? Væri þá hægt að spyrja. Hver veit, lítill viljastyrkur? Leti? Allavega hef ég áhuga til að hætta óhófinu og snúa til betri vegar.

Sem sagt ég vafra um bæinn feitur og sæll, með skemmdar tennur og kortið í lommen. Tek ekki ábyrgð á einustu færslu eða undirskrift en hugsa stöðugt um kók, snickers og drömmen(ísl. þýð: Freyju Draumur - mér finnst það reyndar ekkert gott). Nú er bara að sjá hvort að skrifleg hreinsun illra nammi-(og kók) og visavætta virkar?

p.s. ég verð að bæta því við að ég sá tvö massív tónlistaratriði í sjónvarpinu í kvöld. Fyrst var það stelpnaband sem kom fram í kastljósi (man ekki hvað banið hét) en það skipa 3 systur sem eru 11, 13 og 15 ára! Þær voru ótrúlega góðar.
Svo var Pétur Ben í söngvaskáld og tók Billy Jean með M.J. á kassagítar, EINN! Hann er dáldið góður á gítar.

Mínir lestir 1/2 - Visa kort

2007-10-15T23:25:00.000Z

Ég hef tvo lesti í mínu lífi sem ég virðist ekki geta losnað við. Ég ætla að taka tvær næstu færslur undir þessa lesti í því takmarki að skrifa þá í burtu. Svona eins og illir andar sem fara við hreinsun áru, nema ég reyni að hleypa þessum öndum út með því að viðurkenna þá í skrifum. Það er kveikt á reykelsum allt í kringum mig á meðan þessi orð eru skrifuð og Friðrik Karlson er á fóninum. Eilífur friður í reyknum heitir diskurinn.

Sá fyrri af tveimur slæmum löstum er Visa kort. Eða reyndar Master-, debet-, diners- eða hvaðasemerkort. Öll fjandans kort sem hægt er að renna í gegnum posa og kaupa hluti með. Á tímabili sá ég villu míns vegar og lét bankann geyma fyrir mig kortið. En eins og biluð plata þá hef ég í gegnum árin komið mér í sama vítahringinn með óhófsamlegri notkun sem skilur ekkert eftir sig nema fleiri kíló á kroppinn og feitan reikning í bankanum.

Ef ég á annað borð er með kort á mér þá eyði ég um efni fram. Það er eins og heilinn á mér kveiki ekki á að um peninga sé að ræða. "Hmmm þetta er ekki úr pappír, þá máttu kaupa allt sem þú vilt. Gjörðu svo vel herra minn".
Og ég hef reynt ýmislegt. Einu sinni reyndi ég að geyma kortið upp í skáp og nota það bara í neyð. Neyðin virtist vera stöðug og nálæg í það skiptið.
Seinna lét ég Völu fá kortið og hún átti bara að láta mig fá það þegar allt annað var búið. En ég náði því frá henni með lygum og prettum.
Nú síðast varð ég hvað mest ábyrgðarfullur í þrálátri leit að fullkomnun. Ég hóf að halda bók utan um hverja kortafærslu og vildi þannig hafa algjöra stjórn á málunum. En eina sem það gerði var að minnka sjokkið þann 1. hvers mánaðar. Sjokkið dreifðist meira yfir alla daga, þar sem að ég gat fylgst með tölunum hækka í fína excel skjalinu mínu. Sniðugt ekki satt. Hvað getur maður gert. Klippa kortið? Kaupa mér rafstuð sem gefur mér 150 volta straum í hvert sinn sem ég nota kortið?
Á morgun: Löstur 2/2.

Sprengjuhöllin

2007-10-13T23:06:00.000Z

Ég fór í gærkvöldi á frábæra útgáfutónleika Sprengjuhallarinnar. Það var þétt setið í Austurbæ og greinilegt að eftirvæntingin var mikil í fólki. Þeir félagar Unnar og Tumi komu með mér að sjá herlegheitin. Ég læt þessa mynd fylgja með þó hún sé ekki upp á marga fiska. Upphitunaratriðið var vægast sagt artí og einkennilegt, en félagi þeirra úr MH artífartgang sá um það. Ég man nú ekki hvað hann heitir en hann birtist á sviðinu eins og auglýsingaskilti fyrir Nakta apann. Kauði ku vera að gefa út plötu á næstu misserum.
Hann byrjaði á því að biðja alla að kveikja á kveikjurum og halda á lofti. Svo hóf hann upp rausn sína á lagi sem fjallaði um samband drykkfellds föður og sonar hans. Ég var ekki viss hvort að þetta væri grín, en lagið var mjög flott. Textinn var bara svo rosalega kjánalegur að ég skellti næstum upp úr nokkrum sinnum. Í næsta lagi fékk hann félaga sína úr artígang til að aðstoða sig. Þá tók hann lag um bakaradreng um leið og félagi hans stökk um sviðið íklæddur bakarbúning. Þetta var nokkuð fyndið en mér leið samt eins og ég væri staddur á skemmtikvöldi í MH.

Þegar hljómsveitin kom svo á sviðið ætlaði allt að keyra um koll af fögnuði. Það var góð stemmning í salnum og ekki spillti fyrir þegar þeir félagar hófu að ausa hrósum og faguryrðum yfir gesti. Það var frábært hvernig þeir stóðu að tónleikunum en þeir ákváðu að spila lögin í þeirri tímaröð sem að hljómsveitin hafði þróast í. Inn á milli röktu þeir svo sögu sveitarinnar og stundum sögu lagsins.

Mjög eftirminnilegar sögur voru um lögin Síðasta bloggfærsla ljóshærða drengsins og Frá gleymdu vori. Sú síðari var á þá leið að Bergur söngvari átti að syngja þetta lag en hinir í hljómsveitinni voru smeykir að röddin hans myndi ekki ná að hljóma nógu mjúk fyrir svona fallegt lag. Þeir gripu þá á það ráð að láta bassaleikarann standa fyrir aftan Berg í stúdíóinu og halda þétt utan um hann og strjúka honum á meðan hann söng lagið. Virkaði nokkuð vel!

Hvað varðar tónleikana þá fannst mér eina sem skemmdi fyrir var hvað þeir Georg bassaleikari og Bergur söngvari voru sífellt að grípa fram í fyrir hvor öðrum. Þeir sáu nær eingöngu um að tala og virðast á vissan hátt vera talsmenn sveitarinnar. En á tímum var þetta nánast neyðarlegt. Að mínu mati var Bergur mjög skemmtilegur í frásögum og virkar með mikið "frontman vibe". Georg aftur á móti var oft fyndin en hann virkaði eiginlega dauðadrukkin eða e-ð ennþá verra. Steiktasta atriði kvöldsins var æft atriði með bassavökva sem var örugglega fyndið í æfingarhúsnæðinu en not so much á sviði.

Það er e-ð við þessa hljómsveit sem grípur mig. Miðað við hvað þeir hafa spilað stutt saman þá eru þeir ótrúlega öruggir á sviði. Ég hvet alla til að tjékka á þessari plötu en ég er búinn að renna nokkrum sinnum í gegnum hana og ég er ekki frá því að það séu nýjir tímar í íslenskri popptónlist.

Ég skemmti mér alveg konunglega og ekki skemmdi fyrir að þarna drakk ég bjór í fyrsta sinn síðan í febrúar. Reyndar drakk ég kannski einum of marga í eftirpartýinu á Barnum. Frír bjór sko!

Ég læt svo fylgja tvær myndir af börnunum í faðmlögum og með fríðu snoppurnar sínar (ef það er hægt að segja það svoleiðis - snoppufríður - þú veist).

Spurning dagsins er svo: Í kjölfar þess hvað nýja plata Radiohead hefur selst vel, gætu útgáfufyrirtæki eins og við þekkjum þau í dag orðið óþörf?

Family portrait - ég

2007-10-12T16:59:00.001Z

Ég fékk ekki að vera með á myndinni en ég læt í staðinn fylgja lagið Ballaða skilnaðarbarnsins sem við Matthildur syngjum alltaf saman á kvöldin.

Pabbi er bestur, já pabbi er bestur,
en mamma þín hún er ok.
Henni þykir voða vænt um pabba þinn,
en henni fannst hann bara aðeins of gay.

Sugardaddy

Glundur og spilagleði

2007-10-12T16:02:00.000Z

Já það má nú sanni segja að glundurroði ríki í stjórnmálum borgarinnar. Atburðarás síðustu daga hefur minnt á Dallas eða í besta falli lélegan þátt af The West Wing. Þar fer æðsti yfirmaður minn fremstur í flokki eða hann Björn Ingi. Ég veit varla hvað mér á að finnast um þetta. Hmmm. Á vissan hátt er ég sáttur við að losna við Sjálfstæðismenn úr meirihluta, sérstaklega þar sem ég tel mig alls ekki vera nálægt þeirra litrófi í pólitík. En ég set samt spurningamerki við svona margra (og ólíkra) flokka meirihluta. Þar að auki finnst mér Dr. Dagur frekar typpalegur.
Svo get ég bara ekki annað en vorkennt aðeins honum Vilhjálmi. Maður sem er búinn að eyða betri árum sínum í pólitík og þjónað sínum flokki. Mér finnst svo aumkunarvert að sjá hvernig hann hefur verið dreginn í svaðið vegna þessa máls. Svo á auðvitað eftir að koma í ljós að fullu hver hlutur Björns var í þessu OR máli. Allavega finnst mér hann ekkert koma allt of vel út þessar síðustu vikur. En svona er víst lýðræðið.

Spilagleðin var við völd í gær þegar Inga Dóra hélt upp á 30 ára afmælið sitt. Við félagarnir í Fussumsvei tókum lagið fyrir gesti og gekk það bara nokkuð vel. Maður tók sérstaklega eftir því hvað börnin voru að fíla lögin vel. Og þau ljúga aldrei. ekki satt?

Í kvöld eru það svo langþráðir útgáfutónleikar með Sprengjuhöllinni. Veióveióveiveivei.

Nóg að gerast í letilandi

2007-10-09T19:44:00.000Z

Nú er ég búinn að vera í fæðingaorlofi í tvær vikur og á því tvær vikur eftir. Í næstu viku er svo innilota í skólanum þannig að í raun er bara ein vika af fríi eftir. Þann 22. október byrja ég svo í námsleyfi og fer um leið í 7 vikna vettvangsnám á leikskólanum Múlaborg. Þetta fæðingaorlof er búið að vera ljúft þó svo að öll þessi veikindi hafi sannarlega sett strik í reikninginn. En núna eru þau bæði kominn heim og við ætlum að reyna að njóta þessarar viku saman.

En í svona orlofi er gott að nota tímann til að læra, svona sérstaklega þar sem að ég er í 19 einingum á haustönn. Þetta hefur byrjað ágætlega og maður þarf að halda dampi til að missa ekki af lestinni. En auðvitað stelst maður stundum til að glápa á nýjustu þættina og spennandi myndir. Það sem ég mæli eindregið með er eftirfarandi:

Enron: The smartest guys in the room: Heimildarmynd um Enron hneykslið í Bandaríkjunum fyrir nokkrum árum. Þetta er svona mynd sem lætur mig þakka fyrir að vera að starfa í geira sem er þónokkuð heilbrigður og krefst því ekki að maður selji sálina fyrir feitan bónus. Ótrúlegt að sjá hvað hægt er að heilaþvo fólk til að gera fyrir "málstaðinn". Þessi mynd ætti að vera skylduáhorf fyrir verðandi viðskipta-, hag-, lög-, og markaðsfræðinga. Það sem mér þótti líka merkilegt var hvað spillingin náði langt. Þá meina ég langt út fyrir fyrirtækið. Eins og kom fram í myndinni þá hefði margsinnis átt að vera búið að stoppa þessa yfirhylmingu, en allir þeir sem áttu að segja stopp, gerðu það ekki. T.d. bankarnir, lögfræðistofur og/eða endurskoðunarfyrirtækin. Allir tóku sinn skerf af kökunni og horfðu undan. Bottom line í myndinni var að oftast þegar hlutirnir sýnast of góðir til að vera sannir, þá eru þeir ekki sannir. Lætur hugann reika til allra íslensku nýmilljarðamæringanna sem aldrei virðast slá vindhögg í viðskiptum en enginn virðist skilja hvaðan allir þessir peningar koma.

The Pick up artist: Þetta eru þættir í anda The beuty and the geek, nema miklu miklu betri. Þetta eru raunveruleikaþættir sem annars vegar fjalla um hóp af vonlausum vonbiðlum sem kunna ekki listina að táldraga og hins vegar um 3 menn sem hafa náð algjörum tökum á þeirri listgrein. Þar í farabroddi er Mystery, maður sem er að mínu viti nokkuð frægur og ég held að það hafi verið skrifuð bók um hann sem heitir The Game og var fjallað um í mogganum fyrir stuttu.
Mysteri og félagar, sem líta allir út eins og sitthvort tónlistarmyndbandið frá 1993, reyna svo að kenna þessum hóplausu mönnum hvernig á að koma sér í kynni við dömurnar. " Að flaga dömur eða vera flagari" eins og Skjöldur í herrafataverslur Kormáks og Skjaldar komst svo skemmtilega að orði hér um árið.
Ég held að flestir karlmenn hafi á einhverjum tímapunkti verið hafnað af kvenmanni og kannski öfugt, þar af leiðandi held ég að þessir þættir gætu fallið vel í kramið hjá lýðnum. Ég þekki þá tilfinningu allt of vel en þó aðeins áður en að Valgerður dró mig upp úr forapytti neitandans (lesist: sá sem heyrir oft nei).

Annað sem vert er að minnast á: Grey´s 4. sería - byrjar vel, Tekinn - nokkuð misjafn en góður samt, This is England - kannski ekki jafn góð og gagnrýnendur segja en skemmtilegt að sjá þetta tímabil.

Annað sem ekki er vert að minnast á: Stelpurnar - sá fyrsta þáttinn um daginn og hló varla einu sinni, House - hversu lengi getur sama formúlan gengið?, Laugardagslögin - Allt í lagi að sjá þessi lög en hvað er Út og suður gaurinn að gera þarna og Þorvaldur Bjarni...komm on, Private practice - hörmulegur spin of þáttur frá Grey´s...stay away.

Friður og ljós

2007-10-09T18:43:00.000Z

Rosalega fylltist ég miklu stolti af landinu okkar þegar Yoko Ono tilgreindu ástæður fyrir því að velja Ísland sem staðsetningu friðarsúlunar. Hún sagði landið og loftið vera hreint og landið að auki vera töfrandi (e. magical).
Mér finnst þetta bara jákvætt fyrir Ísland og ég held að allt sem tengist eftirlifandi Bítlum vekji athygli um allan heim.
Á persónulegum nótum þá er ég SVO mikill bítlaaðdáandi að ég veit ekki hvað ég myndi gera ef ég myndi rekast á Yoko Ono, Sean Lennon eða Ringo Starr. Ef einhver veit um aðsetur þessa fólks þá vildi ég gjarnan fá að vita það. Ég er alveg stemmdur að standa fyrir utan e-ð hótel í rigningu og roki með stafræna myndavél og mynd af viðkomandi til að árita.

Ringo var í fréttunum áðan þegar hann lenti í Keflavík. Hann er alltaf jafn sjarmerandi og fyndinn, ég get bara ímyndað mér hvað gaurinn hefur upplifað margt í gegnum árin. Hann sagðist búa í Monte Carlo vegna þess að þar væri hlýrra. Er ekki frábært að vera í hans sporum. Hafa fengið að prófa allt, eiga fullt af peningum en vera ekki allt of frægur, eins og t.d. Paul eða John áður en hann dó. Maður gleymir því líka oft hvað þessir gaurar eru gamlir eða hefðu orðið gamlir. John Lennon hefði orðið 67 ára, ég held að Ringo sé aðeins eldri. Samt lít finnst mér þeir alltaf vera eins í mínum huga.
Peace Out.

Hænur og ég

2007-10-07T11:06:00.000Z

Eins og kom fram í síðasta bloggi þá er ég með mikla fóbíu hvað varðar hænur. Ég hef oft reynt að skilja hvað liggi þar að baki. Ég held að ég hafi alltaf verið svona og mér finnst t.d. þessar óreglulegu höfuðhreyfingar vafasamar, sífellt fram og tilbaka. Reyndar er það svo að mér er ekki vel við flest dýr. Ég býst við að ástæðan sé að hluta sú að þegar maður kemur nálægt dýrum, t.d. hestum, beljum eða einhverju ógeði eins og geitum, þá finnur maður hvernig þau verða stjörf að hræðslu og augun virðast poppa úr augntóftunum. Í slíku ástandi veit maður aldrei hvað þau gætu tekið upp á.

Nú átta ég mig á því að að flestir telja mig líkega vera nett klikkaðan, en málið er bara að ég og dýrin skiljum hvort annað. Ég myndi aldrei gera flugu mein eða dýri, en við höldum bara okkar fjarlægð hvert frá öðru, ég og öll dýrin. Þetta er samkomulag sem virkar ágætlega og allir eru sáttir.

Verst af öllum dýrum finnst mér þó vera fuglar. Stórir fuglar þá sérstaklega, eins og fálkar, strútar eða hrægammar. Ég myndi frekar skera af mér tærnar með brauðhníf en að vera í lokuðu rými með strúti. þetta dýr er ógeðslegt, sjúklega langar lappir og eins og meðalmaður á hæð.

En ég ætla að láta eina sögu flakka sem ég sór við sjálfan mig að færi með mér í gröfina. Þessi saga er mér engan veginn til framdráttar en það er langt síðan og mikið vatn runnið til sjávar síðan.
Þannig var það nú að ég var í sveit tvö sumur þegar ég var 9 og 10 ára gamall. Þetta var ágætis reynsla fyrir svona borgarbarn eins og mig. Sveitabærinn er staðsettur rétt fyrir utan Borgarnes og við vorum oftast nokkrir krakkar í einu yfir sumarið. Húsfreyjan á bænum kallaði nú ekki allt ömmu sína og vildi kenna okkur krökkunum sitthvað um lífið í sveitinni. Við vorum öll með okkar skyldur, t.d. hjálpa til í fjárhúsunum eða við þrif á bænum.
Því miður fyrir mig og hænurnar á bænum, var mitt hlutverk að fara með matarafganga eftir máltíðir og gefa hænunum að borða. Ég safnaði saman á disk öllum afgöngum og gekk þessi þungu skref í átt að hlöðunni. Hænurnar voru margar eins og þær voru viðbjóðslegar, en þær voru geymdar inn í svona hænsnakofa í fjósinu. Það var lágt til lofts í kofanum og mig minnir að sumar hænurnar hafi verið á svona priki í höfuðhæð. Þannig að þegar ég gekk inn þá var ég bara face to face við kvikindin.

En til að gera stutta sögu ennþá lengri, þá gat ég bara ÓMÖGULEGA farið inn í kofann. Í staðinn fyrir að koma hreint fram þá fór ég bakvið hlöðuna og henti matnum þar. (Vá þetta hljómar verr þegar ég skrifa þetta en í minningunni). Svona gekk þetta í nokkrar vikur (kannski 2 í mesta lagi 3). Þangað til að dóttir húsfreyjunar kom með mér einn daginn upp í hlöðu. Hún óð inn í kofann með fullan disk af mat og hænurnar urðu auðvitað snælduvitlausar. Þær réðust á matinn eins og þær hefðu ekki fengið mat í nokkrar vikur. Dóttirin var nú frekar hissa á þessu öllu saman og spurði mig hvernig stæði á þessu. Ég vildi nú síst vera að viðurkenna svona aumingjaskap og hristi bara hausinn engu nær. Ég veit ekki hvort að fólkið á bænum hafi áttað sig á þessu en ég fékk allavega annað verkefni eftir þetta.

Nýjar myndir

2007-10-06T18:08:00.000Z

Þau mæðgin, Valgerður og Ólafsson, eru vonandi á leiðinni heim af spítalanum á morgun. Reyndar er sá litli ennþá nokkuð rokkandi í hita. Ég setti inn nokkrar nýjar myndir inn á myndasíðuna hér til hliðar. Sjúkrastofan sem þau eru inn á er eiginlega eins og hótelherbergi. Sérbaðherbergi, sérsvalir, stórt sjónvarp og frítt fæði. En ég held samt að þau væru frekar til í að vera heima á Hagamelnum.

Hér er fjölskyldan mínus móðir í rólegheitum inn á sjúkrastofunni.

Við Matthildur erum loksins búin að ná okkur af augnsýkingu og getum nú gengið kokhraust á meðal fólks. Það var ekki lítill spenningur í minni þegar við fórum í húsdýragarðinn og kíktum á dýrin.

Matthildur ákallar mömmu sína og biður um að fá kött á heimilið. (Mamman var á spítalanum en pabbinn kemur skilaboðunum áleiðis.)

Það er nokkuð ljóst að ég hef ekki smitað hana af hænufóbíugenunum mínum. Hún hljóp inn í miðja hænsnaþvöguna og reyndi að kyssa þær allar. Ég hélt mig í hæfilegri fjarlægð og þakkaði guði fyrir góða aðdráttarlinsu á myndavélinni.

Aftur tvö í kotinu

2007-10-04T22:15:00.000Z

Þessi veikindi virðast ekkert vera að minnka hjá okkur Möttu. Litli gaurinn fór svo verst út úr þessu öllu saman, en hann var kominn með hita í nótt. Valgerður fór með hann upp á spítala í morgun og þau þurfa sennilega að vera þar yfir helgina. Vei.

Reyndar gæti verið að Matthildur flytji svo að heiman eftir nokkra daga. Ég held að hún sé komin með nett ógeð af mér og öllum videospólunum sem við eigum. Ég reyndi að vera hressi pabbinn áðan og tók upp gítarinn og fór að syngja leikskólalögin með henni. Hún var nú ekki lengi að forða sér frá því.
Highlite dagsins var þegar við horfðum á Söngvaborg 3 í sjötta skipti.
Geðveikt skemmtilegar, Sigga og María Björk. Vinir hennar kalla hana reyndar bara Maju...BÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖ.

En það sem er meira skemmtilegt er nýja platan með Sprengjuhöllinni. Hún var í forspilun á netinu inn á Tonlist.is. Fyrir utan öll "gömlu" góðu lögin þá eru þarna nokkur ágætis lög, t.d. eitt sem heitir Frá gleymdu vori en það minnir bara á Leonard Cohen í sínu besta formi.

Blóðþrýstingur

2007-10-03T15:34:00.000Z

Eftir að hafa lesið stórskemmtilega bloggfærslu hjá hinum maníska raðbloggara Kristni The, þá mundi ég eftir eftirfarandi atviki.
Fyrir nokkrum mánuðum var ég beðinn um að taka þátt í rannsókn á vegum Háskóla Íslands og Íslenskrar Erfðagreiningar. Rannsaka átti e-ð um samband erfða og hjartagalla. Þeir vildu taka blóðsýni og mæla blóðþrýsting, ásamt því að spyrja mig nokkurra spurninga.
Ég mætti kl 7 um morguninn upp á Krókháls og lét mæla mig. Ég var hin rólegasti þar sem ég taldi fullvíst að ég væri gallalaus og allir í minni fjölskyldu væru langlífir og heilbrigðir.
Konan sem mældi mig sagði, mér til mikillar hræðslu, að ég væri með blóðþrýsting upp á 140/80 og ég væri á svona gulu ljósi. "Er hár blóðþrýstingur algengt vandamál í þinni fjölskyldu?" spurði hún meðal annars og og sagði mér svo að ég þyrfti að skoða mín mál og panta tíma hjá lækni.
Ég keyrði í vinnuna í svitakófi og reyndi að skilja hvað væri að gerast. Ungur maður fallinn í blóma lífsins. Ég ímyndaði mér hvernig ég gæti sagt greyið Valgerði fréttirnar. Hvernig gat ég undirbúið hana undir að ala upp börnin okkar tvö sem ekkja.
Ég pantaði svo tíma hjá heimilislækninum mínum við fyrsta tækifæri en fékk ekki tíma fyrr en rúmum mánuði síðar. Í millitíðinni reyndi ég að búa alla í kringum mig
undir ótímabært fráfall mitt.
Þegar ég mætti svo til læknisins þá útskýrði ég fyrir honum alla sólarsöguna. Svipbrigðin á honum breyttust ekki mikið við að heyra hana. Hann tók upp tækin, hlustaði mig og dæsti. "Hmm já já þetta er fínt". Svo mældi hann blóþrýstingin og dæsti meira. Svo settist hann við borðið og ég bað hann að segja mér hvað væri næstu skref í málinu.
Hann leit varla á mig og sagði "Ekki fitna meira,annars ertu góður. Vertu blessaður"

En við Matthildur erum ekkert að batna eins og þessar myndir sýna. Ég þori varla að fara út úr húsi. Valgerður segir að ég líti út eins og fótboltabulla. Það er á svona stundum sem ég hugsa um það sem mamma sagði alltaf við okkur systkynin. "Það er sama hvað bjátar á, þið getið alltaf þakkað fyrir það að hafa ekki fæðst ljót." Ég sé það núna að það er satt.

Ég setti inn myndir frá fæðingunni á myndasíðuna mína og hennar Möttu. Við afskræmdu feðginin biðjum fyrir kveðju.

Allir sjúkir í ljúfleikanum.

2007-10-02T20:02:00.000Z

Já það er ansi ljúft að vera í fæðingaorlofi. Við fjölskyldan höfum það huggulegt fram eftir degi og njótum þess að vera saman í fríi. Reyndar þá er Matta orðin veik og hefur því ekkert farið í leikskólann. Hún er bæði með hita og augnsýkingu, sem ég smitaðist af.
Eins og sést á myndinni þá lít ég út eins og Sly í Rocky 3 eftir að Ivan Drago hafði lumbrað á honum. Við tökum okkur samt vel út saman við feðginin.

Litli gaurinn er allur hinn rólegasti. Það eiginlega bara heyrist ekkert í honum. Ég hef mikið verið að hugsa um hvað það voru miklu minni viðbrigði að eignast hann en Möttu. Þegar hún kom þá breyttist allt og við þurftum að búa til system í kringum hana. En hann kemur í raun inn á svona vel fúnkerandi kerfi.
Ég man ég sá einu sinni svona djók lista yfir mun á foreldrum sem voru að eignast fyrsta, annað og þriðja barn. Ég man ekki mikið af honum, en t.d. stóð að foreldrar með fyrsta barn myndu skipta á barninu á 10 mínútna fresti og stöðugt vera að kíkja í bleyjuna. Foreldrar með annað barn myndu frekar bíða aðeins og skipta kannski á klukkutíma fresti eða þegar bleyjan væri vel farin að gulna.
En foreldra með þriðja barn myndu skipta einungis þegar að gamla bleyjan myndi leka niður sökum þyngdar og barnið gæti bara skriðið/gengið sjálft úr henni. (Þetta á að sjálfsögðu ekki við okkur).

Matthildur hefur tekið upp á nýju áhugamáli en það er að leysa krossgátur. Hún hefur horft upp á pabba sinn klúðra hverri gátunni á fætur annarri og ákvað því að reyna sjálf. Hún er ekkert smá einbeitt við þetta og ég spái því að hún fari fram úr mér fyrir næsta afmælisdaginn sinn.

Ég ætla að reyna að setja inn myndir í kvöld frá fæðingunni og heimkomunni inn á myndasíðuna hér til hliðar.

Its coming home...

2007-09-27T23:48:00.001Z

Bebe´s coming home.
Já þau mæðgin hafa fengið grænt ljós á að koma heim á morgun. Þar sem að búið er að útskrifa litla, er ekkert point fyrir Völu að vera að hanga þarna. Miklu betra að vera heima í faðmi fjölskyldunnar. Þar með verður þessari þrautargöngu, sem er sjúkrahúsvist, lokið.

Ég erfitt með að skilja hvernig konur eiga að hvílast við þessar aðstæður sem eru á fæðingardeildinni. Ýmist eru tveir til sex í herbergi með jafnmörgum börnum. Það gefur augaleið að svefnfriður er lítill og frekar lítið prívací.

En það sem mér þykir taka botninn úr þessu öllu saman, er að mæðurnar þurfa nánast algjörlega að sjá um börnin sjálfar. Í gamla daga voru börnin í svona herbergi þar sem maður gat skoðað þau í gegnum glerplötu og starfsfólkið sá um börnin að mestu leyti. Ekki að það sé e-ð frábært en það ætti nú að vera hægt að fara smá milliveg í þessu.
Vala, alveg ósofin, spurði um daginn hvort að þær gætu tekið hann til sín yfir nóttina svo hún gæti sofið. Þá var henni tjáð að þær gætu það, en hann yrði þá frammi í móttöku með þeim og þær gætu ekki ábyrgst að einhver væri með hann allan tímann!! Starfsfólkið væri víst alltaf á ferðinni.
Hmmm...já ok endilega taktu hann bara.

(Þetta er ekkert grín...það er rautt í þessu hári!)

En auðvitað á maður að vera þakklátur fyrir allt þetta góða starf sem unnið er á spítlananum. Mér fannst þetta bara svolítið merkilegt.

En það eru fleiri hlutir sem maður á að vera þakklátur fyrir. Eins og...

Sprengjuhöllin: Nýja upphálds mitt. Hver verður ekki upplífgaður að heyra orðin "Og Glúmur er róni frá Neskaupstað, sem drakk í sig lífið óvandað og hvað með það" tra la la.

Knocked up: bjóst ekki við neinu en mjög hlæjable mynd. Hefði líka getað heitið "Árið 2005 í lífi Völu og Óla". Kannski hefðu ekki margir fattað titilinn?

Californiacation: David Duccoducco úr x-files fer algjörlega á kostum í þessum mjög svo vel skrifuðu þáttum. Ég held að þeir séu alveg að byrja á Skjá einum. Ekki missa af. Must see.

www.facebook.com: Mesti tímaþjófur síðan heróínið kom á markað. Fullt af endalaust skemmtilegu stuffi til að gera og allir vinir manns eru þar líka. Jéei.

Fleiri myndir

2007-09-26T22:12:00.000Z

Hérna koma aðeins fleiri myndir af new bebe.

Hér fær Vala drenginn í hendurnar skömmu eftir að hann kom af vökudeild.

Hér hitti Matta bróðir sinn í fyrsta sinn. Hún tók bara utan um hann og kyssti.

Hr. Ólafur Garðar Bári Valgerðarson Ólafsson (Hugmyndir frá okkar kæru vinum) í prófíl

Matthildur og mamma að skipta á litla bróðir

Ég hef ekkert verið að koma með e-a nákvæma fæðingarsögu. Ástæðan fyrir því er sú að Vala og litli er ennþá upp á spítala og ég vildi nú fá hana með mér í þetta. En í stuttu máli þá tók fæðingin mjög langan tíma og hann var tekinn með keisaraskurði eftir u.þ.b. 16 tíma á fæðingarganginum.
Ég fékk að vera viðstaddur keisaraskurðinn, sem var alveg hreint magnað. Mér leið eins og ég væri í ER þætti. En hann kom svona glimrandi flottur út og Vala er bara nokkuð hress eftir þetta allt saman. Hann fór aðeins upp á vöku, en það var nú meira formsatriði en annað. Þau fá svo vonandi að koma heim á föstudaginn en það tekur alltaf smá tíma að jafna sig eftir svona uppskurð.
Ég ætla þó að segja þetta að lokum, og ég kvóta í móður mína. Eftir að hafa orðið vitni að þessari svakalegu fæðingu, þá held ég að ef karlmenn myndu sjá um að fæða börn þá væri engin hætta á offjölgun í heiminum. Það yrði bara eitt barn á fjölskyldu, í mesta lagi.
Fyrir þær konur sem hafa upplifað þetta, ég ber mikla virðingu fyrir ykkur og fyrir þær sem eiga eftir að gera þetta. Hvað getur maður sagt...

Má ég kynna...

2007-09-25T11:31:00.000Z

Son okkar, Ónefndur Ólafsson. Fæddur kl. 4:08 25.9.07 og var 4695 gr (tæpar 19 merkur) á þyngd og 52,5 cm lengd.

Spenntir foreldrar

Stoltur pabbinn heilsar upp á strákinn sinn.

Nánari lýsing á fæðingarferlinu kemur síðar.

Fjölgun í familien

2007-09-24T00:51:00.000Z

Ok, ég veit að það er ár og öld síðan ég bloggaði síðast og gæti ég talist nokkuð bjartsýnn að halda að nokkur maður sé ennþá að kíkja hér inn. En allavega mér fannst ég tilneyddur til að koma með smá update, þar sem margt og mikið hefur verið að gerast. Í kvöld fór þessi dama í næsturpössun til Tinnu og Lilju. Tilefnið var væntanleg fæðing lille baby. Eftir að við Valgerður kvöddum Matthildi með kossum og knúsum fórum við upp á spítala þar sem að Valgerður var lögð inn. Planið er að setja hana af stað í kvöld og ég var svo bara sendur heim að bíða. Mjög líklega fer því e-ð að gerast í nótt eða í fyrramálið. Þannig að við getum áætlað að þann 24. september munum við Valgerður eignast okkur annað barn. Massívt. Hér er svo önnur mynd af prinsepessa Allavega við látum vita um leið og e-ð gerist. Ég bæti líka við hér fyrir neðan myspace síðunni hjá Fussumsvei, sem er frábært ættarmótaband. Ég er meðlimur. En ég skil við ykkur í bili. Setti nokkrar nýjar myndir inn á myndasíðuna. Verð í bandi.

The Black Donnelly´s

2007-08-12T09:17:00.000Z

Mikið rosalega hljóta aðstandendur sjónvarpsseríunnar The Black Donnelly´s að vera hneykslaðir, pirraðir og reiðir. Ég er það allavega. Ég varð mér út um fyrstu seríuna af þáttunum og er óhætt að segja að þeir hafi gripið mig frá fyrstu mínútu. Þættirnir eru svona í anda Goodfellas en höfundar þáttanna eru sömu aðilar og skrifuðu myndirnar Crash og Million Dollar Baby.

Þættirnir fjalla um 4 írska bræður sem alast upp í Hells Kitchen í NY. Þeir tengjast írsku mafíunni en í byrjun eru þeir flestir nokkuð löghlýðnir. Án þess að fara of mikið í söguþráðinn þá verða atburðir til þess að þeir dragast lengra og lengra inn í undirheima New York borgar. Þættirnir höfða sérstaklega vel til mín vegna írskrar arfleiðar minnar. Ég skil vel togstreitu á milli írsku og ítölsku borgarhlutanna sem þættirnir lýsa svo vel.

En ástæða þess að við erum allir pirraðir, hneykslaðir og meira er að NBC sjónvarpsrisinn í USA ákvað að Hætta að framleiða þættina!!. Þættirnir eru 12 í allt (eða 13 með e-m special sem ég finn hvergi). Síðasti þátturinn gæti alveg verið lokaþáttur en þetta er samt alveg fáránlegt. Sérstaklega í ljósi þess að raunveruleikaþátturinn The real Wedding Crashers kom í staðinn. Einmitt það sem heimurinn þarf, annar raunveruleikaþáttur. Ég hvet samt sem áður alla til að horfa á Skjá einn eða verða sér út um þættina. Algjör snilld.

Arcade Fire

2007-08-11T22:50:00.000Z

Hljómsveitin Arcade Fire frá Kanada/USA/Haiti er stórgóð alveg. Ég var svo heppinn að komast yfir tónleikadisk með þeim sem heitir Rock en Sein frá 2005. Ef þeir eru ekki eitt besta tónleikaband sem ég hef séð þá veit ég ekki hvað. Það er mikill kraftur í sveitinni og þau leggja allt í lögin.

Tónlistin er hrærigrautur ýmissa þátta en það sem gerir þetta allt sérstaklega flott er hvað Win Butler (söngvari og meðstofnandi - hinn stofnandinn er konan hans, hin ofurkrúttlega Régine Chassagne) er í raun lélegur söngvari. En þar sem þau leggja svo mikið í hvert performance þá get ég ekki sagt annað en að svona söngur er miklu flottari en e-ð Josh "svo fullkominn rödd að hárið fer í krulllur" Groban.
Gallað er glæsilegt!

Hér fyrir neðan er hægt að sjá part af þessum tónleikum frá 2005 þegar þau taka lagið Power out, sem var samið um þegar snjóstormur fór yfir Montreal árið 1998 og allt var rafmagnslaust í rúma viku. Takið eftir spilagleðinni.

Flest þau myndbönd sem er að finna af þeim Live eru frá þessum tíma. Þar sem þau eru öll svona krúttlega nördaleg. Rauðhærði gaurinn eins og Napoleon Dynamite og bróðir Wins (Þessi sem er að henda kjuðum í rauðhærða strákinn) er alveg eins og spastík.

En ég datt inn á nýleg myndbönd áðan og ég fékk bara nett sjokk. Þvílík breyting. Win Butler kominn með stílaða klippingu í uppreimdum stígvélum og með heróínbauga undir augum. Rauðærði kominn með linsur og fiðluleikarinn kominn með hár eins Farah Fawcett. Tjékkið á þessu myndband af laginu Intvervention af nýju plötunni. Svo er líka eins og það sé miklu meiri spenna á sviðinu en áður. Frægðin! hún étur börnin sín.

Bráðum fæ ég nýja Ipodinn minn sem að elskulega móðir og faðir2 keyptu handa mér í USA. Þá getur maður sko skokkað og hlustað á krúttin.

Ipod

2007-07-29T01:11:00.000Z

Eins og ég greindi frá í síðustu færslu þá dó ipod-inn í sumarfríinu. Ipod-inn hafði skipað mikilvægu hlutverki á leið minni að heilsusamlegu líferni. Ég á nefnilega mjög erfitt með að fara út að skokka án ipod-sins. Þess vegna fór ég að skoða nýjustu gerðir sem eru í boði. Mér líst mjög vel á 80 gb ipod sem kostar 349 dólares(62 kr *349 = 21 000 kr). Svo heppilega vill til að hún móðir minn og faðir2 eru á leið til USA á næstunni. Ég hef hugsað mér að biðja þau um að kaupa fyrir mig einn slikan þó svo að fjárhagurinn geri ekki ráð fyrir því. En neyðin kennir naktri konu að spinna (sem þýðir ég verð að fá hann til að skokka) og svo er dolares líka all time low.
En hvað er málið með verðlagningu á ipod á Íslandi. Ég tjékkaði á heimasíðu apple á Íslandi og komst þar að því að þessi sami ipod kostar 56 000 kr!!! What is up with that? 30 gb kostar 249 dolares (15 000 kr) úti en 40 000 kr hér heima. I´m calling mom.

Í dag fengum við Gerður sjaldgefið frí til að rækta ástina þegar að tengda mín tók barnið á meðan við fórum í bíó. Við sáum Simpson´s í Háskólabíó. Mér fannst myndin bara nokkuð góð en var samt frekar stutt og kannski ekkert sérstaklega eftirminnileg. Svona eins og þáttur sem er yfir meðallagi góður.
Svo fór ég í afmæli til Söru Jasonardóttir Garðarskona. Mjög fínt partý.

Sumarfríið á enda.

2007-07-27T20:12:00.000Z

Nú er sumarfríið mitt að klárast en ég hef verið í 4 vikur í fríi sem hefur verið með eindæmum indælt. Að auki ákvað ég að skella mér í frí frá blogginu en ætla mér að byrja aftur hér og nú. Á mánudag hefst vinnan aftur og er óhætt að segja að ágústmánuður verði busy. Skóli, afmæli, vinna, bebe og margt fleira!

En sumarfríið var sem áður sagði frábært. Ég náði alveg að slappa af með elskunum mínum. Við fórum í sund og í gönguferðir og keyrðum um landið. Einnig náðum við að gera heilmikið í íbúðinni en nú eru stofan, svefnherbergið, gangurinn og forstofan alveg tilbúin. Herbergið hennar Möttu hefur alltaf verið klárt þannig að núna eru einungis eldhús og baðherbergi eftir (Einungis!!!). Ég setti svo inn fullt af myndum úr sumarfríinu sem koma á myndasíðuna.

En þetta hefur verið að fara í gegnum hausinn á mér í sumarfríínu:

Stórhneykslaður á verðlagningu Sýnar 2 - betri þjónusta segja þeir?, Meðfylgjandi byggð í vatnsmýri en algjörlega út í hött að taka af öskjuhlíðinni til að byggja fyrir HR, Komst að því að hjólhýsi er frábær leið til að fara í útilegu, Þingvellir er æðislegur staður til að vera á, Grey´s anatomy eru góðir þættir, Það er erfiðara í dag að fá fólk með út í körfu en fyrir 10 árum, Ég grenntist og fitnaði á víxl í fríinu, Matthildur er allt í einu orðin að stóru barni sem talar og tjáir sig, Bumban á Gerði er á leið í Guinnes fyrir stærð, Stubbarnir eru furðulegasta sjónvarpsefni samtímans, Ipodinn dó og því þarf ég að nota þetta Sony skrapatól til að skokka með - tekur aðeins 256 mb og forritið sem fylgdi með er þroskaheft (sorry K.T.), Baldur og Sigga eignuðust dreng sem ég fæ að sjá á Sunnudag, Komst að því að kötturinn hjá Sigga er ekki Gutti og fattaði aftur hvað það er gott að ganga í stígvélum í rigningu!

Zeitgeist

2007-07-05T18:13:00.000Z

Ég ætla að biðja alla sem hafa áhuga á samsæriskenningum og almennum trúarpælingum, að gefa sér 2 klst í að horfa á þessa mynd. Þetta er svona "the mother of all conspiracy movies". Athugið hún byrjar frekar hægt en eftir svona smá tíma byrjar hún fyrir alvöru. Ef þið eruð óþolinmóð þá bara spóla þangað strax, ég held að það sé í kringum 15 mín inn í myndina.

Í fyrsta hlutanum er farið í uppruna kristinnar trúar og annarra trúarbragða. Að mínu mati er þetta alveg ótrúlega fróðlegt en ég veit samt ekkert um sannleiksgildi þessara kenninga. Þið takið kannski eftir því að nafn Þórs þrumugoða birtist á lista yfir persónur úr öðrum trúarbrögðum sem eiga margt sameiginlegt með Jesú?

Í miðhlutanum er svo farið í samsæriskenningar sm varða 9/11. Sumt nokkuð magnað og skemmtilegt að pæla í þessu.

Í síðasta hlutanum er svo fjallað um hvernig eigendur stærstu bankanna hafa stjórnað heiminum á bakvið tjöldin síðustu 100 árin eða svo. Mjög fróðlegt allt saman.

Check your head!

2007-07-05T11:27:00.000Z

71%

FilmCritic.com - Movie Reviews

Sick sick sick

2007-07-03T23:31:00.000Z

Það er búið að vera mjög ánægjulegt að vera í fríi og ekki skemmir fyrir hvað það er geðveik blíða í loftinu. Reyndar er búið að hringja í mig 10 X !!!! í þá tvo daga síðan að fríið byrjaði. Það vonandi lagast sem fyrst.

En ég er búinn að njóta þess að borða góðan mat og liggja í leti það sem af er orlofinu. Ég var að horfa á tvær magnaðar myndir sem ég ætla að linka hér. Þeir sem hafa áhuga á að brjóta lögin og eru ekkert að stressa sig of mikið yfir myndgæðum (býst ekki við að Garðar og Unnar láti bjóða sér þetta ;) ættu að tjékka á þessu.

Fyrri myndin var Sicko eftir fitubolluna Michael Moore.

Hana er hægt að horfa á hér:
http://www.tucsonscene.com/?q=node/560

Mér fannst myndin mjög áhugaverð og mikill eye-opener hvað varðar amerískan hugsunarhátt. Fyndið hvað orð eins og sósíalismi, eru hættuleg í eyrum sumra americanos. Nú er kannski erfitt að dæma eftir þessari mynd, maður veit stundum ekki alveg með frásagnastíl hr.Moore, en samkvæmt myndinni þá virðast landar hans ekki geta ímyndað sér að ríkisrekið heilbrigðiskerfi geti virkað.
Mér fannst sumt sem kom fram í myndinni nokkuð átakanlegt, sérstaklega meðferð í sjúklingum sem uppfylla ekki skilyrði til að fá tryggingarbætur (sem eru reyndar allflestir skv. myndinni). Ég er glaður að búa á Íslandi eftir þessa ræmu.

Hin myndin sem ég sá var öllu léttari þó svo að hún væri nokkuð dramatísk á köflum. En það er myndin 300.
Hún er hér:
http://slyfoxtv.com/300.html

Það voru allir búnir að vera að skíta á sig í vinnunni eftir að hafa séð þessa mynd og því var tími til kominn að tjékka á henni. Mér fannst þessi mynd bara mjög góð og ég setti mér takmark á meðan ég horfði á hana. Minn magi bráðum = maginn á dæmigerðum spartverskum hermanni í myndinni. Er þetta e-ð djók. Gerður slefaði allavega meira en nokkru sinni yfir nokkrum atriðum. Bastards.